Kadra Włoch na mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu 2026

Published

2026-08-12T08:45:10+00:00

Pełne wyniki zawodów: ICF Canoe Sprint and Paracanoe World Championships - Poznan

Mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu (26–30 sierpnia 2026) Włochy zaczynają od pytania, na które sami nie znają odpowiedzi: czy Carlo Tacchini, wicemistrz olimpijski z Paryża, wciąż jest liderem tej kanadyjki. Federacja ogłosiła skład 10 sierpnia — dwadzieścioro jeden nazwisk, a najlepszą formę w tym sezonie ma w niej ktoś inny.

Skład Włoch na mistrzostwa świata w Poznaniu 2026

Dziewięciu kajakarzy, osiem kajakarek, trzech kanadyjkarzy i jedna kanadyjkarka. Rzuca się w oczy struktura tej ekipy: siedemnaście z dwudziestu jeden osób reprezentuje grupy sportowe służb mundurowych, a cała kanadyjka — cztery osoby, w tym trzej medaliści imprez najwyższej rangi — pochodzi z jednego zespołu, Fiamme Oro.

W komunikacie jest jeszcze jedna data, łatwa do przeoczenia. Reszta ekipy leci do Polski 24 sierpnia, ale Dal Bianco dołącza dopiero 28 sierpnia — czyli w trakcie mistrzostw.

Tacchini i Casadei, czyli zmiana warty w środku olimpijskiego cyklu

Zacznijmy od tego, co Włosi mają najcenniejszego: srebro igrzysk w Paryżu w C2 na 500 m, wywalczone czasem 1:41,08. Siedzieli w tej łodzi Tacchini i Casadei. Rok później wygrali razem mistrzostwa Europy w Racicach (1:36,06), a przedtem, w 2023 roku, przywieźli z Duisburga brąz mistrzostw świata.

Sezon 2026 rozjechał tę parę na dwie różne historie.

W dwójce nadal płyną razem i nadal są groźni: drugie miejsce w Pucharze Świata w Szegedzie z czasem 1:36,32, czwarte w Montrealu, piąte na mistrzostwach Europy. W jedynce ich drogi się rozeszły — i to ostro.

Tacchini w C1 na 1000 m przez cały sezon nie wszedł do finału A. Nie było go tam w Szegedzie (dziewiąty w finale B), nie było w Brandenburgu, gdzie skończył ósmy w finale C, ani w Montrealu — ósmy w finale B. Na pięciu kilometrach był trzynasty na mistrzostwach Europy, a w Montrealu w ogóle nie wystartował. Dla zawodnika, który w Paryżu był piąty w tej samej konkurencji, a rok wcześniej brał brąz Pucharu Świata, to zjazd trudny do przeoczenia.

Casadei w tym samym czasie robi coś odwrotnego. Trzeci w Szegedzie, czwarty w Brandenburgu, czwarty na mistrzostwach Europy, trzeci w Montrealu z czasem 4:10,29 — cztery starty w C1 1000 m i cztery finały A. Rok temu w Montemor-o-Velho wygrał mistrzostwa świata do lat 23 w dwóch konkurencjach naraz: C1 na 500 m czasem 1:54,31 i C1 na 1000 m. Do Poznania przyjeżdża więc jako ten, któremu forma rośnie dokładnie tam, gdzie partnerowi z dwójki spada.

Włochy mają w Poznaniu podwójną stawkę: dwójka, która wciąż potrafi wygrywać, i jedynka, w której zmienia się nazwisko lidera.

Pokolenie Montemor wchodzi do seniorów

Wygrane Casadeia nie były zresztą w Portugalii odosobnione. Włochy zdobyły tam trzynaście medali i wygrały klasyfikację kategorii do lat 23 — a dwie zawodniczki z tamtego składu jadą teraz do Poznania jako filary ekipy seniorskiej.

Lucrezia Zironi wygrała w Montemor K1 na 1000 m, do tego dołożyła srebro na 200 m i brąz na 500 m. W tym sezonie przeniosła to na poziom seniorski bez taryfy ulgowej: brąz mistrzostw Europy w K1 1000 m (3:59,51), brąz w K2 500 m, trzecie miejsce w Brandenburgu w obu tych konkurencjach i trzecie w Montrealu w dwójce. Sześć podiów w sezonie, w którym miała dopiero wchodzić między seniorki.

