Molokaʻi Hoe 2026: Team OPT znowu najszybszy. Historia i zasady wyścigu przez kanał Kaʻiwi

Published

2026-10-15T13:51:13+00:00

Author

PaddleStats

Wyniki Molokaʻi Hoe 2026 w skrócie

Team OPT wygrał w 4:34:09, przed Shell Vaʻa (4:36:32) i Popora Te Hoe Mamu (4:46:42).

W tym artykule znajdziesz pierwszą dziesiątkę. Pełną klasyfikację i podział na kategorie udostępnia organizator:

Oficjalne pełne wyniki Molokaʻi Hoe 2026

Molokaʻi Hoe 2026: Team OPT znów wygrywa wyścig, który dla Hawajów znaczy więcej niż sport

Na kanale Kaʻiwi motorówka eskortująca wyprzedza sześcioosobową łódź z bocznym pływakiem. Zmiennicy wskakują do oceanu i czekają na jej nadejście. Gdy łódź się zbliża, zawodnicy kończący zmianę opuszczają swoje miejsca, a ich koledzy wciągają się na pokład. Motorówka podejmuje tych, którzy zostali w wodzie. Tak wyglądają zmiany załogi podczas Molokaʻi Hoe, męskiego wyścigu z Molokaʻi na Oʻahu. W niedzielę 11 października 2026 roku po raz drugi z rzędu zwyciężył w nim tahitański Team OPT, uzyskując czas 4:34:09.

Wyniki Molokaʻi Hoe 2026: pierwsza dziesiątka

W opublikowanym zestawieniu wyników znalazły się 103 załogi: 102 ukończyły wyścig, a jednej przypisano DNF. Team OPT wyprzedził Shell Vaʻa, trzynastokrotnego zwycięzcę imprezy, o 2 minuty i 23 sekundy. Trzecia Popora Te Hoe Mamu straciła do triumfatorów 12 minut i 33 sekundy. Wyniki 2026

Keahiakahoe, piąty na mecie, był najlepszą załogą z Hawajów. Tahitańskie ekipy ponownie zajęły całe podium. Relacja KHON2

Wynik Team OPT jest trzecim najszybszym zwycięskim czasem w historycznym zestawieniu opublikowanym przez organizatora, po uwzględnieniu edycji 2026. Szybciej wygrywał tylko Shell Vaʻa: w 2011 roku uzyskał 4:30:54, a w 2019 — 4:33:36. Rok wcześniej Team OPT zwyciężył w 4:42:02, zatem tym razem był szybszy o 7 minut i 53 sekundy. Wiatr, fala i prądy sprawiają jednak, że wyniki z różnych lat nie są prostą miarą sportowego postępu. Historyczna lista zwycięzców

Dziewięciu w załodze, sześciu w łodzi

Zmiany na otwartym oceanie są częścią rywalizacji. Regulamin OHCRA na 2025 rok przewidywał dziewięcioosobową załogę w męskiej kategorii Open, przy maksymalnie sześciu zawodnikach w łodzi. Zmiennicy przemieszczają się motorówką eskortującą i wchodzą do łodzi z wody. Osoby spoza łodzi nie mogą pomagać im przy wsiadaniu ani wysiadaniu. Na starcie i na mecie łódź musi mieć komplet sześciu zawodników. W niektórych kategoriach masters dopuszczano większe składy.

To nie jest więc sztafeta, w której cała załoga zmienia się na brzegu. Łódź pozostaje na trasie, a odpoczynek i kolejne zmiany trzeba zaplanować tak, by zachować tempo przez kilka godzin. Regulamin OHCRA 2025

Około 66 kilometrów przez kanał Kaʻiwi

Współczesna trasa prowadzi z portu Hale O Lono na Molokaʻi na plażę Duke Kahanamoku w Waikīkī na Oʻahu. Zwykle opisuje się ją jako około 41 mil, czyli 66 km. Pojawiające się na stronie organizatora określenie „ponad 38 mil” odnosi się do pierwszego wyścigu z 1952 roku. Organizator, opis trasy

Długość wyścigu nie jest też tym samym co szerokość kanału. Hawajskie zestawienie danych geograficznych podaje dla Kaʻiwi 41,5 km szerokości i 671 m głębokości. Zawodnicy pokonują dłuższą drogę między konkretnym miejscem startu a metą. Dane stanu Hawaje, tabela 5.04

Załogi wybierają własny kurs przez kanał, z obowiązkiem opłynięcia wyznaczonej boi przed finiszem. Tracking GPS pozwala porównywać ich trasy. Na otwartym oceanie wybór linii i wykorzystanie fal są równie istotne jak utrzymanie rytmu wiosłowania. Tracking organizatora

1952: trzy łodzie z drewna koa i szklanki mleka

Pomysł zorganizowania wyścigu przypisuje się Albertowi „Tootsowi” Minvielle’owi. W pierwszej edycji, w październiku 1952 roku, wystartowały trzy łodzie z drewna koa. Wygrała załoga z Molokaʻi płynąca Kukui O Lanikaula, a jej czas wyniósł 8 godzin i 55 minut. Historia na stronie organizatora

Dokładna data wymaga ostrożności. Współczesna strona zawodów podaje 12 października, ale listopadowy biuletyn Outrigger Canoe Club z 1952 roku wskazuje sobotę 18 października. Relacja z epoki wymienia również inne miejsce startu i opisuje trasę jako 36-milową.

