Borucki mistrzem Europy. Polska wraca z Montemor z dziesięcioma podiami

Published

2026-06-15T12:10:38+00:00

Author

PaddleStats

Dwadzieścia lat, złoty medal i kilkanaście minut, w których wszystko mogło się rozsypać — Alex Borucki wygrał w Montemor-o-Velho finał K1 mężczyzn na 500 m i został mistrzem Europy seniorów. To była najgłośniejsza polska chwila całych mistrzostw, ale nie jedyna: reprezentacja stanęła na podium w Portugalii dziesięć razy — osiem medali w klasyfikacji mistrzostw Europy i dwa brązy w pokazowych konkurencjach paracanoe. A ciężar tego dorobku dźwigały przede wszystkim kobiety.

Mistrzostwa Europy w sprincie kajakowym 2026 rozegrano w dniach 11–14 czerwca w odbudowanym po wiosennej powodzi ośrodku High Performance Centre w Montemor-o-Velho. Na starcie stanęło około 600 zawodniczek i zawodników z 39 krajów. Eliminacje przypadły na 11 czerwca, półfinały na 12, pierwsze finały z medalami na 13, a ostatnie biegi wraz z długim dystansem 5000 m — na 14 czerwca. Dla polskiej kadry był to czteroaktowy spektakl, w którym podium za podium rosła kolumna wyników, a kulminacją okazał się finał Boruckiego.

Przegląd

W oficjalnej klasyfikacji mistrzostw Europy Polska zdobyła osiem medali: jeden złoty, trzy srebrne i cztery brązowe. Do tego doszły dwa brązy w pokazowych, niewliczanych do klasyfikacji konkurencjach paracanoe — łącznie dziesięć miejsc na podium.

Najważniejsza cyfra w tej tabeli to jedynka przy złocie — pierwszy seniorski tytuł mistrza Europy 20-letniego Boruckiego i jedyne złoto polskiej kadry na tych mistrzostwach. Druga w kolejności prawda jest taka, że trzon dorobku zbudowały kajakarki i kanadyjkarki: pięć z ośmiu oficjalnych medali padło w kobiecych osadach i jedynkach, a dwa srebra przegrano ze złotem o ułamki sekundy.

Trzecia obserwacja dotyczy struktury tego dorobku. Trzy srebra w kobiecym kajaku — jedynka, dwójka i czwórka na 500 m — pokazują, że szerokość polskiej kadry kajakarek jest dziś jej największym atutem. Anna Puławska płynęła w dwóch z tych trzech finałów i z obu wróciła z medalem, co czyni ją najbardziej obciążoną, a zarazem najskuteczniejszą zawodniczką tej reprezentacji w Montemor.

Złoto Boruckiego: dramat i sprawiedliwość

Finał K1 mężczyzn na 500 m był najlepszym wyścigiem polskiego dnia i najtrudniejszym do opisania na chłodno. Alex Borucki przepłynął dystans w 1:37.749, wyprzedzając doświadczonego Czecha Josefa Dostála (1:38.029) i Niemca Jacoba Schopfa (1:38.124). Niespełna trzy dziesiąte sekundy do srebra i niecałe cztery do brązu mówią same za siebie: stawka była gęsta, a 20-latek poprowadził ten bieg do końca z zimną głową.

A potem zaczął się dramat. Borucki został zdyskwalifikowany — sędziowie uznali, że płynął zbyt blisko linii toru. Przez kilkanaście minut złoty medal wisiał na włosku, a najmłodszy zawodnik w czołówce stał wobec sytuacji, na którą żaden trening nie przygotowuje. Polska strona złożyła protest. Po jego rozpatrzeniu dyskwalifikację cofnięto, a wynik z toru — zwycięstwo Boruckiego — przywrócono. Na papierze sprawiedliwości stało się zadość; prawdziwą próbą był sam moment niepewności.

