Kadra Niemiec na MŚ w Poznaniu 2026: DKV jeszcze nie ogłosił składu — co wiadomo z ME i Montrealu

Published

2026-08-18T13:40:47+00:00

Author

PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: ICF Canoe Sprint and Paracanoe World Championships - Poznan

Na osiem dni przed mistrzostwami świata w kajakarstwie w Poznaniu (26–30 sierpnia) Niemiecki Związek Kajakowy (DKV) wciąż nie opublikował składu — ostatnia oficjalna rozpiska łodzi na kanu.de dotyczy Pucharu Świata w Montrealu (9 lipca), a ostatni skład na imprezę mistrzowską to lista na mistrzostwa Europy z 8 czerwca. To nie znaczy, że kadra jest zagadką. Kryteria nominacyjne DKV na Poznań mówią wprost: „skład na mistrzostwa świata jest zarazem składem na mistrzostwa Europy”, z możliwością dołączenia kolejnych zawodników na podstawie bieżącej formy. Można więc bez większego ryzyka wziąć listę z Montemor-o-Velho, nałożyć na nią to, co wydarzyło się w Montrealu, i wskazać, gdzie zostają znaki zapytania. Co do czołowych łodzi wątpliwości nie ma: Jacob Schopf i Max Lemke, mistrzowie olimpijscy w K2 500 m, oraz Pauline Jagsch, podwójna mistrzyni Europy z czerwca i zwyciężczyni K1 500 m w Montrealu.

Niemieckie łodzie z ME 2026 — baza składu na Poznań

Poniższa tabela to oficjalna rozpiska DKV na mistrzostwa Europy w Montemor-o-Velho (11–14 czerwca), opublikowana na kanu.de 8 czerwca. Według kryteriów federacji to trzon kadry na mistrzostwa świata; na liście zgłoszeń do Poznania, gdy się pojawi, mogą dojść nowe nazwiska albo zmienić się miejsca w łodziach.

Dwa zastrzeżenia, zanim przejdziemy do analizy. Po pierwsze, w Montrealu DKV w ostatniej chwili przetasował kilka łodzi: Max Rendschmidt zachorował, więc jego miejsce w pierwszej czwórce zajął Jonas Borkowski; niedysponowana Paszek popłynęła tylko w czwórce, a dwójkę utworzyły Finja Hermanussen i Nele Reinwardt; w kanadyjkach trenerzy przetestowali nową dwójkę Töpel/Scheibner. Po drugie, Conrada-Robina Scheibnera — numeru jeden męskich kanadyjek w kwietniowym rankingu DKV — na liście na ME w ogóle nie ma, ale w Montrealu popłynął C1 500 m, C1 5000 m i dwójkę. Czy będzie w Poznaniu, rozstrzygnie dopiero oficjalna lista zgłoszeń.

Kajak mężczyzn: Schopf, Lemke i czwórka zdyskwalifikowana w Montrealu

Dwójka Schopf/Lemke to najpewniejszy punkt niemieckiej ekipy. Mistrzowie olimpijscy z Paryża (1:26,87) wygrali K2 500 m w Pucharze Świata na Malcie w 2025 roku (1:30,36), na mistrzostwach Europy 2025 (1:27,11), w Pucharze Świata w Szegedzie w maju (1:27,12) i na mistrzostwach Europy w Montemor-o-Velho w czerwcu (1:30,92). Dwójki nie płynęli w Brandenburgu — tam srebro wzięli Rendschmidt i Tom Liebscher-Lucz (1:36,18) — ani w Montrealu, gdzie w K2 wystartowali Moritz Florstedt i Borkowski (szóste miejsce, 1:27,98). W jedynce Schopf też trzyma formę: srebro w Brandenburgu (1:45,29), brąz na mistrzostwach Europy (1:38,12), złoto w Montrealu (1:36,43).