Biuletyn podaje nazwiska zwycięzców: William Wainui, William Foster, Abe Bowman, kapitan William Ahyee, Ulysses Puaa i Charles Titcomb. Opisuje problemy prowadzącej wcześniej załogi Waikīkī Surf Club z mocowaniem bocznego pływaka, czyli ama. W podpisie pod zdjęciem odnotowano, że zwycięzcy po finiszu poprosili w hotelu Moana o szklanki mleka. Biuletyn OCC, listopad 1952, strony 4–5

Dzisiejsi triumfatorzy spędzają na trasie ponad cztery godziny mniej. Zmieniły się jednak zarówno łodzie, jak i przebieg wyścigu, więc nie jest to porównanie tej samej próby w identycznych warunkach.

Od Outrigger Canoe Club do Shell Vaʻa

Jednym z najważniejszych klubów w historii imprezy jest Outrigger Canoe Club z Waikīkī, który ma 16 zwycięstw, ostatnie z 1999 roku. Dwanaście z nich przypada na okres objęty tabelą zwycięzców 1974–2025 na stronie organizatora; pozostałe zdobył wcześniej. Archiwum wyników OCC

W 1976 roku wygrała tahitańska załoga Te Oropaa. Później zwyciężali także przyjezdni spoza Polinezji, m.in. Illinois Brigade w 1985 roku oraz Australia Outrigger Canoe Club w 1991 i 1997 roku.

Od 2006 do 2024 roku rozegrano 15 edycji, z których Shell Vaʻa wygrał 13. Jego serię przerywali jedynie EDT Vaʻa w 2014 roku i Red Bull Vaʻa w 2017. Po przerwie obejmującej lata 2020–2023 Shell wrócił na najwyższy stopień podium w 2024 roku. Lista zwycięzców

Dwa kolejne zwycięstwa Team OPT zmieniły układ sił na czele stawki. Nie przesądzają jednak o końcu dominacji Shell Vaʻa. W 2026 roku różnica między tymi załogami wyniosła 2:23, a trzecia ekipa straciła do zwycięzców ponad dwanaście minut.

Nā Wāhine O Ke Kai: długa droga do kobiecego wyścigu

Kobiety mają własną imprezę na tej samej trasie: Nā Wāhine O Ke Kai. Jej historia zaczęła się od propozycji zawodniczek Waikīkī Surf Club w 1954 roku. Trenerzy i działacze powątpiewali jednak, czy kobiety poradzą sobie z przeprawą.

W 1975 roku dwie kobiece załogi nieoficjalnie przeprawiły się przez kanał. Pierwszy oficjalny wyścig odbył się w 1979 roku, a nazwę nadała mu Puna Kalama Dawson. Od pomysłu do oficjalnych zawodów minęło ćwierć wieku. Historia Nā Wāhine O Ke Kai

Edycję 2026, zaplanowaną na 27 września, odwołano pięć dni wcześniej. OHCRA wskazała na zagrożenia związane z rozwijającym się układem tropikalnym: możliwe skutki wiatru i warunków na morzu oraz ich wpływ na mieszkańców Molokaʻi. Komunikat OHCRA opublikowany przez Maui Now

Penny Martin, uczestniczka piętnastu przepraw i wypraw Hōkūleʻa, opowiadała w 2024 roku, że wspólne wiosłowanie pozwala podtrzymywać więź z kulturą. Zwracała uwagę na prostą rzecz: takiej łodzi nie da się rozpędzić w pojedynkę. Reportaż z Molokaʻi

Pono Pledge: odpowiedzialność wobec gospodarzy

Dla organizatorów Molokaʻi Hoe jest także sposobem podtrzymywania hawajskich i polinezyjskich tradycji. Pono Pledge przekłada tę ideę na zobowiązania wobec mieszkańców wyspy i środowiska.

Organizator prosi załogi eskortujące o powstrzymanie się od połowów w promieniu trzech mil od Molokaʻi oraz o cumowanie wyłącznie w Hale O Lono lub Kaunakakai, gdzie wymagane jest zezwolenie. Przypomina o ochronie raf i zakazuje rekreacyjnego pływania motorówkami blisko brzegu, szczególnie w miejscach kąpieli i połowów na potrzeby lokalnych rodzin. Naruszenia zobowiązania mogą skutkować karami, włącznie z dyskwalifikacją. Pono Pledge

To odpowiedź na rzeczywiste potrzeby gospodarzy. W 2022 roku przedstawiciel OHCRA tłumaczył, że ważniejsze od przyjazdu zawodników jest zapewnienie mieszkańcom możliwości podróży na Oʻahu na leczenie. Ograniczona liczba połączeń lotniczych była jednym z problemów branych pod uwagę przy decyzji o odwołaniu imprezy. Hawaiʻi Public Radio

