Węgry rządzą w Halifaksie, ale gwiazd jest więcej

Published

2026-07-06T09:35:11+00:00

Pełne wyniki zawodów: ICF Junior and U23 Canoe Sprint World Championships - Halifax

Węgrzy urządzili sobie w Halifaksie prawdziwy pokaz siły — z kanadyjskiego toru Mistrzostw Świata Juniorów i U23 w Sprincie Kajakowym 2026 wywieźli 11 tytułów i 27 medali. A i tak najwięcej mówiło się o kim innym: o brazylijskim nastolatku, który sam rozdał karty w juniorskich sprintach kanadyjkowych, o gospodyni, która zdominowała kobiecą kanadyjkę, i o Niemcach, którzy srebro zbierali garściami, a po złoto niemal nie sięgali.

Przegląd

Przez pięć dni na wodzie w Halifaksie rozegrano 44 finały A. Klasyfikacja medalowa jedno pokazuje od razu, a kilka ciekawszych wątków chowa niżej, w drobnym druku.

Dorobek Węgier przytłacza całą stawkę — więcej złota niż dwie kolejne reprezentacje razem wzięte, a do tego medale w kajaku i kanadyjce, na sprincie i na dystansie, wśród juniorów i w U23. Co ciekawe, dwie ekipy plasujące się tuż za nimi w klasyfikacji ogólnej w walce o czoło w ogóle się nie liczyły: Chiny uzbierały 14 medali przy zaledwie czterech tytułach, a Niemcy — siódmi w klasyfikacji złota — aż 15 krążków, wygrywając tylko dwa razy. Kanada, ścigając się u siebie, wykorzystywała swoje szanse skuteczniej niż ktokolwiek poza Węgrami: pięć złotych z zaledwie dziewięciu medali. Za czołową piątką stawka szybko się wyrównuje — Słowacja z trzema tytułami, Czechy i Dania po dwa — co dobrze pokazuje, jak szeroko rozłożyły się role na kanadyjskim torze.

Bohaterowie regat

Trzej zawodnicy opuścili Halifax z trzema złotymi medalami. Każdy doszedł do nich inną drogą.

Objawieniem regat okazał się Lucas Santos z Brazylii, który zgarnął komplet juniorskich sprintów w kanadyjce. Wygrał C1 na 500 m czasem 2:04.40, dołożył C1 na 200 m w 40.61 i poprowadził brazylijską C4 na 500 m po złoto — trzy tytuły w każdej krótkiej konkurencji kanadyjkowej, w jakiej junior mógł wystartować. Na tym siła brazylijskiej kanadyjki się nie skończyła: Tailon Nascimento wygrał C1 na 1000 m w 4:33.39 i płynął w tej samej czwórce, która o czternaście setnych sekundy pokonała Hiszpanię. Pięć złotych z ledwie sześciu medali daje Brazylii najskuteczniejszą reprezentację całych mistrzostw.

Gospodarze mieli swoją bohaterkę — Victoria Tran poprowadziła Kanadę do trzech tytułów w kobiecej kanadyjce (C2 na 500 m, C2 na 200 m i C4 na 500 m), i to na oczach własnej publiczności. Nie ścigała się sama: Abbigail Haines i Isabel Lowry dorzuciły po dwa złota, a Lowry wygrała jeszcze C1 na 200 m czasem 46.68, o dziesiątą sekundy przed Ukrainą. Kanadyjski dorobek zbudowały kanadyjki — a napędziły go kobiety.

Trzeci komplet trzech złotych zdobyła Li Li z Chin w kanadyjce U23 kobiet — i był to prawdziwy popis wszechstronności: złoto w C2 na 500 m, złoto w C4 na 500 m i złoto w mikstach C1 U23 na 5000 m. Specjalistka od sprintu, która na tych samych regatach wygrywa długi dystans. To właśnie w finale na 5000 m doszło do największego zwrotu akcji całych mistrzostw: Jia Wang i Li Li dopłynęły pierwsze z czasem 27:23.20, gdy dziesięciosekundowa kara zepchnęła Mołdawię z czoła wyścigu na brąz, a Niemców przesunęła na srebro.

Węgierska maszyna

Za rekordowym dorobkiem stała kajakowa kadra bez słabego punktu. Węgry wygrały oba tytuły w K4 mężczyzn na 500 m — juniorów w 1:30.02, U23 w 1:26.05 — a kilku zawodników zamieniły w podwójnych mistrzów, przesadzając ich do mniejszych osad. Peter Samu i Zalan Hidvegi wygrali K2 U23 mężczyzn na 500 m, a potem poprowadzili zwycięską czwórkę; Bianka Hofer i Vivien Lesko zrobiły to samo wśród juniorek, dokładając do K4 również K2. W kanadyjce Iliasz Mitropoulos sięgnął po złoto U23 zarówno w C2, jak i w C4 na 500 m. Do tego doszła kobieca kadra U23: Sara Fojt, mistrzyni na 1000 m i wicemistrzyni na 500 m, oraz siedemnastoletnia Lili Gazdag, zwyciężczyni juniorskiego K1 na 200 m. W sumie Węgrzy obsadzili 27 ze 132 medalowych miejsc tych regat — częściej niż co piąte podium, w konkurencjach tak odległych jak 200-metrowy zryw i morderczy 1000 m.