Z K4 500 m sprawa jest bardziej złożona. Rendschmidt, Lemke, Schopf i Liebscher-Lucz byli piąci w Szegedzie (1:19,05), wygrali w Brandenburgu (1:20,42) i zdobyli srebro mistrzostw Europy w 1:18,63. Potem przyszedł Montreal: z Borkowskim za chorego Rendschmidta czwórka wygrała swój wyścig eliminacyjny (1:21,30) i została zdyskwalifikowana w półfinale. Ten sam trzon osady — wówczas z Antonem Winkelmannem w składzie — wygrał na Malcie w Pucharze Świata 2025 (1:21,34), więc tor kojarzy się dobrze; ale Poznań będzie pierwszą imprezą od czerwca, na której pełny skład popłynie razem w randze mistrzowskiej.

Poza czwórką jest jeszcze Jakob Thordsen w K1 1000 m: ósmy w finale olimpijskim w Paryżu (3:36,82), czwarty w majowym Pucharze Świata 2025 (3:32,42), ósmy w tym roku w Szegedzie (3:27,61) i drugi w finale B mistrzostw Europy (3:29,67). Domeną Nico Pauflera jest 5000 m — piąty na mistrzostwach świata w Samarkandzie 2024 (23:45,02), w tym sezonie dziewiąty w Szegedzie i dwunasty w Brandenburgu. Borkowski, rocznik 2004, wyraźnie idzie do przodu: srebro U23 w K2 500 m i brąz w K4 500 m na młodzieżowych mistrzostwach świata w Halifaxie w lipcu, do tego seniorskie starty w dwójce i czwórce.

Kajak kobiet: sezon Jagsch i czwórka z dwoma brązami Pucharu Świata

Jagsch, rocznik 2003, przeżywa sezon życia. W K1 500 m: czwarta w Szegedzie (1:47,58), srebro w Brandenburgu (1:54,85), złoto na mistrzostwach Europy (1:47,16) i złoto w Montrealu (1:51,30). W K2 500 m z Pauliną Paszek nie przegrała w tym roku żadnego finału, do którego stanęła: Szeged (1:36,92), Brandenburg (1:49,91), mistrzostwa Europy (1:45,90) — trzy regaty, trzy złota. Paszek to olimpijski filar zespołu: brąz w paryskiej dwójce z Jule Hake (1:39,46) i srebro w paryskiej czwórce (1:32,62), w której siedziała też Jagsch.

K4 500 m — Paszek, Reinwardt, Jagsch, Hermanussen — to najrówniejsza niemiecka osada tego roku, choć bez zwycięstwa: ósma w Szegedzie (1:32,98), brąz w Brandenburgu (1:34,81), czwarta na mistrzostwach Europy (1:33,55), brąz w Montrealu (1:35,44). To zarazem łódź z najdłuższą poznańską historią: niemiecka czwórka z Paszek i Jagsch wygrała K4 na Malcie w Pucharze Świata 2025 (1:32,67). Reinwardt (rocznik 2007) i Hermanussen (2006) to młodsza połowa osady; Reinwardt była w 2025 roku mistrzynią świata juniorek w K1 1000 m.

Najmłodsza na liście może okazać się najciekawszą postacią. Caroline Heuser, rocznik 2007, przez cały sezon docierała do seniorskiego finału A K1 1000 m: brąz w Szegedzie (3:52,34), złoto w Brandenburgu (3:56,81), szóste miejsce na mistrzostwach Europy, brąz w Montrealu (4:15,78) — plus brąz w K1 5000 m w Montrealu (25:33,20). W 2025 roku zdobyła dwa tytuły mistrzyni świata juniorek (K1 500 m i K2 500 m). Jeśli DKV utrzyma czerwcowy plan, w Poznaniu wystartuje na obu długich dystansach kobiet.

Kanadyjki: znak zapytania nazwiskiem Scheibner, mikst C4 ze srebrem ME i nastoletnia mistrzyni świata U23

W męskich kanadyjkach lista z ME i rzeczywistość z Montrealu rozjeżdżają się najbardziej. Na czerwcowej liście: David Töpel w C1 200 m (siódmy w Brandenburgu, 40,16; dziewiąty na mistrzostwach Europy, 39,60), Moritz Adam w C1 500 m (finały B w Szegedzie i Montrealu), David Bauschke w C1 1000 m — najstabilniejszy w tej grupie: szósty w Szegedzie (3:46,59), piąty na mistrzostwach Europy (3:44,75) i czwarty na Malcie w Pucharze Świata 2025 (3:51,11) — Florin Bange i Nico Pickert w C2 500 m (finały B w Brandenburgu i Montrealu) oraz Tim Bechtold w C1 5000 m (ósmy na mistrzostwach Europy, 24:46,66).