Dyrektor sportowy Polskiego Związku Kajakowego Maciej Zawadzki nie owijał w bawełnę: „Dla młodego zawodnika ... była to niezwykle trudna sytuacja, ale najważniejszą informacją jest to, że Alex jest mistrzem Europy!". To zdanie dobrze oddaje proporcje — dramat był prawdziwy, ale ostatecznie nie zmienił tego, co wydarzyło się na wodzie.

Sam Borucki nie ukrywał, że metryki i tytułu nie potrafi jeszcze pogodzić: „To jest coś niesamowitego. Jeszcze tydzień temu byłem nastolatkiem przed dwudziestymi urodzinami, a dziś jestem mistrzem Europy seniorów". W rozmowie z Radiem Kraków dorzucił zdanie, które brzmi jak zapowiedź na całą dekadę: „Za cztery lata już nikt mnie nie zatrzyma".

Te słowa to nie przechwałka nastolatka — mają twarde pokrycie w wynikach. Borucki, rocznik 2006, wychowanek Kolejowego Klubu Wodnego 1929 Kraków prowadzony przez Bogusława Birosa, w młodszych kategoriach wygrywał już niemal wszystko. W 2023 roku sięgnął po złoto mistrzostw świata juniorów w Auronzo w K1 na 500 m i po tytuł mistrza Europy juniorów na tym samym dystansie. Rok później, w Płowdiwie, zdobył dwa złota mistrzostw świata juniorów — w K1 na 500 i 1000 m — dokładając srebro na 200 m. W 2025 roku, już w kategorii do lat 23, wygrał mistrzostwa Europy w K2 na 500 i 1000 m z Valeriiem Vichevem. Seniorskie złoto w Montemor to kolejny, logiczny szczebel tej drabiny, a nie przypadek.

Borucki pojawił się w Montemor także w seniorskim finale A K1 mężczyzn na 1000 m, gdzie uplasował się poza podium. Warto to odnotować rzetelnie: dwudziestolatek w finale długiego sprintu seniorów to sam w sobie sygnał, że jego zasięg nie kończy się na pięciuset metrach.

Kobiety na czele dorobku

Jeśli złoto Boruckiego było iskrą, to kajakarki i kanadyjkarki dały tej kadrze stały ogień. Anna Puławska wywalczyła srebro w K1 kobiet na 500 m, kończąc bieg w 1:48.004. Wyprzedziła ją tylko Niemka Pauline Jagsch, a po brąz sięgnęła Węgierka Zsóka Csíkós z czasem 1:48.024 — Puławska zostawiła ją za sobą o dwie tysięczne sekundy. To był wyścig, w którym o kolejności na podium decydowały ułamki, a Polka znalazła się po właściwej stronie tej granicy, o krok od najwyższego stopnia.

Drugie srebro Puławska dołożyła w dwójce. Razem z Martyną Klatt przepłynęła K2 kobiet na 500 m w 1:46.426, ustępując jedynie Niemkom i zostawiając w tyle Włoszki (1:46.856). Klatt i Puławska to dziś czołowy duet polskiego sprintu kajakowego, a regularność, z jaką meldują się w finałach, czyni z tej dwójki jeden z filarów kadry na najbliższe sezony.

Trzecie srebro przypadło czwórce. Osada w składzie Sandra Ostrowska, Dominika Putto, Adrianna Kąkol i Katarzyna Kościołek przepłynęła K4 kobiet na 500 m w 1:32.336, ulegając tylko Hiszpankom. Putto podsumowała to krótko i celnie: „Medal zdobyty w osadzie zawsze daje wyjątkową satysfakcję". W czwórce nie ma miejsca na indywidualny błąd — srebro mistrzostw Europy to dowód, że ta synchronizacja działa.

