MŚ masters w maratonie kajakowym 2026: Fisher wygrywa o 0,65 s, Hartley broni tytułu

Published
2026-10-19T21:20:57+00:00
Author
PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: ICF Masters Canoe Marathon World Championships - Gualeguaychu

Kanadyjczyk Hugh Fisher, mistrz olimpijski z Los Angeles z 1984 roku w K2 na 1000 m, wygrał poniedziałkowy wyścig K1 w kategorii 70–74 lata na mistrzostwach świata masters w maratonie kajakowym w argentyńskim Gualeguaychú. O złocie przesądziło zaledwie 0,65 s. Równie zacięta była walka w K1 kobiet 40–44 lata, w której Bridgitte Hartley zwyciężyła z przewagą 1,09 s. Gospodarze zdobyli 20 z 39 medali w konkurencjach z opublikowanymi wynikami.

W poniedziałek 19 października na rzece Gualeguaychú w prowincji Entre Ríos rozstrzygnięto 13 konkurencji: dwanaście w K1 i jedną w C1. W chwili weryfikacji tekstu organizator nie opublikował wyników czterech pozostałych wyścigów K1 — mężczyzn 50–54 oraz kobiet 45–49, 50–54 i 60–64 lata. We wtorek program przewiduje rywalizację w dwójkach: K2, C2 i mieszanych K2.

Łączny bilans WCH i World Cup: po cztery złota Argentyny i RPA

Zestawienie obejmuje łącznie 13 konkurencji z zatwierdzonymi wynikami: sześć oznaczonych w protokołach organizatora jako mistrzostwa świata (WCH) i siedem jako World Cup (WCup). To wspólny bilans obu rang, a nie wyłącznie klasyfikacja medalowa mistrzostw świata.

KrajZłotoSrebroBrązRazem
Argentyna47920
RPA4217
Australia1113
Dania1113
Kanada1001

Po jednym złotym medalu zdobyli też Czesi i Chilijczycy. Srebro wywalczyli Hiszpan i Słowak, brąz – Amerykanin. Argentyńczycy zajęli całe podium w dwóch wyścigach: K1 mężczyzn 40–44 i 45–49. Samych brązowych medali mają dziewięć. Żaden inny kraj nie zdobył łącznie nawet tylu.

RPA dorównała gospodarzom liczbą złotych medali, choć na listach startowych całych zawodów masters miała 15 zawodników, wobec 240 reprezentantów Argentyny. Po złoto sięgnęli Graham Monteith, Allison Hay, Clinton Cook i Hartley.

W pięciu z 13 wyścigów o zwycięstwie zdecydowało mniej niż dwie sekundy, mimo ponad godziny rywalizacji. W każdym z nich RPA zdobyła złoto lub srebro.

Zupełnie inaczej potoczył się wyścig mężczyzn 75–79 lat. Luis Tucci wyprzedził drugiego na mecie Antonia Cruzado aż o 27 minut i 16,19 s.

Oprócz dwóch wyścigów, w których zajęli całe podium, gospodarze zdobyli medale w ośmiu innych konkurencjach. Zabrakło ich w pierwszej trójce tylko w K1 mężczyzn 65–69 i 70–74 oraz kobiet 65–69 lat. W tych trzech wyścigach medale przypadły zawodnikom z RPA, Australii, Danii i Kanady.

Argentyna zdobyła złote medale w K1 mężczyzn 40–44, 45–49, 55–59 i 75–79 lat. Wśród jej srebrnych medalistów znaleźli się zawodnicy z doświadczeniem w seniorskiej rywalizacji międzynarodowej: Daniel Dal Bo, Cecilia Collueque i pochodzący z Gualeguaychú Roberto Palacios, wielokrotny uczestnik mistrzostw świata.

W łącznym bilansie RPA zdobyła siedem medali, w tym cztery złote. We wszystkich czterech wygranych wyścigach przewaga reprezentantów RPA była mniejsza niż dwie sekundy.