Rekordy i niespodzianki

Jeśli Węgry dały ilość, to najciaśniejsze finisze dały emocje — a finał U23 mężczyzn w K1 na 1000 m był wyścigiem tych mistrzostw. Balint Kollek obronił prowadzenie dla Węgier w 3:54.17, Australijczyk Maguire Reid dopłynął po srebro w 3:54.20, a Niemiec Hanno Wortmann po brąz w 3:54.22 — od złota do brązu pięć setnych sekundy na kilometrowym dystansie.

Najbardziej wszechstronny okazał się Turek Rahmi Karahan, jedyny zawodnik z medalami na wszystkich trzech juniorskich dystansach K1 mężczyzn: brąz na 200 m, złoto na 500 m czasem 1:38.93 i brąz na 1000 m. Słowak Alex Gavlider dał o sobie znać tytułem w juniorskim K1 na 200 m czasem 38.32 i dorzucił srebro w K2, a w kajaku U23 Bianka Sidova skompletowała dla Słowacji dublet — złoto w K1 i w K4 na 500 m.

Juniorskie finały kajakowe rozstrzygały się równie blisko. Karahan wygrał K1 na 500 m o ponad pół sekundy, a Węgry i Francję o kolejne medale dzieliły cztery setne. W juniorskim K1 kobiet na 500 m Jacqueline Kennedy z Nowej Zelandii obroniła osiem setnych przewagi nad Włoszką, a Czeszka Barbora Janotova zebrała najbardziej wszechstronny juniorski bilans kajakowy tygodnia — złoto na 1000 m i brąz na 200 m.

Osobny rozdział to Niemcy i srebro, które nijak nie chciało zamienić się w złoto. Aż dziesięć drugich miejsc — dziesięć porażek o włos: sam Timo Gessert sięgnął po srebro i w juniorskiej K4 na 500 m, i w K1 na 1000 m, a Femke Rupf dołożyła własne dwa. Reprezentacja, która dziesięć razy stanęła na podium finału A, na najwyższym stopniu zameldowała się tylko dwa razy. Niemcy zapamiętają Halifax jako mistrzostwa rozstrzygnięć na styk, w których szczęście było po drugiej stronie.

Zresztą od jednego z najciaśniejszych finałów zaczęła się sama sesja medalowa — juniorska K4 mężczyzn na 500 m, w której Węgry dowiozły tytuł czasem 1:30.02 przed Niemcami (1:30.56) i Hiszpanią (1:30.61); o srebro walczono do pięciu setnych. Rozstrzygnięcia mierzone setnymi wracały przez cały tydzień, od 200-metrowych zrywów po kilometrowe finały — i to one, a nie sama tabela, najlepiej oddają poziom wyrównania tej stawki.

Dania z kolei znalazła swoją niszę i zagarnęła ją w całości: oba jej złota padły w maratońskich mikstach na 5000 m — Rasmus Klitte i Frida Soborg wzięli tytuł juniorów w 24:17.86, a Valdemar Jorgensen i Emily Bonney wersję U23. Irlandczyk Sean Butterly zaliczył jeden z najlepszych indywidualnych występów tygodnia, wygrywając juniorskie K1 na 1000 m w 3:50.34 i wyprzedzając Gesserta o dziesiątą sekundy.

Cztery chińskie tytuły to niemal wyłącznie zasługa kobiecej kanadyjki. Jianhua Luo i Li Li wygrały C2 U23 na 500 m, a potem połączyły siły w czwórce; Miao Zhang i Hongyan Yan sięgnęły po C2 U23 na 200 m i wsiadły do tej samej złotej C4 — cztery zawodniczki, z których każda opuściła Halifax jako wielokrotna mistrzyni. To wystarczyło, by Chiny zostały trzecią najbardziej obsypaną medalami reprezentacją regat — za Węgrami i Niemcami — choć w klasyfikacji złota wyprzedziły je Kanada i Brazylia.

