Młodzieżowe mistrzostwa Polski 2026: wyniki 41. MMP w Poznaniu

Published

2026-08-10T12:24:45+00:00

Pełne wyniki zawodów: 41st Polish U23 Championships, 25th Polish Youth Championships & 15th Championships

1. Młodzieżowe Mistrzostwa Polski w kajakarstwie rozstrzygnęły się w Poznaniu 9 sierpnia 2026 roku, a bohaterem trzydniowych regat na Malcie został Alex Borucki. Trzy złote medale, w tym K1 na 1000 metrów czasem 3:47,53. Rozdano 25 tytułów, a przez 92 wyścigi przewinęło się 176 zawodniczek i zawodników z 31 klubów.

Mistrzostwa okazały się jednak znacznie mniej przewidywalne, niż zapowiadały typy: z jedenastu faworytów wskazanych w zapowiedzi regat tytuł zdobyło pięcioro. Sześć jedynek wygrał ktoś inny, a dwie z nich zawodnik, którego typy stawiały dopiero na czwartym miejscu.

Tabela medalowa 41. Młodzieżowych Mistrzostw Polski 2026

W dwudziestu pięciu konkurencjach rozdano 26 złotych, 24 srebrne i 25 brązowych medali. Złotych jest o jeden więcej niż tytułów, bo w K2 kobiet na 200 metrów dwie osady dopłynęły dokładnie w tym samym czasie.

Czternaście krążków Włókniarza to najwyższy dorobek regat, a przy tym zdobyty najmniejszymi siłami: klub z Chełmży wystawił w kategorii młodzieżowej dziesięcioro zawodników i przywiózł więcej medali, niż miał ludzi na wodzie. Dla porównania CWZS Zawisza Bydgoszcz przywiózł na Maltę dziewiętnaścioro startujących i wrócił z pięcioma medalami.

Gospodarzom woda w Poznaniu wyraźnie pomogła. Cztery kluby z miasta — Posnania, AZS-AWF, KS Energetyk Poznań i KS Warta Poznań — zgarnęły łącznie dziewięć z dwudziestu sześciu złotych medali, czyli ponad jedną trzecią wszystkich tytułów. W piątkowym bloku sprinterskim i w niedzielnych finałach na 500 metrów ścigali się na wodzie, którą znają z codziennych treningów.

Alex Borucki i Weronika Marczewska — po trzy złota

Po trzy tytuły podczas jednych mistrzostw zdobyło dwoje zawodników. Oboje przyjechali do Poznania z medalami mistrzostw świata do lat 23 z Halifaksu.

Alex Borucki z KKW 1929 Kraków wystartował w jedynce tylko na 1000 metrów — dystansie, który jest dla niego drugorzędny — i wygrał go czasem 3:47,53, o 1,68 sekundy przed Mikołajem Kotem z UKS Silvant Kajak Elbląg. Drugie złoto wywalczył w K2 na 200 metrów wspólnie z Joanną Kurpan: 35,52 i zaledwie 0,15 sekundy przewagi nad osadą Energetyka. Trzecie dorzucił w K4 mieszanej na 500 metrów, gdzie krakowska osada — Borucka, Kurpan, Borucki, Marcel Meus — wygrała o 1,86 sekundy. Dwudziestolatek ma w tym roku sześć złotych medali i jedno srebro; rok wcześniej były to cztery złota i trzy srebra.

Weronika Marczewska z UKS Kopernik Bydgoszcz powtórzyła to w rywalizacji kobiet i dołożyła jeszcze brąz. Wygrała K1 na 1000 metrów (4:21,06, przewaga 2,29 sekundy nad Mają Łuczak), K2 na 500 metrów z Martyną Jaskólską — tą samą partnerką, z którą zdobyła tytuł mistrzyni świata do lat 23 — oraz K4 na 500 metrów. W K2 na 200 metrów obie były trzecie, 0,25 sekundy za dwiema osadami, które dopłynęły równo. W tym sezonie ma już dziewięć złotych medali — więcej niż ktokolwiek inny z tych, którzy ścigali się w Poznaniu.