Hugh Fisher 42 lata po Los Angeles

Hugh Fisher urodził się 1 października 1955 roku. Na igrzyskach w Los Angeles w 1984 roku zdobył razem z Alwynem Morrisem złoto w K2 na 1000 m i brąz na 500 m. Startował też na igrzyskach w Montrealu (1976) i Seulu (1988). Z mistrzostw świata przywiózł srebro w K2 na 1000 m (1982) i brąz w K2 na 500 m (1983). Później został lekarzem.

W Gualeguaychú Fisher musiał walczyć o zwycięstwo do samej mety. Trasę złożoną z czterech dużych okrążeń i krótkiej pętli, bez przenosek, pokonał w 75:31,87. Theo Smit z RPA finiszował zaledwie 0,65 s później (75:32,52). Była to najmniejsza różnica między dwoma pierwszymi zawodnikami w zakończonych wyścigach mężczyzn. Brąz zdobył Chris Visser, który stracił do zwycięzcy niespełna sześć minut (81:14,15). Czwarty był Amerykanin Karoly Magda, 3,05 s za Visserem.

Kategorie 65–69 i 70–74 lata rywalizowały na tej samej trasie. Czas Fishera, 75:31,87, był piątym wynikiem po zestawieniu go z rezultatami młodszej grupy: lepszym od czasu Marcela Cravero (76:51,85), ale gorszym od wyniku Johna Younga (74:38,63). To porównanie czasów z dwóch osobnych wyścigów, a nie wspólna klasyfikacja.

Fisher ma jeszcze przed sobą dwa wtorkowe starty. W K2 mężczyzn 65–69 lat popłynie ze Szwedem Johanem Dahlem. Ich rywalami będą m.in. reprezentanci RPA, którzy zajęli dwa pierwsze miejsca w poniedziałkowym K1 65–69 lat. W mieszanej dwójce 65+ partnerką Kanadyjczyka będzie Australijka Margaret Bohm, srebrna medalistka K1 kobiet 65–69 lat.

Na liście startowej kategorii 70–74 był też Nigel Briggs, ale w poniedziałek nie wystartował. W 2025 roku po raz pięćdziesiąty ukończył maraton Dusi w RPA. Przed nim dokonało tego tylko dwóch kajakarzy.

Trzecie z rzędu zwycięstwo Hartley w kategorii 40–44 lata

Bridgitte Hartley zdobyła brązowy medal olimpijski w K1 na 500 m w Londynie w 2012 roku. Startowała na trzech igrzyskach i ma trzy brązowe medale mistrzostw świata w sprincie. Dziś przewodniczy Komisji Zawodników ICF i zasiada w zarządzie tej federacji.

Hartley wygrała K1 kobiet 40–44 lata podczas dwóch poprzednich edycji zawodów masters: w Metkoviciu w 2024 roku i w Győrze w 2025. W Argentynie podtrzymała zwycięską serię, choć tym razem o sukcesie przesądził finisz. Cztery duże okrążenia i krótką pętlę, z trzema przenoskami, pokonała w 75:20,23. Argentynka Cecilia Collueque finiszowała 1,09 s później (75:21,32). Trzecia na mecie Valeria Cilleruelo straciła do zwyciężczyni ponad 12 minut (87:31,67).

Hartley i Collueque uzyskały lepsze czasy od zwyciężczyń pozostałych kategorii kobiet, które rywalizowały na tej samej trasie i miały już zatwierdzone wyniki. Chilijka Goviana Reyes, najlepsza w grupie 35–39 lat, wygrała w 83:32,16. Dunka Jeanette Knudsen, zwyciężczyni kategorii 55–59 lat, uzyskała 83:30,94 — o 8:10,71 więcej niż Hartley.

We wtorek Collueque powalczy o kolejny medal. W mieszanym K2 35–44 lata wystartuje z Julianem Alganarasem, srebrnym medalistą K1 mężczyzn 40–44 lata.

