Kadra Polski na MŚ w kajakarstwie Poznań 2026: pełny skład 29 zawodników po zamknięciu zgłoszeń

Published

2026-08-17T17:50:18+00:00

Author

PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: ICF Canoe Sprint and Paracanoe World Championships - Poznan

Zgłoszenia imienne na mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu (26–30 sierpnia) zamknęły się w niedzielę 16 sierpnia, a ostatnia niewiadoma w polskim składzie rozstrzygnęła się dzień wcześniej w Wałczu: eliminację w C2 500 m wygrali Wiktor Głazunow i Norman Zezula (1:36,01), pokonując braci Kitewskich o 0,85 s. Gospodarze wystawią 29 zawodników w 24 konkurencjach — od Anny Puławskiej i Martyny Klatt, które bronią tytułów mistrzyń świata, po dwudziestolatków z Halifaxu, dla których będą to pierwsze seniorskie mistrzostwa świata — i to na własnym torze.

Kadra Polski na MŚ Poznań 2026 — pełny skład

Cztery grupy szkoleniowe ogłaszały składy osobno: kajakarze Ryszarda Hoppego 3 sierpnia, kajakarki Zbigniewa Kowalczuka 5 sierpnia, kanadyjkarki Mariusza Szałkowskiego 14 sierpnia, a kanadyjkarze Marcina Grzybowskiego — po wałeckim wyścigu o dwójkę — 17 sierpnia. Poniżej całość, konkurencja po konkurencji.

Dwie zmiany względem pierwotnych zapowiedzi wymagają wyjaśnienia. W K1 200 m kobiet zamiast Puławskiej popłynie Julia Olszewska: między finałem dwusetki a finałem K2 500 m byłoby za mało czasu na regenerację, więc mistrzyni świata skupi się na konkurencjach olimpijskich. W K1 200 m mężczyzn miejsce mistrza Polski Jakuba Stepuna, wicemistrza świata z Samarkandy 2024 (34,95), zajmie wicemistrz kraju Wojciech Pilarz — dwusetka koliduje w programie z K4 500 m, a czwórka jest priorytetem. Trzecia zmiana była wymuszona: Milena Mackiewicz, brązowa medalistka czerwcowych mistrzostw Europy w C2 200 m, doznała kontuzji barku i w dwójce na 200 m zastąpi ją Amelia Sołtyńska.

W kadrze wyraźnie widać dwa pokolenia. Z jednej strony zawodnicy z medalami mistrzostw świata na koncie — Puławska, Klatt, Głazunow, Oleksii Koliadych, Stepun. Z drugiej rocznik 2003 i młodszy, który w lipcu wracał z Halifaxu z medalami młodzieżowych mistrzostw świata: Alex Borucki, Weronika Marczewska, Kacper Sieradzan, Jarosław Kajdanek.

Kajakarki: Puławska i Klatt bronią dwóch tytułów, czwórka wraca w składzie z Montrealu

Grupa Zbigniewa Kowalczuka to jedyna polska ekipa, która w tym sezonie na każdej dużej imprezie stawała na podium. W Pucharze Świata w Szegedzie Puławska była trzecia w K1 500 m (1:47,44). W Brandenburgu znów brąz w jedynce (1:55,48) i czwarte miejsce dwójki z Klatt (1:51,65). Na mistrzostwach Europy w Montemor-o-Velho — dwa srebra: K1 500 m w 1:48,00 i K2 500 m w 1:46,43. A w lipcu w Montrealu przyszło to, na co czekano od Mediolanu: zwycięstwo dwójki Klatt/Puławska w 1:38,25 i srebro Puławskiej w jedynce (1:52,08).

Stawka na Malcie jest jasna. Przed rokiem w Mediolanie Puławska i Klatt zostały mistrzyniami świata w K2 500 m, a Puławska dołożyła złoto w K1 500 m — dwa tytuły do obrony na własnej wodzie. Sezon układa się dokładnie tak, jak powinien: brąz, brąz, srebro, złoto. Puławska ma za sobą także czwarte miejsce w finale olimpijskim K4 500 m w Paryżu (1:33,17), a rok temu na Pucharze Świata na Malcie wygrała K1 500 m w 1:49,90 i była druga w dwójce (1:44,58). Ten tor zna więc od najlepszej strony.