Najwięcej krążków wywiozły jednak z Malty dwie inne zawodniczki. Zofia Więcławska z Włókniarza i Amelia Sołtyńska z Posnanii zdobyły po pięć medali, i to z takim samym bilansem: jedno złoto, dwa srebra i dwa brązy. Sołtyńska wygrała C1 na 200 metrów (48,43), choć typy stawiały tam na kogo innego, a Więcławska sięgnęła po tytuł w K2 na 200 metrów — w tej osadzie, która dopłynęła równo z rywalkami.

Kacper Sieradzan bez kompletu, Mikołaj Walulik z dubletem

Kacper Sieradzan z KS Wiskord Szczecin, mistrz świata do lat 23 z Halifaksu, przystępował do mistrzostw jako jedyny faworyt wszystkich trzech dystansów w kanadyjkowej jedynce. Wygrał dwa z nich: C1 na 500 metrów (1:58,54) i C1 na 1000 metrów (4:14,87), oba z przewagą blisko dwóch sekund nad Gracjanem Michalakiem.

Najkrótszy dystans wymknął mu się w piątek. C1 na 200 metrów wygrał Juliusz Kitewski z CWZS Zawisza Bydgoszcz czasem 40,15, zostawiając szczecinianina 1,08 sekundy za sobą. Dla Kitewskiego to czwarte złoto tego sezonu i zarazem najlepszy start w karierze, w której srebrnych medali wciąż ma więcej niż złotych — dziesięć do ośmiu. Jedno z tych sreber dorzucił zresztą dwa dni później, przegrywając C2 na 500 metrów o pięć setnych sekundy.

W kajaku dublet skompletował Mikołaj Walulik z KS Posnania Poznań. Wygrał K1 na 200 metrów (35,96) i K1 na 500 metrów (1:43,65) — obie konkurencje uchodziły za najbardziej otwarte w całych regatach, bo typy nie dawały nikomu więcej niż kilkanaście procent szans. W obu za jego plecami dopłynął Mateusz Kubalski z KS GPower Gorzów, odpowiednio o 0,54 i 0,71 sekundy. Trzecie miejsce na 500 metrów zajął Kacper Jastrząb z UMKS Zryw Wolsztyn — zawodnik z najszybszym czasem sezonu w tej konkurencji, który w całej karierze zdobył jedno złoto, pięć sreber i pięć brązów.

Warto zatrzymać się przy Mai Łuczak z Włókniarza. Kajakarka wygrała K1 na 500 metrów czasem 2:00,93, a do tego dołożyła trzy srebra. To dopiero drugie złoto w jej dorobku — przy ośmiu srebrnych medalach zdobytych wcześniej.

Wyścigi rozstrzygnięte na setne sekundy

Osady dwu- i czteroosobowe ścigały się w Poznaniu wyjątkowo ciasno. Pięć finałów rozstrzygnęło się w granicach czterdziestu setnych sekundy.

Podwójny tytuł w K2 kobiet na 200 metrów to sytuacja, która w polskim kajakarstwie zdarza się rzadko: Maja Juchno i Dominika Zimnoch z Dojlidów Białystok Canoe & Kajak Team oraz Zuzanna Błażejczak i Zofia Więcławska z Włókniarza dopłynęły w 39,25 — obie osady odebrały złoto, a Jaskólska z Marczewską zajęły trzecie miejsce z czasem 39,50.

Najciaśniej było w K2 mężczyzn na 500 metrów, gdzie trzy pierwsze osady zmieściły się w 0,07 sekundy: Czarnecki i Mularczyk z AZS-AWF Poznań (1:36,94), Jarosław Kajdanek z Kubą Wojciechowskim z Energetyka (1:36,97) oraz Tomasz Burko z Norbertem Midlochem z KS Admira Gorzów (1:37,01).

W kanadyjce różnica była niewiele większa. Kujawa i Michalak z AZS-AWF wygrali C2 na 500 metrów w 1:54,31, o pięć setnych przed osadą Zawiszy — Erykiem Baczyńskim i Kitewskim.