Najmniejsze różnice i najlepsze czasy dnia

Pięć konkurencji rozstrzygnęło się o mniej niż dwie sekundy. W tabeli uszeregowano je od najmniejszej różnicy.

KonkurencjaZwycięzcaCzasDrugie miejsceRóżnica
K1 kobiety 65–69Allison Hay (RPA)63:30,72Margaret Bohm (AUS)0,56 s
K1 mężczyźni 70–74Hugh Fisher (CAN)75:31,87Theo Smit (RPA)0,65 s
K1 kobiety 40–44Bridgitte Hartley (RPA)75:20,23Cecilia Collueque (ARG)1,09 s
K1 mężczyźni 65–69Graham Monteith (RPA)73:53,69Colin Simpkins (RPA)1,75 s
K1 mężczyźni 35–39Clinton Cook (RPA)83:45,55Daniel Dal Bo (ARG)1,80 s

Najmniejsza różnica między pierwszym a drugim miejscem była w K1 kobiet 65–69. Hay wygrała z czasem 63:30,72, a Bohm finiszowała z czasem 63:31,28.

W kategorii 65–69 mężczyzn Monteith, mistrz świata w tej grupie wiekowej z 2024 roku, wygrał o 1,75 s z rodakiem Colinem Simpkinsem. Simpkins jest sekretarzem generalnym federacji kajakowej RPA. Brąz zdobył Australijczyk David Berglund, który stracił do zwycięzcy 43,74 s.

Dla kategorii K1 mężczyzn od 35–39 do 60–64 lata wyznaczono tę samą trasę: pięć dużych okrążeń i krótką pętlę, z czterema przenoskami. Spośród opublikowanych wyników najlepszy czas należał nie do zwycięzcy najmłodszej grupy, lecz do Rodriga Caffy. Argentyńczyk wygrał kategorię 45–49 lat w 83:08,42, o 37,13 s szybciej, niż Cook pokonał trasę wyścigu 35–39 lat. Drugiego na mecie Ivána Mansbacha wyprzedził o 8,01 s, a trzeciego Néstora Pintę o 1:29,91. Czech Martin Kolanda, wicemistrz świata w maratonie w K2 z 2001 roku, zajął 13. miejsce (91:07,44).

Z dwóch wyścigów zakończonych kompletem argentyńskich medali bardziej wyrównany był ten w kategorii 40–44 lata. Fernando Percaz wygrał w 85:30,13, wyprzedzając Alganarasa o 2,31 s. Trzecie miejsce zajął Eduardo Suarez (85:44,77).

Czwarty był Francuz Maxime Beaumont, wicemistrz olimpijski z Rio 2016 w K1 na 200 m. Uzyskał 87:37,04 i stracił do brązowego medalisty 1:52,27.

Spośród argentyńskich srebrnych medalistów w wyścigach mężczyzn najbliżej złota był Daniel Dal Bo, wicemistrz świata w K1 na 5000 m z 2013 roku i olimpijczyk z Rio 2016. W kategorii 35–39 przegrał z Cookiem o 1,80 s.

W trzech innych konkurencjach zwycięzcy wypracowali kilkuminutową przewagę. Martín Paganotto wygrał K1 mężczyzn 55–59 lat, wyprzedzając Słowaka Petera Šoldána o 2:54,88. Australijczyk Brett Greenwood triumfował w kategorii 60–64 lata, z przewagą 4:50,71 nad Omarem Linaresem. W jedynym wyścigu C1 z opublikowanymi wynikami, w kategorii mężczyzn 35–39 lat, zwyciężył Czech Vojtěch Mareš (58:09,78). Drugi był pochodzący z Gualeguaychú Roberto Palacios, który stracił do zwycięzcy 2:38,84.

