Niespodziewane złoto Chelsea Roussiekan. Die Finals 2026 na Maschsee wyłoniły mistrzów Niemiec

Published

2026-07-27T09:33:26+00:00

Największa niemiecka impreza multisportowa, Die Finals 2026 Hannover, zakończyła się w niedzielę, a najgłośniejszą niespodziankę zostawiła na sam koniec: 22-letnia Chelsea-Lynn Roussiekan z klubu Rheintreue Düsseldorf pokonała o 0,13 sekundy zwyciężczynię Pucharu Świata Pauline Jagsch i sięgnęła po tytuł mistrzyni Niemiec w kajakowej jedynce. Przez cztery dni, od 23 do 26 lipca, na jeziorze Maschsee rozdano mistrzowskie złota w sprincie kajakowym, parakajakarstwie, stand up paddlingu i speed kanupolo — wszystko w widowiskowym formacie równoległych sprintów na dystansie około 160 metrów, w samym środku festynowego tłumu Maschseefest.

Przegląd

Program kajakowy wyłonił dziesięcioro mistrzów sprintów równoległych oraz dwa tytuły w speed kanupolo. Pełna lista triumfatorów z oficjalnymi czasami z wyścigów finałowych:

Die Finals skupiają mistrzostwa Niemiec kilkunastu dyscyplin w jeden telewizyjny weekend, a Hanower 2026 dał kajakarstwu scenę, jakiej w kraju dostaje rzadko: drabinki pucharowe, po dwie łodzie na torze, kamery ARD i ZDF oraz ceremonię otwarcia połączoną z Maschseefest, która ruszyła w czwartek o 17:27. Niemiecki Związek Kajakowy (DKV) w pełni postawił na ten format — eliminacje, półfinały i dwułodziowe wyścigi medalowe zastąpiły klasyczne tory na czas, a o wszystkim decydowała czysta szybkość startowa.

Liczby potwierdzają widowisko. Najszybszy przejazd całego weekendu nie padł w jedynkach, lecz w mikstowej dwójce kajakowej: Paulina Paszek i Max Lemke zatrzymali zegar na 26,44 — o cztery dziesiąte przed Pauline Jagsch i Maxem Rendschmidtem (26,87). A najmniejsze różnice pojawiły się dokładnie tam, gdzie dramaturgia była największa: 0,13 sekundy w finale K1 kobiet i 0,10 w wyścigu o brąz tuż za nim.

Niespodzianka, która dojrzewała trzy tygodnie

Sam DKV nazwał to „Überraschungsgold” — niespodziewanym złotem. Chelsea-Lynn Roussiekan przystępowała do finału K1 kobiet w roli outsiderki przeciwko Pauline Jagsch z SC Berlin Grünau, świeżej triumfatorce zawodów Pucharu Świata. Rozstrzygnęła sprawę na wodzie: 31,77 do 31,90.

„Damit habe ich überhaupt nicht gerechnet. Das ist einfach unglaublich” — „W ogóle na to nie liczyłam. To po prostu niewiarygodne” — mówiła po wyścigu zawodniczka z Düsseldorfu. Etykieta outsiderki wymaga jednak przypisu. Trzy tygodnie przed Hanowerem Roussiekan zdobyła srebro w K2 500 m kategorii U23 w parze z Estellą Damm na mistrzostwach świata juniorów i U23 w Halifaksie (1-5 lipca), gdzie reprezentacja Niemiec przywiozła łącznie 15 medali. Ich finał za oceanem rozstrzygnął się w 1:45,60 — podium światowej rangi w swojej kategorii wiekowej. Na krajowym podium też nie jest debiutantką: z mistrzostw Niemiec 2021 ma brąz w K1 200 m oraz srebra w K2 200 m, K2 500 m i K4 500 m. Niedzielny triumf to mniej grom z jasnego nieba, a bardziej pierwszy seniorski przełom, który przyszedł punktualnie.

Za plecami dwóch pierwszych zawodniczek brąz trafił do faworytki gospodarzy: Paulina Paszek z HKC Hannover wygrała mały finał w 31,79 z Leną Röhlings (31,89) — czasem, który w wielkim finale postawiłby mistrzynię pod ścianą. Innego dnia, w innej drabince, kolejność na podium mogłaby wyglądać zupełnie inaczej; na tym polega urok i okrucieństwo sprintu pucharowego.

Dublety i pojedynki

Troje zawodników wyjechało znad Maschsee z dwoma złotami. Max Lemke, trzykrotny mistrz olimpijski, zdominował finał K1 mężczyzn w starciu z Tomem Liebscherem-Luczem z KC Dresden — 27,51 do 28,15 — dzień po zwycięstwie w mikstowej dwójce z Paszek. „Das ist eine tolle Location hier in Hannover” — chwalił akwen i publiczność Lemke. Brąz został w Poczdamie: Leon Michael Reckzeh pokonał w małym finale Maxa Rendschmidta 27,73 do 28,21. Zawodnicy KC Potsdam maczali wiosła w czterech z dziesięciu złotych medali sprintów równoległych — w obu tytułach kajakowych oraz w obu zwycięstwach Maike Jakob w kanadyjkach.