Olympia Della Giustina przeszła tę samą drogę w kanadyjce. W Montemor wygrała C1 na 500 m czasem 2:09,22, wyprzedzając Portugalkę Beatriz Fernandes. W 2026 roku przywiozła z mistrzostw Europy dwa srebra — na 200 i na 500 m — a w Montrealu była trzecia na 500 m. Jest przy tym jedyną kanadyjkarką w całej włoskiej ekipie — na Malcie poniesie tę konkurencję sama.

W dwójce Zironi płynie z Giadą Rossetti, i ta łódź jest w tym roku zaskakująco stabilna: trzecie miejsce w Brandenburgu, trzecie na mistrzostwach Europy, trzecie w Montrealu, piąte w Szegedzie. Cztery starty, trzy podia.

Craciun, czyli dwa tytuły w konkurencjach, których nie ma na igrzyskach

Nicolae Craciun to w tej ekipie postać osobna. Urodzony w Mołdawii, z włoskim obywatelstwem od 2019 roku, ma na koncie dwa tytuły mistrza świata — w C2 na 500 m oraz w C2 na 1000 m, ten drugi wywalczony w Duisburgu w 2023 roku razem z Daniele Santinim, czasem 3:34,56. Prowadzili wtedy od startu do mety, a Niemcy przypłynęli o siedem dziesiątych później.

Obie te konkurencje łączy jedno: nie ma ich w programie igrzysk. Dla części stawki mistrzostwa świata są więc jedyną sceną, na której w ogóle można sięgnąć po tytuł.

W 2026 roku Craciun pływa głównie C1. Piąty w Brandenburgu na 500 m, ósmy na mistrzostwach Europy, siódmy w Montrealu na 200 m, a w Montrealu wygrał jeszcze finał B na 500 m. To wyniki zawodnika w czołowej dziesiątce, ale nie w czołowej trójce — i pytanie na Poznań brzmi, czy w jedynce jest w stanie powtórzyć to, co robił w osadzie.

Wśród kajakarzy najrówniejszy jest Andrea Schera: czwarty na mistrzostwach Europy na 5000 m (21:18,36), szósty w Montrealu na 1000 m, wygrany finał B w Brandenburgu. Tommaso Freschi ma z kolei w dorobku brąz mistrzostw Europy 2025 w K2 500 m i brąz zeszłorocznego Pucharu Świata w Poznaniu — na tym samym torze, na który wraca za dwa tygodnie.

Najkrótszy dystans obsługuje Andrea Domenico Di Liberto i jego wyniki na 200 m od lat trzymają się w wąskim przedziale: 35,01 s w tegorocznym finale A w Szegedzie, 35,12 s dwa lata wcześniej na tym samym torze, a w 2020 roku wygrany Puchar Świata czasem 34,80 s. Rok wcześniej wygrał jeszcze pucharową dwusetkę w dwójce. Setne sekundy decydują w tej konkurencji o wszystkim i Włoch od sześciu lat kręci się dokładnie wokół tej samej granicy.

Osobną pozycję ma Agata Fantini, której starty w tym zestawieniu sięgają 2013 roku i Pucharu Świata w Racicach. To najdłuższy staż w całej ekipie. Sezon 2026 spędziła jednak w finałach B i C — czwarta na 1000 m w Montrealu, druga w finale C w Brandenburgu — a jej najlepszy występ w roku to czternaste miejsce na 5000 m na mistrzostwach Europy.

Co dalej: Poznań w nowym rachunku olimpijskim

Te mistrzostwa ważą więcej niż zwykłe zawody w roku po igrzyskach. Kwalifikacja do Los Angeles 2028 opiera się na wspólnym rankingu zbieranym przez cały sezon 2026 i 2027, a punkty zdobyte na mistrzostwach świata liczone są z mnożnikiem 1,5 — zwycięstwo daje 1500 punktów wobec 1000 na Pucharze Świata czy mistrzostwach kontynentu.

Dla Włoch przekłada się to na konkretny rachunek. Casadei i Della Giustina wchodzą w ten cykl w wieku, w którym Los Angeles jest naturalnym celem, a nie odległą projekcją. Tacchini w Poznaniu gra o coś innego — o to, żeby rozjazd między dwójką a jedynką okazał się jednym słabszym sezonem, a nie początkiem końca.