Osobny rozdział napisały kanadyjkarki. Dorota Borowska zdobyła brąz w C1 kobiet na 200 m z czasem 45.504, plasując się tuż za Włoszką Olympią Della Giustiną. Tego samego dnia wróciła na wodę w dwójce: razem z Mileną Mackiewicz wywalczyła brąz w C2 kobiet na 200 m, kończąc bieg w 44.914. Obie reprezentują Zawiszę Bydgoszcz i tworzą zgrany duet, a emocje po medalu były u Mackiewicz aż nadto widoczne: „Emocje są ogromne ... wciąż jeszcze nie do końca dociera do mnie to, co się wydarzyło". Dwa medale Borowskiej z dwóch startów w jeden weekend stawiają ją w gronie najwszechstronniejszych kanadyjkarek stawki.

Tak blisko złota

Trzy srebrne medale Polski mają wspólny mianownik — wszystkie przyszły z pozycji goniącego, a dwa przegrano ze złotem o naprawdę niewiele. To nie jest opowieść o porażkach. To opowieść o tym, jak cienka jest dziś granica między polskim sprintem kajakowym a mistrzowskimi tytułami.

W K1 kobiet na 500 m Anna Puławska przegrała ze złotem o 0,84 sekundy — na dystansie, który zawodniczka tej klasy pokonuje w niespełna minutę i pięćdziesiąt sekund, to zaledwie kilka ruchów wiosła. W K2 kobiet na 500 m strata Klatt i Puławskiej do złotej osady wyniosła 0,53 sekundy. Dwie konkurencje, dwa srebra, w sumie nieco ponad sekunda do dwóch tytułów mistrzyń Europy.

W tej samej kategorii „tak blisko" mieści się srebro czwórki, przegrane z hiszpańską osadą, oraz brązy kanadyjkarek, w których Borowska i Mackiewicz biły się z najlepszymi zawodniczkami kontynentu. Żaden z tych wyników nie jest niedosytem w potocznym sensie — to dorobek, który przy odrobinę inaczej rozłożonym finiszu mógłby mieć zupełnie inny kolor. I właśnie ta bliskość jest najlepszą wiadomością na resztę sezonu: polskie osady nie gonią czołówki z dystansu, one są jej częścią.

Głazunow i parakajakarstwo

Ostatniego dnia mistrzostw, na długim dystansie, do dorobku dołożył Wiktor Głazunow. W wyczerpującym biegu C1 mężczyzn na 5000 m wywalczył brązowy medal — w konkurencji, w której liczy się nie tylko moc, ale i taktyka rozłożenia sił na ponaddwudziestominutowym wysiłku. Brąz na takim dystansie to świadectwo wytrzymałości i doświadczenia, a nie chwilowego błysku.

Polski dorobek uzupełniły medale w parakajakarstwie. W klasyfikacji mistrzostw Europy Katarzyna Sobczak zdobyła brąz w konkurencji KL3 kobiet na 200 m. Do tego doszły dwa brązy w konkurencjach pokazowych, niewliczanych do oficjalnej klasyfikacji: Jacek Mazanowski z Weroniką Lotz stanęli na najniższym stopniu podium w K2 Unified na 200 m, a Sobczak — tym razem z Mateuszem Surwiło — dorzuciła brąz w K2 Mixed na 200 m. To krążki, które pokazują, że polska szkoła sprintu kajakowego ma głębię wykraczającą poza klasyczne konkurencje olimpijskie.

Co dalej

Montemor zamyka się dla polskiej kadry bilansem, który łatwo zapamiętać: złoto z twarzą 20-letniego mistrza, blok kobiecych srebrnych medali na 500 m i regularne brązy kanadyjkarek. To dorobek, który nie domyka sezonu, lecz go otwiera — bo każdy z tych medali jest zapowiedzią, a nie podsumowaniem.

Najważniejszym wątkiem na kolejne miesiące pozostaje Borucki. Dwudziestolatek z kompletem złotych medali w kategoriach juniorskich i do lat 23 oraz świeżym tytułem seniorskim wchodzi w okres, w którym horyzontem staje się 2028 rok. Jego własna deklaracja — „za cztery lata już nikt mnie nie zatrzyma" — wyznacza ramy, w jakich będzie oceniany każdy następny start.

