Klubowe ME w kajak polo 2026 w Mediolanie: wyniki. Odysseus i Duisburg mistrzami

Published

2026-10-04T21:27:48+00:00

Author

PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: Paddle Europe Canoe Polo Club Championships - Milan

Odysseus ze złotem po dramatycznym finale. Duisburg obronił tytuł w Mediolanie

Dwa gole Málagi w ostatnich 28 sekundach finału odebrały Odysseusowi zwycięstwo w regulaminowym czasie gry. Tytuł holenderskiej drużynie zapewnił dopiero Dylan Tough, zdobywając złotego gola w dogrywce na 4:3. W turnieju kobiet Duisburg obronił klubowe mistrzostwo Europy, wygrał wszystkie osiem spotkań i zakończył turniej zwycięstwem 4:0 nad Burrianą.

Za wynikami klubowych mistrzostw Europy Paddle Europe 2026 kryje się jednak więcej niż historia dwóch zwycięzców. Król strzelców zakończył turniej ze swoją drużyną na 23. miejscu. Málaga dotarła do finału z najniższą liczbą zdobytych bramek w pierwszej ósemce. Burrianie do srebra wystarczyły trzy zwycięstwa, podczas gdy zawodniczki Avranches przegrały tylko raz, a zajęły siódme miejsce.

Klasyfikacja końcowa

W zawodach na Idroscalo, rozgrywanych od 2 do 4 października, uczestniczyło 40 drużyn: 25 męskich i 15 kobiecych. Przez trzy dni na czterech boiskach rozegrano 168 meczów, w których padły 1304 gole. Mężczyźni zdobyli 887 goli w 108 meczach (8,2 na mecz), kobiety 417 w 60 meczach (7,0 na mecz). Sędziowie pokazali 126 zielonych kartek, 11 żółtych i 5 czerwonych.

Obie zwycięskie drużyny musiały wcześniej rozstrzygnąć na swoją korzyść spotkania, w których o wyniku decydowała jedna bramka. Odysseus wygrał tak wszystkie trzy mecze fazy pucharowej. Duisburg przed finałem odniósł trzy kolejne zwycięstwa różnicą jednego gola: 1:0, 2:1 i 4:3 po dogrywce. Trzy z czterech półfinałów, których pary opisywaliśmy w zapowiedzi dnia finałów, rozstrzygnęła jedna bramka, a dwa skończyły się dopiero w dogrywce.

Dwa gole w 20 sekund. Potem rozstrzygnął Tough

Finał otworzył gol Diego Carmony Fernándeza dla Málagi, ale jeszcze w pierwszej połowie odpowiedzieli Erwin Roos i Mats Pel. Na minutę i 34 sekundy przed końcem drugiej połowy Wessel Vroon podwyższył na 3:1. Málaga zdążyła jeszcze strzelić dwa gole. Javier Jesús Saborido Ruiz trafił 28 sekund przed końcem, a Antonio Romero Mesa wyrównał na osiem sekund przed syreną. W dogrywce złotego gola dla Holendrów zdobył Dylan Tough.

To był trzeci złoty gol w męskiej fazie pucharowej. W ćwierćfinale Luca Bellini dał Chiavari zwycięstwo 3:2 nad Corbeil-Essonnes. W półfinale Bellini zdobył jedynego gola Chiavari, ale złoty gol Saborido Ruiza dał Máladze wygraną 2:1. W półfinale kobiet Alaquas wyrównało na 3:3 dwie sekundy przed końcem, ale w dogrywce zwycięstwo Duisburgowi dała Laura Saliou.

W pięciu meczach grupowych Odysseus strzelił 45 goli i stracił 14. Punkty stracił tylko w meczu z Avranches, zremisowanym 5:5. Te same drużyny trafiły na siebie w półfinale. Mats Pel dla Odysseusa i Ivan Debelyi dla Avranches strzelili po trzy gole, a zwycięską bramkę na 4:3 zdobył Reno van den Berg na dwie minuty i dziesięć sekund przed końcem. W fazie pucharowej Odysseus strzelił 11 goli i stracił 8.