Rocznik 2007 przejmuje kategorię

Rozkład medali według roczników mówi o tych mistrzostwach więcej niż tabela klubowa. Na podium najczęściej wchodzili zawodnicy i zawodniczki z rocznika 2007 — 35 medali — oraz z 2006 roku, którzy zdobyli ich 30. Najstarsze roczniki kategorii wypadły wyraźnie słabiej: 2003 ma 23 medale, a 2005 zaledwie trzynaście.

W złotych medalach jest podobnie. Dziesięć tytułów przypadło rocznikowi 2007, dziesięć rocznikowi 2006 i dziesięć rocznikowi 2004; roczniki 2003 i 2005 wywalczyły razem trzynaście. Kategoria młodzieżowa przestaje więc być domeną tych, którzy właśnie z niej wyrastają, i przechodzi w ręce zawodników mających przed sobą jeszcze trzy, cztery sezony.

Najciekawsza jest jednak najmłodsza grupa. Osiem złotych medali zdobyli zawodnicy urodzeni w latach 2008–2009, czyli formalnie juniorzy ścigający się w kategorii wyższej. Leonid Liuliaiev i Maksym Menchynskyi z rocznika 2009 wygrali czwórki Energetyka na 500 i 1000 metrów, Maja Górska z rocznika 2008 dwukrotnie stanęła na najwyższym stopniu podium w kanadyjce razem z Jagodą Stodulską, a Milena Włodarczyk i Amelia Wiśniewska, również z 2009 roku, popłynęły w zwycięskiej K4 Kopernika. Dla klubów, które zbudowały w Poznaniu przewagę, to najważniejsza informacja z całego weekendu: ich najmocniejsze osady nie rozpadną się po tym sezonie.

Parakajakarstwo: cztery tytuły rozdane w sobotę

Równolegle na Malcie rozegrano 15. Mistrzostwa Polski Parakajakarzy — cztery konkurencje, wszystkie rozstrzygnięte w sobotę 8 sierpnia. W klasie KL1-3 na 200 metrów wygrał Mateusz Surwiło z ZSR Start Zielona Góra czasem 41,94, wyprzedzając Katarzynę Sobczak z WZSN Start Wrocław o 5,66 sekundy. W klasie VL1-3 tytuł zdobył Robert Wydera, również z wrocławskiego Startu.

W konkurencji KKT1 mistrzynią została Justyna Regucka z Dojlidów Białystok (1:25,98), a w dwójce T2 na 500 metrów — Izabela Pycia z UKS Victoria Wałcz i Sara Rogowska z KS Spójnia Warszawa, które popłynęły w 3:28,13.

Co dalej: mistrzostwa świata na tym samym torze

Za trzy tygodnie Malta przyjmuje mistrzostwa świata seniorów i parakajakarzy — od 26 do 30 sierpnia. Dla Boruckiego, powołanego na K1 500 metrów, poznański weekend był ostatnim krajowym sprawdzianem przed startem na tej samej wodzie, tyle że w światowej stawce; skład reprezentacji opisaliśmy szczegółowo w tekście o polskich kajakarzach na mistrzostwa świata w Poznaniu, a program i faworytów — w przewodniku po mistrzostwach świata w kajakarstwie.

Krajowy kalendarz przewiduje jeszcze mistrzostwa Polski w maratonie kajakowym we wrześniu oraz XXXVI Memoriał Leona Grabowskiego 6 września. Dla większości tej stawki sezon torowy kończy się jednak w Poznaniu — a kolejne mistrzostwa młodzieżowe odbędą się dopiero za rok, gdy część dzisiejszych medalistów przekroczy już próg kategorii seniorskiej.

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał 41. Młodzieżowe Mistrzostwa Polski w kajakarstwie 2026?

Najwięcej złotych medali — po trzy — zdobyli Alex Borucki z KKW 1929 Kraków i Weronika Marczewska z UKS Kopernik Bydgoszcz. Po pięć medali łącznie zdobyły Zofia Więcławska z KST Włókniarz Chełmża i Amelia Sołtyńska z KS Posnania Poznań, obie w układzie jedno złoto, dwa srebra i dwa brązy.

Który klub zdobył najwięcej medali w Poznaniu?