Czwórka na 500 m to osada, którą Kowalczuk sprawdził w Montrealu i zostawił bez zmian: szlakowa Sandra Ostrowska, za nią Dominika Putto, Olszewska i Katarzyna Kościółek. W Kanadzie była piąta (1:35,92). Ciekawsza jest czerwcowa historia tej czwórki: na mistrzostwach Europy K4 500 m w składzie z Adrianną Kąkol zamiast Olszewskiej zdobyła srebro w 1:32,34. Trener tłumaczy wybór Olszewskiej wynikami jedynek na 500 m z mistrzostw Polski w Bydgoszczy i testami w dwóch konfiguracjach na zgrupowaniu w Iławie. Putto ma zresztą w tym sezonie własny argument: srebro K2 500 m z Kąkol w Szegedzie (1:38,69) i czwarte miejsce tej dwójki w Montrealu.

W jedynkach na dystansach nieolimpijskich popłyną młode zawodniczki, którym miejsce dały tytuły mistrzyń Polski. Olszewska w K1 200 m przypłynęła w tym roku siódma w Montrealu (40,19), szósta na mistrzostwach Europy (40,83) i szósta w Brandenburgu. Marczewska, rocznik 2004, w K1 1000 m ma za sobą brązowy medal młodzieżowych mistrzostw świata w Halifaxie (4:11,80) — do kompletu ze złotem w K2 500 m z Martyną Jaskólską (1:45,51) — oraz szóste miejsce w seniorskim finale w Montrealu (4:20,34). Zrezygnowała z akademickich mistrzostw świata w Szegedzie, żeby być w Poznaniu. Zuzanna Błażejczak w K1 5000 m dostaje, jak mówi Kowalczuk, „wisienkę na torcie" za tytuł mistrzyni Polski i srebro młodzieżowych mistrzostw Europy w K4 500 m.

Kajakarze i kanadyjkarze: czwórka Hoppego, Borucki i wałecka dwójka

Męska K4 500 m — Stepun, Valerii Vichev, Sławomir Witczak, Kajdanek — startuje w niezmienionym składzie na czwartej z rzędu imprezie mistrzowskiej — po mistrzostwach Europy 2025, mistrzostwach świata w Mediolanie i czerwcowych mistrzostwach Europy. Dorobek tej osady jednym tchem: brąz mistrzostw Europy 2025 (1:19,64), brąz Pucharu Świata na Malcie w maju 2025 roku (1:21,96), dziewiąte miejsce na czerwcowych mistrzostwach Europy (1:20,62) i szóste w Montrealu (1:22,60). Ryszard Hoppe przypomina, że w Kanadzie sześć osad zmieściło się w pół sekundy. W tym jednym zdaniu mieści się i szansa, i ryzyko.

Największa polska nadzieja w jedynkach ma dwadzieścia lat. Borucki, zawodnik KKW 1929 Kraków, wygrał w czerwcu K1 500 m mistrzostw Europy w 1:37,75, w lipcu w Halifaxie został młodzieżowym mistrzem świata na tym dystansie (1:36,94) i dorzucił srebro w K4 500 m, a w Montrealu przypłynął czwarty w seniorskim finale (1:37,41). Trzy z czterech tegorocznych finałów na 500 m zamknął w przedziale 1:36–1:38 — mniej więcej taki poziom będzie w Poznaniu przepustką do finału A. W K2 500 m popłyną Vichev i Kajdanek, piąci w Montrealu (1:27,62), gdzie w bezpośrednim polskim pojedynku wyprzedzili osadę Leszczyński/Korsak (1:28,76). Korsak w zamian popłynie K1 1000 m, a Piotr Morawski — K1 5000 m.

W kanadyjkach jeden zawodnik będzie pracował za trzech. Głazunow, 32-letni mistrz świata w C1 5000 m z Samarkandy 2024 (25:33,56), popłynie w Poznaniu jedynkę na 1000 m i na 5000 m oraz dwójkę z Zezulą. Na tysiąc metrów w tym roku był siódmy w Szegedzie (3:47,22), szósty na mistrzostwach Europy (3:46,95) i czwarty w Montrealu (4:11,77); w Paryżu zajął szóste miejsce w finale olimpijskim (3:49,05). Na 5000 m — brąz mistrzostw Europy w 23:48,72. Marcin Grzybowski stawia sprawę jasno: żeby walczyć o indywidualny medal na 1000 m, Głazunow musi dojść do poziomu Stefanosa Dimopoulosa, wicemistrza świata i trzeciego zawodnika ostatnich mistrzostw Europy.