No i Scheibner. Rocznik 1996, w kwietniu wygrał ranking generalny DKV; na Malcie w Pucharze Świata 2025 zdobył złoto w C2 500 m z Pickertem (1:42,70) i brąz w C1 5000 m (23:38,95). Na liście na ME go nie ma, ale w Montrealu popłynął C1 500 m (szósty w finale A, 1:53,86), C1 5000 m (ósmy) i nową dwójkę z Töpelem (czwarte miejsce w finale B). Niemiecka ekipa kanadyjkowa bez miejsca dla Scheibnera w Poznaniu byłaby zaskoczeniem; lista z nim w dwójce zmieniłaby cały obraz męskich kanadyjek.

Jedyna kanadyjkowa łódź z medalem imprezy mistrzowskiej w 2026 roku to mikst C4: Adam, Tim Hecker, Maike Jakob i Hedi Kliemke zdobyli srebro mistrzostw Europy w 1:38,16, a czerwcowy komunikat DKV zapowiedział tę osadę w programie mistrzostw świata. Hecker był piąty w paryskim finale C2 500 m z Peterem Kretschmerem (1:41,62).

W kanadyjkach kobiet na czerwcowej liście Kliemke jest w obu jedynkach (ósma w C1 500 m w Szegedzie, 2:04,69), a w dwójkach duet Jakob/Loske, przy czym Carlotta Loske dodatkowo płynie 5000 m. Loske, rocznik 2007, to odkrycie niemieckiego lata: srebro w C1 5000 m w Szegedzie (28:38,76), brąz w C1 5000 m na mistrzostwach Europy (27:09,30), szóste miejsce w finale ME C1 500 m (2:06,75), a potem tytuł mistrzyni świata U23 w C1 500 m w Halifaxie (2:21,53) i srebro U23 na 5000 m. W Montrealu, po odesłaniu chorej Kliemke do domu, Loske i Jakob były piąte w finale A C2 500 m (2:04,63). Jakob była czwarta w C1 5000 m zarówno w Szegedzie, jak i w Brandenburgu.

Co dalej: oficjalna lista i cztery łodzie do zaznaczenia

Dopóki DKV nie opublikuje składu, wygląda to tak: Niemcy jadą do Poznania z mistrzami olimpijskimi w K2 500 m, z czwórką, która w tym roku wygrała Puchar Świata i zdobyła srebro mistrzostw Europy, ale w ostatnim starcie została zdyskwalifikowana, z kobiecą dwójką niepokonaną w trzech finałach i z jedynkarką na 500 m, która wygrała dwa ostatnie finały, w których wystartowała. Te cztery łodzie — męska K2, męska K4, kobieca K2 i K1 500 m Jagsch — trzeba zakreślić w programie na Malcie. Pytania kanadyjkowe (Scheibner, dwójka, mikst C4) rozstrzygnie lista zgłoszeń.

Mistrzostwa potrwają od środy 26 sierpnia do niedzieli 30 sierpnia. Niemiecka lista, kiedy już się pojawi, dołączy do ogłoszonych składów Węgier, Włoch, Danii i gospodarzy — Polski; program i faworytów zbiera przewodnik po MŚ w Poznaniu 2026.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Niemcy ogłosiły skład na mistrzostwa świata w kajakarstwie w Poznaniu 2026?

Stan na 18 sierpnia: nie. Ostatnia opublikowana przez DKV rozpiska łodzi dotyczy Pucharu Świata w Montrealu (9 lipca); ostatni skład na imprezę mistrzowską to lista na mistrzostwa Europy z 8 czerwca. Kryteria nominacyjne DKV mówią, że skład na mistrzostwa świata jest składem na mistrzostwa Europy, z możliwością dołączenia kolejnych zawodników na podstawie bieżącej formy.

Które niemieckie łodzie są najmocniejsze przed Poznaniem 2026?