Wyścigu nie rozgrywano w latach 2020–2023: najpierw z powodu pandemii i jej następstw, a w 2023 roku po pożarach Maui. Powrócił 13 października 2024 roku. Informacja o odwołaniu edycji 2023

Szerszy kontekst stanowi odrodzenie polinezyjskiej żeglugi. W 1976 roku dwukadłubowa łódź żaglowa Hōkūleʻa dotarła z Maui na Tahiti po 34 dniach, prowadzona przez Mau Piailuga za pomocą tradycyjnej nawigacji. Hōkūleʻa i łodzie wyścigowe to różne konstrukcje, ale obie historie pokazują znaczenie oceanu w przekazywaniu wiedzy i budowaniu tożsamości. Polynesian Voyaging Society

Ocean Vaʻa i międzynarodowa stawka

W wynikach 2026 znalazły się dwie załogi Ocean Vaʻa Japan. Pierwsza zajęła 32. miejsce w klasyfikacji generalnej i 22. w kategorii Glass: Men Open, uzyskując 5:31:05. Druga była 65. w generalnej i 36. w tej kategorii, z czasem 6:00:57. W stawce były również ekipy z Brazylii i Kanady. Pełne wyniki Jericho Outrigger

Japońska marka PADDLER przed zawodami oferowała koszulki wsparcia Ocean Vaʻa, zapowiadając przeznaczenie dochodu na wyjazd i działalność zespołu. To jeden z przykładów pracy wykonywanej poza wodą, dzięki której zagraniczne załogi mogą stanąć na starcie. PADDLER — koszulka wsparcia Ocean Vaʻa

Co dalej: sezon 2027

Molokaʻi Hoe jest przedstawiany przez organizatora jako męskie mistrzostwa świata w outrigger canoe. International Vaʻa Federation prowadzi odrębne mistrzostwa świata. To różne imprezy i nie należy utożsamiać ich tytułów. IVF

Osobnym wydarzeniem będą również mistrzostwa świata w kajakarstwie oceanicznym na Tahiti w 2027 roku, znane pod nazwą ICF Canoe Ocean Racing World Championships. Dotyczą rywalizacji surfski. Kalendarz federacji

O edycji 2026 w La Vila Joiosa pisaliśmy w zapowiedzi, relacji z wyścigów SS1 i podsumowaniu mistrzostw. Więcej informacji znajduje się na stronie zawodów.

W dokumentacji hawajskich władz kolejną edycję Molokaʻi Hoe przewidziano na 10 października 2027 roku. Jeśli obie czołowe ekipy ponownie wystartują, Team OPT będzie miał szansę na trzecie zwycięstwo z rzędu, a Shell Vaʻa — na czternaste w historii. Planowane terminy w dokumentacji DLNR

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał Molokaʻi Hoe 2026?

Team OPT z Tahiti, z czasem 4:34:09. Shell Vaʻa był drugi (4:36:32), a Popora Te Hoe Mamu trzecia (4:46:42). Było to drugie zwycięstwo Team OPT z rzędu.

Jaki jest najlepszy zwycięski czas Molokaʻi Hoe?

W historycznej tabeli organizatora najkrótszy czas zwycięzców to 4:30:54, uzyskany przez Shell Vaʻa w 2011 roku. Wynik Team OPT z 2026 roku zajmuje w takim zestawieniu trzecie miejsce.

Ile kilometrów ma trasa?

Około 66 km. Prowadzi z Hale O Lono na Molokaʻi do Waikīkī na Oʻahu. To więcej niż sama szerokość kanału Kaʻiwi.

Dlaczego zawodnicy wchodzą do łodzi z wody?

Tak odbywają się zmiany. W kategorii Open dziewięcioosobowa załoga korzysta z sześciomiejscowej łodzi, a rezerwowi odpoczywają na motorówce eskortującej. Podczas zmiany nie mogą korzystać z pomocy osób spoza łodzi przy wsiadaniu i wysiadaniu.

Czy Molokaʻi Hoe i mistrzostwa świata IVF to ta sama impreza?

Nie. Molokaʻi Hoe używa tytułu mistrzostw świata w swojej nazwie i komunikacji, natomiast IVF organizuje osobne mistrzostwa świata w vaʻa.

Czy kobiety mają swój wyścig?

Tak — Nā Wāhine O Ke Kai, oficjalnie rozgrywany od 1979 roku. Edycję 2026 odwołano ze względów pogodowych.

Czy Molokaʻi Hoe odbywa się co roku?

Zasadniczo tak, ale zdarzają się przerwy. Ostatnia objęła lata 2020–2023; wyścig powrócił w 2024 roku.

Dla przyjezdnych celem jest dopłynięcie do Waikīkī. Dla mieszkańców Molokaʻi równie ważne pozostaje to, co dzieje się przed startem i po odpłynięciu ostatniej motorówki: szacunek dla ludzi, ich wyspy i oceanu, który umożliwia tę rywalizację.

View on PaddleStats