Co dalej: wtorek należy do dwójek

Na wtorek 20 października, drugi dzień zawodów masters, zaplanowano 19 wyścigów dwójek: K2 mężczyzn i kobiet, C2 mężczyzn oraz mieszane K2 w czterech kategoriach wiekowych. Na listach startowych wyróżnia się kilka osad. Wszystkie podane godziny są lokalne dla Gualeguaychú:

Garro i Micaela Maslein popłyną też razem w K2 kobiet 35–39. Obie należą do argentyńskiej kadry na mistrzostwa świata w maratonie kajakowym, które od 21 do 25 października odbędą się na tej samej trasie. Program obejmie wyścigi parakajakarzy, juniorów, zawodników do lat 23 i seniorów. 22 października odbędą się także eliminacje i finały na krótkim dystansie.

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał K1 mężczyzn 70–74 na MŚ masters w maratonie 2026?

Hugh Fisher z Kanady, z czasem 75:31,87. Theo Smit z RPA stracił do niego 0,65 s, a brąz zdobył drugi reprezentant RPA, Chris Visser (81:14,15). Fisher jest mistrzem olimpijskim z 1984 roku w K2 na 1000 m.

Czy Bridgitte Hartley ponownie wygrała swoją kategorię?

Tak. Zwyciężyła w K1 kobiet 40–44 z czasem 75:20,23, o 1,09 s przed Argentynką Cecilią Collueque. Tę samą kategorię wygrała wcześniej w Metkoviciu (2024) i w Győrze (2025).

Który kraj zdobył najwięcej medali pierwszego dnia?

W łącznym zestawieniu wyścigów WCH i World Cup — Argentyna: 20 medali, w tym 4 złote, 7 srebrnych i 9 brązowych. RPA również zdobyła 4 złote medale, ale łącznie ma ich 7. Argentyńczycy zajęli całe podium w K1 mężczyzn 40–44 i 45–49.

Jaki był najlepszy czas K1 mężczyzn na trasie pięciu dużych okrążeń i krótkiej pętli?

Spośród zatwierdzonych wyników – 83:08,42. Uzyskał go Rodrigo Caffa w kategorii 45–49. Dla wszystkich kategorii K1 mężczyzn od 35–39 do 60–64 lata przewidziano tę samą trasę: pięć dużych okrążeń i krótką pętlę, z czterema przenoskami. Caffa był o 37,13 s szybszy od Clintona Cooka, zwycięzcy kategorii 35–39.

Jak wypadł Maxime Beaumont w pierwszym starcie w Gualeguaychú?

Wicemistrz olimpijski z Rio 2016 w K1 na 200 m zajął czwarte miejsce w K1 mężczyzn 40–44 z czasem 87:37,04. Do brązowego medalisty Eduarda Suareza stracił 1:52,27. We wtorek wystartuje w K2 i w mieszanej dwójce.

W którym wyścigu różnica między pierwszym a drugim miejscem była najmniejsza?

W K1 kobiet 65–69. Allison Hay z RPA wygrała z czasem 63:30,72, a Australijka Margaret Bohm straciła do niej 0,56 s. Niewiele większa, 0,65 s, była różnica w wyścigu mężczyzn 70–74, który wygrał Fisher.

Czy na wspólnej trasie mężczyzn najszybsi byli najmłodsi?

Spośród opublikowanych wyników najszybszy był Caffa, zwycięzca kategorii 45–49 lat. Uzyskał czas lepszy od Cooka (35–39 lat) o 37,13 s, a od Percaza (40–44 lata) o 2:21,71. Biegi odbywały się jednak osobno, więc takie zestawienie nie dowodzi przewagi jednej grupy wiekowej nad inną.

Kiedy zaczynają się mistrzostwa świata w maratonie kajakowym w Gualeguaychú?

21 października, od wyścigów parakajakarzy. Juniorzy, zawodnicy do lat 23 i seniorzy będą się ścigać do 25 października.

W pięciu wyścigach pierwszego dnia o zwycięstwie zdecydowało mniej niż dwie sekundy. Wygrali je Hay, Fisher, Hartley, Monteith i Cook. Hugh Fisher wróci na wodę we wtorek o 9:00. W środę, 21 października, na tej samej trasie rozpoczną się mistrzostwa świata w maratonie kajakowym.

View on PaddleStats