KST Włókniarz Chełmża z dorobkiem czterech złotych, pięciu srebrnych i pięciu brązowych medali, czyli czternastu łącznie. Drugi był KS Posnania Poznań (cztery złote, dwa srebrne, pięć brązowych), trzeci KS AZS-AWF Poznań (po trzy medale każdego koloru).

Jaki był najszybszy czas mistrzostw?

Najszybciej ze wszystkich finałów popłynęli Joanna Kurpan i Alex Borucki w K2 mieszanej na 200 metrów — 35,52. W jedynkach najlepszy wynik należy do Mikołaja Walulika: 35,96 na tym samym dystansie. Na 500 metrach najszybsza była czwórka KS Energetyk Poznań w składzie Jarosław Kajdanek, Leonid Liuliaiev, Kuba Wojciechowski i Jakub Szorcz — 1:27,65.

Czy typy przed mistrzostwami się sprawdziły?

Tylko w połowie. Spośród jedenastu faworytów wskazanych w konkurencjach jednoosobowych tytuł zdobyło pięcioro: Sieradzan na 500 i 1000 metrów, Borucki na 1000 metrów, Zimnoch na 200 metrów i Marczewska na 1000 metrów. Sześć pozostałych konkurencji wygrał ktoś inny, a dwie z nich — obie kajakowe jedynki mężczyzn — zgarnął Mikołaj Walulik, wskazywany na 500 metrach dopiero jako czwarty wybór.

Czy KST Włókniarz Chełmża to najefektywniejszy klub polskiego kajakarstwa młodzieżowego?

Liczby to potwierdzają. Chełmża zdobyła 14 medali dziesięcioma zawodnikami, czyli 1,4 medalu na startującego. KS Posnania Poznań przy 19 zawodnikach ma 11 medali (0,58), a KS AZS-AWF Poznań przy 22 zawodnikach — 9 medali (0,41). Włókniarz jest więc ponad dwa razy skuteczniejszy od klubów, które wystawiły dwukrotnie liczniejsze ekipy.

Czy Mikołaj Kot ma problem z domykaniem wyścigów?

To najbardziej niewygodna statystyka tych mistrzostw. Kajakarz Silvantu Elbląg wyjechał z Poznania z dwoma srebrami i brązem — i z bilansem kariery, w którym po trzynastu krajowych medalach wciąż nie ma ani jednego złotego. W K1 na 1000 metrów przegrał z Boruckim o 1,68 sekundy, w K4 na 500 metrów jego osada straciła 1,79 sekundy do Energetyka, a w K4 na 1000 metrów — 1,29 sekundy. Trzy razy był najbliżej mistrzostwa w karierze i trzy razy zabrakło tego samego: przewagi w ostatnich dwustu metrach.

Czy gospodarze wykorzystali start na własnym torze?

Zdecydowanie. Kluby z Poznania zdobyły dziewięć z dwudziestu sześciu złotych medali i obsadziły trzy z pięciu pierwszych miejsc w tabeli medalowej. KS Posnania Poznań wygrała cztery konkurencje, KS AZS-AWF Poznań trzy, a KS Energetyk Poznań dwie — w tym najszybszy wyścig całych regat.

Gdzie znaleźć pełne wyniki mistrzostw?

Komplet wyników wszystkich 92 wyścigów młodzieżowych, list startowych i finałów dostępny jest na stronie 41. Młodzieżowych Mistrzostw Polski, 25. Mistrzostw Polski Młodzików i 15. Mistrzostw Polski Parakajakarzy. Znajdują się tam także wyniki rozgrywanych równolegle mistrzostw młodzików i parakajakarzy.

Poznańskie regaty pokazały pokolenie w połowie drogi: Alex Borucki i Weronika Marczewska jadą na mistrzostwa świata jako zawodnicy z międzynarodowym dorobkiem, a za nimi ustawiła się grupa, dla której złoto na Malcie było pierwszym poważnym tytułem. Za trzy tygodnie na tej samej wodzie popłyną mistrzowie świata, a spora część tej stawki będzie ich oglądać z brzegu — wiedząc co do sekundy, ile im do tamtego poziomu brakuje.

Źródła: komunikat końcowy Polskiego Związku Kajakowego, oficjalne wyniki regat, kalendarz Międzynarodowej Federacji Kajakowej.

View on PaddleStats