Tor na Malcie Włosi zdążyli już zresztą poznać. Rok temu, podczas rozegranego tam Pucharu Świata, Tacchini był drugi w C1 na 1000 m i drugi w dwójce z Casadeim, Casadei dołożył trzecie miejsce w jedynce, a Freschi trzecie w K2 500 m. Cztery podia na tej samej wodzie, na którą wracają za dwa tygodnie.

Program konkurencji nieolimpijskich, w których Craciun zdobywał swoje tytuły, w tym rachunku nie istnieje. Mistrzostwa świata w Poznaniu będą więc dla włoskiej ekipy dwiema imprezami naraz: punktacją pod igrzyska i ostatnią areną dla tych, których konkurencje na igrzyska nie prowadzą.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy i gdzie odbywają się mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu 2026?

Mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu 2026 potrwają od 26 do 30 sierpnia i zostaną rozegrane na torze regatowym Malta. To wspólne mistrzostwa świata w sprincie kajakowym i parakajakarstwie.

Ilu zawodników liczy kadra Włoch na mistrzostwa świata w Poznaniu 2026?

Kadra Włoch liczy dwadzieścioro jeden zawodników: dziewięciu kajakarzy, osiem kajakarek, trzech kanadyjkarzy i jedną kanadyjkarkę. Federacja ogłosiła ją 10 sierpnia 2026 roku.

Kto jest największą gwiazdą kadry Włoch na mistrzostwa świata w Poznaniu?

Carlo Tacchini, wicemistrz olimpijski z Paryża 2024 w C2 na 500 m. W Poznaniu towarzyszy mu Gabriele Casadei, ten sam partner z olimpijskiej dwójki, a także dwukrotny mistrz świata Nicolae Craciun.

Czy era Carla Tacchiniego dobiega końca?

W sezonie 2026 nie wszedł do finału A w C1 na 1000 m w żadnym z czterech startów — w Szegedzie i Montrealu kończył w finale B, w Brandenburgu w finale C. Na 5000 m był trzynasty na mistrzostwach Europy. W dwójce z Casadeim wciąż jednak zajmuje miejsca w czołówce, ze srebrem w Szegedzie włącznie, więc mowa raczej o kryzysie w jedynce niż o końcu kariery.

Kto przejmuje rolę lidera włoskiej kanadyjki?

Gabriele Casadei. W 2026 roku zaliczył cztery finały A z czterech startów w C1 na 1000 m, z brązem w Montrealu i Szegedzie, a rok wcześniej został podwójnym mistrzem świata do lat 23 — w C1 na 500 i 1000 m.

Jakie sukcesy ma Nicolae Craciun?

Dwa tytuły mistrza świata w kanadyjkowej dwójce: na 500 i na 1000 m. Ten drugi zdobył w Duisburgu w 2023 roku razem z Daniele Santinim, czasem 3:34,56. Obie konkurencje są nieolimpijskie.

Które Włoszki mają szansę na medal mistrzostw świata w Poznaniu?

Lucrezia Zironi i Olympia Della Giustina, obie mistrzynie świata do lat 23 z 2025 roku. Zironi w 2026 roku zdobyła dwa brązy mistrzostw Europy, Della Giustina dwa srebra. Zironi płynie też K2 500 m z Giadą Rossetti — ta łódź stanęła na podium w trzech z czterech startów w sezonie.

Dlaczego mistrzostwa świata w Poznaniu są ważniejsze niż Puchar Świata?

Bo w systemie kwalifikacji olimpijskiej do Los Angeles 2028 punkty z mistrzostw świata liczą się z mnożnikiem 1,5. Zwycięstwo daje 1500 punktów, podczas gdy wygrana w Pucharze Świata lub na mistrzostwach kontynentu — 1000.

Włochy przyjeżdżają nad Maltę z ekipą, w której najgłośniejsze nazwisko i najlepsza forma nie należą już do tej samej osoby. Carlo Tacchini ma w Poznaniu do odbudowania jedynkę, Gabriele Casadei do potwierdzenia, że rok temu w Montemor nie chodziło o kategorię wiekową, a dwie zawodniczki z tamtego samego rocznika medali zaczynają walczyć o podium wśród seniorek. Pozostałe składy zbieramy w przewodniku po mistrzostwach świata w Poznaniu, a wcześniej opisaliśmy kadry Polski, Danii, Wielkiej Brytanii, Australii i Stanów Zjednoczonych.

Zobacz też: kadra Węgier na mistrzostwa świata w Poznaniu — najszybsza węgierska dwójka w historii i komplet obrońców tytułu.

View on PaddleStats