Czytelnikom, którzy chcą prześledzić, jak budowały się te finały, polecamy nasze wcześniejsze relacje z Montemor: zapis pierwszego dnia eliminacji w relacji z 1. dnia mistrzostw oraz przebieg półfinałów w podsumowaniu 2. dnia. Razem z niniejszą relacją układają się w pełny obraz polskiego występu nad portugalskim akwenem.

Najczęstsze pytania

Kto zdobył dla Polski złoty medal na mistrzostwach Europy 2026 w Montemor?

Złoto wywalczył Alex Borucki w konkurencji K1 mężczyzn na 500 m, kończąc finał w czasie 1:37.749. Był to jedyny złoty medal polskiej reprezentacji na tych mistrzostwach.

Ile medali zdobyła Polska na mistrzostwach Europy w sprincie kajakowym 2026?

W oficjalnej klasyfikacji osiem: jeden złoty, trzy srebrne i cztery brązowe. Do tego dwa brązy w pokazowych konkurencjach paracanoe (niewliczanych do klasyfikacji) — w sumie dziesięć miejsc na podium.

Dlaczego Alex Borucki został zdyskwalifikowany?

Sędziowie uznali, że płynął zbyt blisko linii toru, i zdyskwalifikowali go po finale. Po proteście polskiej strony dyskwalifikację cofnięto, a jego zwycięstwo przywrócono.

Jakie medale zdobyła Anna Puławska?

Anna Puławska zdobyła dwa srebrne medale: w K1 kobiet na 500 m (1:48.004) oraz w K2 kobiet na 500 m razem z Martyną Klatt (1:46.426).

Czy Borucki to przyszłość polskiego kajakarstwa?

Wszystko na to wskazuje. Borucki, rocznik 2006, ma już złoto mistrzostw świata juniorów z 2023 i podwójne złoto z 2024 (K1 na 500 i 1000 m), złoto mistrzostw Europy do lat 23 z 2025 w K2, a teraz seniorski tytuł mistrza Europy w wieku 20 lat. Z takim dorobkiem i horyzontem 2028 roku to jeden z najpoważniejszych atutów polskiej kadry.

Czy te mistrzostwa to sukces czy niedosyt?

To sukces z apetytem na więcej. Osiem medali w klasyfikacji i pierwszy seniorski tytuł 20-latka to mocny bilans, ale trzy srebra — w tym K1 kobiet przegrane o 0,84 s i K2 kobiet o 0,53 s — pokazują, że od kolejnych złotych medali dzieliły Polskę ułamki sekundy. To nie powód do rozczarowania, lecz dowód, że czołówka jest na wyciągnięcie ręki.

Które polskie kanadyjkarki zdobyły medale?

Dorota Borowska zdobyła brąz w C1 kobiet na 200 m (45.504) oraz, razem z Mileną Mackiewicz, brąz w C2 kobiet na 200 m (44.914). Obie reprezentują Zawiszę Bydgoszcz.

Kto zdobył polskie medale w parakajakarstwie?

W klasyfikacji mistrzostw Europy Katarzyna Sobczak wywalczyła brąz w KL3 kobiet na 200 m. W konkurencjach pokazowych Polska dołożyła dwa brązy: Jacek Mazanowski z Weroniką Lotz w K2 Unified na 200 m oraz Sobczak z Mateuszem Surwiło w K2 Mixed na 200 m.

Mistrzostwa Europy 2026 zostaną w polskiej pamięci przede wszystkim jako moment, w którym Alex Borucki — mimo dramatu z dyskwalifikacją i przywróconym wynikiem — wszedł do grona seniorskich mistrzów Europy, a kobieca część kadry pokazała, że od kolejnych tytułów dzielą ją już tylko ułamki sekundy.

View on PaddleStats