Dwójka Głazunow/Zezula w Montrealu była siódma w finale A (1:39,15). W sobotnim wyścigu w Wałczu popłynęła 1:36,01 — o ponad trzy sekundy szybciej — i wygrała z Juliuszem i Aleksandrem Kitewskimi (1:36,86), którzy w Kanadzie byli ósmi (1:39,41). Grzybowski mówi wprost: jeżeli forma się utrzyma, ta osada może myśleć o finale i medalu. Bracia Kitewscy i tak popłyną w Poznaniu — Aleksander w C1 500 m i w czwórce, Juliusz w czwórce. C4 500 m uzupełniają Sieradzan, młodzieżowy mistrz świata w C1 1000 m z Halifaxu (4:31,31), oraz Łukasz Witkowski, brązowy medalista Pucharu Świata w tej konkurencji na Malcie przed rokiem (1:32,17).

Osobna historia to Koliadych. Dwukrotny mistrz świata w C1 200 m — z Halifaxu 2022 i z Samarkandy 2024, gdzie wygrał w 38,66 — oraz brązowy medalista z Duisburga 2023 ma za sobą sezon czwartych miejsc: czwarty w Brandenburgu (39,50), czwarty na mistrzostwach Europy (38,94), czwarty w Montrealu (41,41). W Szegedzie był szósty (39,30). Na 200 m czwarte miejsce od trzeciego dzieli zwykle mniej niż jedna dziesiąta.

Kanadyjkarki. Liderką jest Dorota Borowska, dwukrotna olimpijka, brązowa medalistka czerwcowych mistrzostw Europy w C1 200 m (45,50) i C2 200 m (44,91 z Mackiewicz) — na podium C1 200 m mistrzostw Europy stanęła w czerwcu czwarty raz z rzędu, przed rokiem w tej konkurencji zdobyła złoto (45,18). W Paryżu była piąta w finale C2 500 m (1:55,75). W Poznaniu płynie C1 200 m i C1 500 m; Szałkowski nie zestawił z nią dwójki, bo nie chciał powtórki z Mediolanu, gdzie przed finałem C1 200 m miała za sobą jedenaście wyścigów. „Sukcesem dla Doroty będzie medal" — mówi trener. Ewelina Antos, mistrzyni Polski, płynie C1 5000 m. Osady są młode: Amelia Marcinkowska i Maja Rużanowska w C2 500 m (w Montrealu piąte w finale B, 2:07,40; celem jest finał A), Kaja Lach i Sołtyńska — brązowe medalistki młodzieżowych mistrzostw Europy w mieszanym C4 500 m — w C2 200 m, a cała czwórka razem w C4 500 m.

Co dalej: pięć dni na Malcie, dwie obrony tytułów, olimpijskie punkty

Regaty potrwają od środy 26 sierpnia do niedzieli 30 sierpnia. Dla polskiego kibica najważniejsze będą cztery łodzie: K1 500 m i K2 500 m Puławskiej i Klatt (obrona dwóch tytułów), K4 500 m mężczyzn Hoppego i C2 500 m Głazunowa z Zezulą. Za nimi — Borucki w K1 500 m i Koliadych w C1 200 m, którzy jadą na Maltę z serią czwartych miejsc i jednym celem.

Punkty z Poznania liczą się do rankingu olimpijskiego w kwalifikacjach do Los Angeles 2028 — i to, zdaniem Ryszarda Hoppego, główny powód, dla którego czwórka ma pierwszeństwo przed dwusetką Stepuna. Kadra gospodarzy dołącza tym samym do ogłoszonych już składów Węgier, Włoch i Danii; szczegółowa analiza męskiej grupy kajakowej czeka w osobnym tekście, a program i faworytów zbiera przewodnik po MŚ w Poznaniu 2026.

Najczęściej zadawane pytania

Kto jest w kadrze Polski na mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu 2026?

29 zawodników w czterech grupach. Kajakarze: Jakub Stepun, Valerii Vichev, Sławomir Witczak, Jarosław Kajdanek, Przemysław Korsak, Piotr Morawski, Alex Borucki, Wojciech Pilarz. Kajakarki: Anna Puławska, Martyna Klatt, Sandra Ostrowska, Dominika Putto, Julia Olszewska, Katarzyna Kościółek, Weronika Marczewska, Zuzanna Błażejczak. Kanadyjkarki: Dorota Borowska, Ewelina Antos, Amelia Marcinkowska, Maja Rużanowska, Kaja Lach, Amelia Sołtyńska. Kanadyjkarze: Wiktor Głazunow, Norman Zezula, Aleksander Kitewski, Juliusz Kitewski, Oleksii Koliadych, Kacper Sieradzan, Łukasz Witkowski.