Polska zakończyła Halifax na piątym miejscu w klasyfikacji, a złożyły się na to trzy tytuły w trzech różnych konkurencjach. Kacper Sieradzan wygrał C1 U23 mężczyzn na 1000 m czasem 4:31.31, wytrzymując na ostatniej prostej napór Czecha Adama Rudolfa — mistrza U23 w C1 na 500 m. Alex Borucki sięgnął po złoto w K1 U23 na 500 m w 1:36.94 i dołożył srebro w czwórce, a Weronika Marczewska do złota w K2 na 500 m dorzuciła brąz w K1 na 1000 m. Dorobek zwięzły — siedem medali — ale trzy w najlepszym kolorze. Komplet dopełnili juniorzy Adam Kuscinski i Julia Piasecka brązem w mikstach na 5000 m.

Co dalej

Kajaki z Halifaksu ledwie zdążą wyschnąć. Seniorzy wracają na wodę po drugiej stronie kraju, na Pucharze Świata w Sprincie i Parakajakarstwie w Montrealu, a spora część tej juniorskiej i U23 stawki spotka się jeszcze w lipcu na Mistrzostwach Europy Juniorów i U23 — to pierwszy sprawdzian, czy hierarchia z Halifaksu utrzyma się na europejskiej wodzie.

Największa scena czeka pod koniec sierpnia: Mistrzostwa Świata Seniorów w Sprincie i Parakajakarstwie w Poznaniu, gdzie najmocniejsze nazwiska U23 — Kollek, Sidova, Li Li — zmierzą się z seniorską czołówką. Dla najmłodszych juniorów perspektywa jest odleglejsza: ci, którzy w Halifaksie stają na podium w wieku 16 i 17 lat, są dziś w idealnym wieku, by dojrzewać z myślą o igrzyskach w Los Angeles 2028 i Brisbane 2032.

Najczęściej zadawane pytania

Kto zdominował Mistrzostwa Świata Juniorów i U23 w Sprincie Kajakowym 2026?

Węgry, i to bez cienia wątpliwości. Wygrały 11 z 44 finałów A i zakończyły regaty z 27 medalami — zdecydowanie najwięcej w stawce, z tytułami w kajaku, kanadyjce, na sprincie i na dystansie.

Kto był objawieniem Halifaksu?

Brazylijczyk Lucas Santos, który zgarnął komplet juniorskich sprintów w kanadyjce — złoto w C1 na 500 m (2:04.40), C1 na 200 m (40.61) i C4 na 500 m — trzy tytuły mistrza świata na jednych regatach.

Który wyścig był najbardziej zacięty?

Finał U23 mężczyzn w K1 na 1000 m, w którym Węgry (3:54.17), Australię (3:54.20) i Niemcy (3:54.22) od złota do brązu dzieliło ledwie pięć setnych sekundy.

Który kraj zdobył najwięcej medali łącznie?

Znów Węgry, z dorobkiem 27. Niespodzianką klasyfikacji ogólnej były Niemcy z 15 medalami — ale tylko dwa z nich to złoto.

Niemieckie srebra to sukces czy sygnał alarmowy?

Trudno dziesięć drugich miejsc odczytać inaczej niż jako nieumiejętność zamiany srebra w złoto. Gessert i Rupf po dwa razy kończyli tuż za plecami zwycięzcy, a ekipa, która dziesięć razy meldowała się na podium finału A, po tytuł sięgnęła tylko dwukrotnie — wyścig za wyścigiem o krok od szczytu. To bardziej kłopot ze skutecznością niż z talentem.

Czy gospodarze dowieźli swoje?

W kanadyjkach — zdecydowanie. Pięć złotych Kanady, z których trzy zdobyła Victoria Tran w kobiecej C2 i C4, uczyniło ją najlepszą reprezentacją Halifaksu poza Węgrami i najskuteczniejszą zaraz za Brazylią.

Czy Li Li to najbardziej kompletna kanadyjkarka tego pokolenia?

Jej bilans z Halifaksu mówi sam za siebie: trzy złota U23 od sprintu na 200–500 m po maraton na 5000 m to rozpiętość, jakiej na starcie nie miał niemal nikt — a wywalczone w dodatku przy własnej, mocnej chińskiej obsadzie kobiecej kanadyjki.

Jak wypadła Polska?

Trzy złote medale i piąte miejsce w klasyfikacji — Kacper Sieradzan w C1 U23 na 1000 m, Alex Borucki w K1 U23 na 500 m i Weronika Marczewska w K2 U23 na 500 m. Marczewska dołożyła do tego brąz w K1 na 1000 m, a Borucki srebro w czwórce.

Mistrzostwa zamknęły się węgierskimi flagami nad placem medalowym, ale w pamięci zostają komplety i przegrane o włos — Lucas Santos wyjeżdżający z Halifaksu z trzema złotami i nazwiskiem, które zapadnie w pamięć, oraz Niemcy liczący srebrne krążki i zachodzący w głowę, ile z nich mogło być złotych. Następny przystanek: Montreal, potem mistrzostwa Europy, aż seniorskie mistrzostwa świata w Poznaniu na nowo podniosą stawkę.

View on PaddleStats