Jacob Schopf i Max Lemke w K2 500 m — mistrzowie olimpijscy ze złotem na Malcie w 2025 roku (1:30,36), w Szegedzie (1:27,12) i na mistrzostwach Europy (1:30,92); męska K4 500 m (złoto w Brandenburgu 1:20,42, srebro ME 1:18,63); Pauline Jagsch w K1 500 m (mistrzyni Europy i zwyciężczyni w Montrealu) oraz z Pauliną Paszek w K2 500 m (trzy finały, trzy złota w 2026 roku).

Kiedy odbywają się mistrzostwa świata w kajakarstwie Poznań 2026?

Od środy 26 sierpnia do niedzieli 30 sierpnia 2026 roku na torze regatowym Malta. Termin zgłoszeń imiennych upłynął 16 sierpnia. Poznań gości mistrzostwa świata po raz czwarty — po 1990, 2001 i 2010 roku.

Dlaczego niemiecka K4 500 m mężczyzn została zdyskwalifikowana w Montrealu?

Czwórka płynęła w Montrealu z Jonasem Borkowskim za chorego Maxa Rendschmidta, wygrała swój wyścig eliminacyjny (1:21,30) i została zdyskwalifikowana w półfinale. Oficjalne wyniki odnotowują dyskwalifikację; ten sam trzon osady wcześniej w sezonie wygrał w Brandenburgu (1:20,42) i zdobył srebro mistrzostw Europy (1:18,63).

Czy Conrad-Robin Scheibner jest w kadrze Niemiec na Poznań?

Nie wiadomo, dopóki DKV nie opublikuje listy. Nie było go na czerwcowej liście na mistrzostwa Europy, ale w Montrealu popłynął C1 500 m (szósty), C1 5000 m i dwójkę z Davidem Töpelem, a na Malcie w Pucharze Świata 2025 zdobył z Nico Pickertem złoto w C2 500 m (1:42,70).

Czy Pauline Jagsch może wygrać K1 500 m w Poznaniu?

Jej sezon 2026 w jedynce: czwarte miejsce w Szegedzie (1:47,58), srebro w Brandenburgu (1:54,85), złoto na mistrzostwach Europy (1:47,16), złoto w Montrealu (1:51,30). Wygrała dwa ostatnie finały K1 500 m, w których wystartowała, i jest niepokonana w trzech finałach K2 500 m z Paszek — forma wskazuje na podium.

Kim jest Caroline Heuser?

Niemiecka kajakarka z rocznika 2007, która w 2026 roku płynęła w każdym seniorskim finale A K1 1000 m — brąz w Szegedzie (3:52,34), złoto w Brandenburgu (3:56,81), szóste miejsce na mistrzostwach Europy, brąz w Montrealu (4:15,78) — plus brąz w K1 5000 m w Montrealu (25:33,20). W 2025 roku zdobyła tytuły mistrzyni świata juniorek w K1 500 m i K2 500 m, a na mistrzostwa Europy była nominowana na oba kobiece dystanse długie.

Kim jest Carlotta Loske?

Niemiecka kanadyjkarka z rocznika 2007: mistrzyni świata U23 w C1 500 m z Halifaxu 2026 (2:21,53), srebrna medalistka U23 na 5000 m, brązowa medalistka seniorskich mistrzostw Europy w C1 5000 m (27:09,30), srebrna medalistka Pucharu Świata w C1 5000 m w Szegedzie (28:38,76) i piąta w finale A C2 500 m w Montrealu z Maike Jakob.

Gdy lista się pojawi, pytania o kanadyjki znajdą odpowiedź. Do tego czasu niemiecki Poznań to cztery kajakowe łodzie z realną medalową formą i grupa kanadyjkowa wciąż w przebudowie; Jacob Schopf i Max Lemke staną na starcie K2 500 m jako łódź, z którą na Malcie będą się mierzyć wszyscy inni, a reszta mistrzostw świata w Poznaniu pokaże, czy dyskwalifikacja czwórki w Montrealu była wypadkiem przy pracy, czy ostrzeżeniem.

Źródła: kryteria nominacyjne DKV na MŚ 2026 (kanu.de); rozpiski łodzi DKV na mistrzostwa Europy (8 czerwca 2026) i Puchar Świata w Montrealu (9 lipca 2026); ICF (terminy zgłoszeń); wyniki ICF i ECA 2024–2026.

View on PaddleStats