Kto popłynie polską dwójkę C2 500 m mężczyzn w Poznaniu?

Wiktor Głazunow i Norman Zezula. Osada wygrała 15 sierpnia eliminację w Wałczu z czasem 1:36,01, wyprzedzając Juliusza i Aleksandra Kitewskich (1:36,86). W Montrealu ta sama dwójka była siódma w finale A (1:39,15).

Kiedy odbywają się mistrzostwa świata w kajakarstwie Poznań 2026?

Od środy 26 sierpnia do niedzieli 30 sierpnia 2026 roku na torze regatowym Malta. Termin zgłoszeń imiennych upłynął 16 sierpnia. Poznań gości mistrzostwa świata po raz czwarty — po 1990, 2001 i 2010 roku.

Dlaczego w K1 200 m nie płyną Anna Puławska i Jakub Stepun?

Puławska wygrała mistrzostwa Polski na 200 m, ale między finałem K1 200 m a finałem K2 500 m byłoby za mało czasu na regenerację, więc zastąpi ją Julia Olszewska. Stepun, wicemistrz świata na 200 m z 2024 roku, płynie w K4 500 m, która koliduje w programie z dwusetką; na 200 m wystartuje Wojciech Pilarz.

Czy Anna Puławska i Martyna Klatt obronią tytuły mistrzyń świata w Poznaniu?

Forma w sezonie 2026 idzie w górę: brąz Puławskiej w K1 500 m w Szegedzie (1:47,44) i Brandenburgu (1:55,48), dwa srebra na mistrzostwach Europy (K1 500 m 1:48,00, K2 500 m 1:46,43), a w Montrealu złoto dwójki (1:38,25) i srebro jedynki (1:52,08). Ostatni Puchar Świata przed mistrzostwami wygrały — to najlepszy możliwy punkt wyjścia do obrony tytułów z Mediolanu.

Czy polska K4 500 m mężczyzn ma szanse na medal na własnym torze?

Osada Stepun/Vichev/Witczak/Kajdanek zdobyła brąz Pucharu Świata na Malcie w 2025 roku (1:21,96) i brąz mistrzostw Europy 2025 (1:19,64), ale w tym sezonie była dziewiąta na mistrzostwach Europy (1:20,62) i szósta w Montrealu (1:22,60). W Kanadzie sześć czwórek zmieściło się w pół sekundy — finał A jest w zasięgu, medal wymaga najlepszego wyścigu sezonu.

Czy Oleksii Koliadych zdobędzie w Poznaniu czwarty medal mistrzostw świata w C1 200 m?

Ma już dwa złota (2022, 2024 — 38,66) i brąz (2023). W 2026 roku był czwarty w Brandenburgu (39,50), na mistrzostwach Europy (38,94) i w Montrealu (41,41) oraz szósty w Szegedzie (39,30). Trzy czwarte miejsca z rzędu znaczą, że do podium brakuje mu dziesiątych sekundy, a nie sekund.

Kim jest Alex Borucki?

Dwudziestoletni kajakarz KKW 1929 Kraków, mistrz Europy seniorów w K1 500 m z Montemor-o-Velho 2026 (1:37,75), młodzieżowy mistrz świata na tym dystansie z Halifaxu (1:36,94) i srebrny medalista młodzieżowych mistrzostw świata w K4 500 m. W Montrealu był czwarty w seniorskim finale Pucharu Świata (1:37,41).

Dwadzieścia dziewięć nazwisk, dwadzieścia cztery konkurencje i jeden tor. Anna Puławska staje do obrony dwóch tytułów na wodzie, na której rok temu wygrała Puchar Świata; reszta mistrzostw świata w Poznaniu pokaże, czy czwarte miejsca Koliadycha, Boruckiego i czwórki Hoppego zamienią się w kruszec.

Źródła: komunikaty Polskiego Związku Kajakowego z 3, 5, 14 i 17 sierpnia 2026; ICF (terminy zgłoszeń); wyniki ICF i ECA 2024–2026.

View on PaddleStats