Kanadyjki należały do Maike Jakob i Nico Pickerta. Jakob wygrała finał C1 kobiet w 36,31 przed klubową koleżanką z Poczdamu, Carlottą Loske (37,68) — a ten wynik ma dodatkowy ciężar, bo Loske przyjechała do Hanoweru jako świeżo upieczona mistrzyni świata U23 w C1 500 m z Halifaksu. Brąz przypadł 18-letniej Cheyenne Heidl z Rheinbrüder Karlsruhe, która wygrała mały finał w 37,23. Dzień wcześniej Jakob i Pickert wspólnie sięgnęli po mikstową dwójkę kanadyjkową w 30,89, z przewagą 0,70 sekundy nad Loske i Moritzem Adamem — Jakob żartowała potem, że kanadyjkarki na co dzień nie mają okazji rozwijać takich prędkości.

Złoto Pickerta w jedynce niosło własną historię. Zawodnik SC DHfK Leipzig pokonał partnera treningowego Petera Kretschmera — mistrza olimpijskiego z Londynu 2012 — 30,56 do 31,01 i od razu podliczył rachunki: „3 zu 3 steht es jetzt zwischen uns beiden in den Duellen” — bilans bezpośrednich pojedynków dwóch lipskich kanadyjkarzy wynosi teraz 3:3. Brązowy medal wywalczył Moritz Adam (30,64 w małym finale) — czasem szybszym niż przejazd Kretschmera w finale; drabinka pucharowa po raz kolejny nie przyznała punktów za gdybanie. W wyścigu o brąz mikstowych dwójek kanadyjkowych Marie-Sophie Syskowski i Conrad-Robin Scheibner — którzy w ostatniej chwili zamienili się miejscami w łodzi — wyprzedzili o pięć setnych Luise Lämmel i Davida Töpela, 32,12 do 32,17.

W mikstowej dwójce kajakowej hanowerska publiczność dostała wynik, na który czekała: miejscowa bohaterka Paszek z Lemke w 26,44, przed duetem Jagsch/Rendschmidt. Wyścig o brąz był niewiele wolniejszy — Finja Hermanussen z KC Limmer i Jonas Borkowski z KG Essen uzyskali 26,89, pokonując drezdeńską osadę Nele Reinwardt i Liebschera-Lucza (27,13).

Parakajak, SUP i speed kanupolo

Wyścigi parakajakowe rozegrano w formule pościgowej: starty z przesunięciem czasowym wyliczonym z klasyfikacji startowych, dzięki czemu kobiety i mężczyźni z klas KL i VL ścigają się między sobą, a wygrywa ten, kto pierwszy minie metę. Dało to naprawdę otwarte ściganie — i jedną z bohaterek weekendu. Anja Adler z SV Halle wygrała finał kajakowy w 40,90 przed Ivo Kilianem z Hallescher KC (46,50), dzień po brązie w kanadyjce wysięgnikowej Va'a. „Trenuję obie łodzie, a na niektórych zawodach muszę się przesiadać w ciągu dwóch godzin. Pływam nimi od 2017 roku” — tłumaczyła. Tytuł w Va'a trafił do jej klubowego kolegi Maika Poltego za 49,06, przed Moritzem Bertholdem z ESV Lok RAW Cottbus (50,21) — tym samym Bertholdem, którego Adler w piątkowym półfinale, mimo oddanej fory, dogoniła na pół sekundy przed metą.

Na deskach męska korona SUP została przy 39-letnim Normenie Weberze z Kanu Schwaben Augsburg, który obronił tytuł czasem 36,15 przed Marlonem Daskiranem z WPH Berlin (36,58). „Z każdym rokiem jest ciężej, ale młodzi mnie napędzają” — śmiał się Weber. Wśród kobiet w niedzielę triumfowała Skadi Langbein z WPH Berlin — trzecie złoto Die Finals z rzędu, 46,40 i wyraźna przewaga nad Vivien Franke (52,27).

Speed kanupolo — skrócona, szybsza odmiana kajak polo — przyniosło i premierę, i trzeci tytuł z rzędu. W czwartkowym finale kobiet WSF Liblar pokonał 1. MKC Duisburg 5:4, zdobywając pierwsze mistrzostwo Niemiec w historii klubu przy debiucie na Die Finals; brąz dla PSC Coburg po wygranej 3:1 z KRM Essen. W sobotę mężczyźni z KSVH Berlin rozbili KG Wanderfalke Essen 8:2, sięgając po trzeci kolejny tytuł na Die Finals, a 1. MKC Duisburg ograł KRM Essen 7:6 w najobfitszym bramkowo meczu turnieju, zgarniając brąz.

Co dalej

Dla sprinterów Maschsee było ostatnim dużym krajowym przystankiem przed główną imprezą sezonu: mistrzostwami świata w sprincie kajakowym i parakajakarstwie w Poznaniu (26-30 sierpnia). Lemke, Jagsch, Paszek i parakajakarze z Halle mają poznańską regatę wpisaną w kalendarze, a tor na Malcie leży ledwie 300 kilometrów na wschód od Hanoweru — niemieckiego dopingu na trybunach nie zabraknie.

Kluby kanupolo mają w kalendarzu jeszcze grubszą datę: 15 września startują mistrzostwa świata w kajak polo w Duisburgu — domowy mundial niemieckiego polo, w którym trzon kadry stanowią kluby z Duisburga i Essen, te same, które wypełniły drabinki nad Maschsee. Zawodnicy SUP mogą celować w Puchar Świata ICF w stand up paddlingu w Agios Nikolaos od 20 września. A same Die Finals ruszają dalej: edycja 2027 odbędzie się w Stuttgarcie.

Najczęstsze pytania

Kto wygrał kajakowe jedynki na Die Finals 2026?

Chelsea-Lynn Roussiekan (Rheintreue Düsseldorf) wygrała finał kobiet w 31,77 przed Pauline Jagsch (31,90); Max Lemke (KC Potsdam) wygrał finał mężczyzn w 27,51 przed Tomem Liebscherem-Luczem (28,15).

Na czym polega format sprintu równoległego na Die Finals?

Dwie łodzie ścigają się obok siebie na krótkiej trasie około 160 metrów, przez eliminacje, półfinały i dwułodziowe wyścigi medalowe. To pucharowy format widowiskowy — wygrywasz swój tor albo odpadasz — skrojony pod kibiców i telewizję, nie pod klasyczne dystanse mistrzowskie.

Czy złoto Roussiekan naprawdę było niespodzianką?

DKV nazwał je niespodziewanym złotem i w starciu ze zwyciężczynią Pucharu Świata nim było. Ale trzy tygodnie wcześniej Roussiekan zdobyła w Halifaksie srebro mistrzostw świata U23 w K2 500 m z Estellą Damm, a z mistrzostw Niemiec 2021 ma cztery medale. Przewaga w Hanowerze — 0,13 sekundy — była minimalna, ale klasa sportowa żadną miarą przypadkowa.

Czy era Kretschmera w niemieckiej kanadyjce dobiega końca?

Peter Kretschmer, mistrz olimpijski z 2012 roku, przegrał finał z partnerem treningowym z Lipska Nico Pickertem 31,01 do 30,56 — a zwycięski czas Moritza Adama w wyścigu o brąz (30,64) także był szybszy od finałowego przejazdu Kretschmera. Sam Pickert wylicza bilans bezpośrednich starć na 3:3, więc ogłaszanie końca ery byłoby przedwczesne — ale tytuł mistrza kraju należy dziś do młodszego z lipskich kanadyjkarzy.

Czy 160-metrowy sprint pucharowy mówi coś przed Poznaniem?

Wprost — niewiele: mistrzostwa świata rozgrywa się na 200, 500 i 1000 m na torach na czas. Ale z przodu byli ci, których się spodziewano: trzykrotny mistrz olimpijski Lemke wygrał wszystko, do czego usiadł, a podium K1 kobiet rozdzieliło 0,13 sekundy w finale i ledwie 0,02 między finałem a małym finałem — taka gęstość stawki dobrze wróży przed wyborem niemieckich składów na mistrzostwa świata.

Który klub miał najlepsze Die Finals?

Zawodnicy KC Potsdam mieli udział w czterech z dziesięciu złotych medali sprintów równoległych (oba tytuły kajakowe i oba zwycięstwa Maike Jakob), a SV Halle zgarnęło oba parakajakowe złote medale za sprawą Anji Adler i Maika Poltego.

Kiedy i gdzie odbędą się następne Die Finals?

Die Finals 2027 zaplanowano w Stuttgarcie. Wcześniej sezon międzynarodowy kulminuje w Poznaniu (MŚ w sprincie i parakajakarstwie, 26-30 sierpnia) i Duisburgu (MŚ w kajak polo, od 15 września).

Cztery dni nad Maschsee dały dokładnie to, co powinny dać mistrzostwa wpisane w miejski festyn: szybkie, głośne i bezlitosne ściganie — oraz nowe nazwisko na szczycie niemieckiego kajakarstwa kobiet. Czy Chelsea-Lynn Roussiekan przekuje hanowerski impet na seniorskie wody międzynarodowe, to dziś jeden z ciekawszych niemieckich wątków na drodze do mistrzostw świata w Poznaniu.

Źródła: oficjalne relacje DKV z Die Finals 2026 (kanu.de, 23-26 lipca 2026); oficjalne wyniki IMAS Sportsystems (results.imas-sport.com); przewodnik po formacie ARD/sportschau.de.

View on PaddleStats