Málaga: do finału przez obronę

W ośmiu meczach Málaga strzeliła 31 goli, najmniej spośród drużyn z pierwszej ósemki turnieju mężczyzn. Straciła 16, podczas gdy KSVH Berlin zakończył turniej z 14 straconymi bramkami w dziewięciu spotkaniach. W grupie przegrała 1:4 ze Skovshoved, który zajął 12. miejsce.

Do finału doprowadziła ją obrona. W ćwierćfinale wygrała 1:0 z KSVH Berlin, w półfinale 2:1 po dogrywce z Chiavari. W tych dwóch meczach straciła jednego gola. Obrońca tytułu KSVH Berlin, triumfator ubiegłorocznego turnieju w Kaniowie, zakończył zawody z najmniejszą liczbą straconych goli w rywalizacji mężczyzn. Porażka 0:1 z Málagą zamknęła mu jednak drogę do medalu. Ostatecznie berlińczycy zajęli szóste miejsce.

Gole dla Málagi strzelało sześciu zawodników. Najwięcej zdobył Antonio Romero Mesa (8), po siedem dołożyli Saborido Ruiz i Dario Emanuel Stern.

Złoto z Duisburga nie dało medalu w Mediolanie

Dwanaście dni przed startem turnieju w Mediolanie reprezentacja Włoch zdobyła złoto mistrzostw świata 2026 w Duisburgu. W składach Chiavari i Napoli znalazło się czterech zawodników zwycięskiej kadry. Gianmarco Emanuele grał w Chiavari, a Alessandro Schiano di Cola, Giuseppe Ruggiero i Fabrizio Massa w Napoli. Chiavari zajęło czwarte miejsce po porażce 2:8 w meczu o brąz. Napoli odpadło w ćwierćfinale z Avranches (3:7) i ostatecznie zajęło piąte miejsce.

Avranches, podobnie jak Odysseus, miało w składzie czterech uczestników seniorskich mistrzostw świata w Duisburgu. Léo Dehainault, Baptiste Cotta, Ivan Debelyi i Pierre Battin zdobyli tam z Francją brąz, a Nathan Lemoine wywalczył z Francją tytuł mistrza świata do lat 21. Avranches strzeliło 56 goli, tyle samo co Odysseus, a jedyną porażkę poniosło w półfinale. W meczu o brąz Cotta strzelił pięć goli.

Czterech zawodników Odysseusa (Pel, Vroon, Roos i Tough) grało w reprezentacji Holandii, która zajęła na mistrzostwach świata siódme miejsce. Romero Mesa zdobył z Hiszpanią tytuł mistrza świata do lat 21 na mistrzostwach świata 2024.

Także w turnieju kobiet medal mistrzostw świata nie gwarantował miejsca na klubowym podium. Nele Schmalenbach, która w Duisburgu zdobyła z Niemcami tytuł mistrzyni świata, grała w Alaquas (czwarte miejsce). Cztery wicemistrzynie świata z reprezentacji Francji grały w Avranches, które zajęło siódme miejsce.

Avranches było jedynym klubem, którego obie drużyny zmieściły się w pierwszej ósemce: mężczyźni zajęli trzecie miejsce, kobiety siódme. Drużynę męską i kobiecą wystawiło pięć klubów. Poza Avranches były to Zurych (14. i 6. miejsce), Thurgauer (11. i 11.), Praga (22. i 14.) oraz Deventer (17. i 15.).

Jednym golem przegrał z Odysseusem także Ulster. W ćwierćfinale uległ mistrzom 2:3. W jego składzie grało sześciu zawodników, którzy na jednych z dwóch ostatnich mistrzostw świata reprezentowali Wielką Brytanię. Najwięcej goli dla Ulsteru strzelił Jake Searle (14), a drużyna zajęła ósme miejsce.

Trzy zwycięstwa i srebro Burriany. Jedna porażka i siódme miejsce Avranches

Burriana wygrała trzy z ośmiu meczów, trzy zremisowała i dwa przegrała, z bilansem bramek 23:20. Obie porażki poniosła z Duisburgiem: 1:2 w drugiej rundzie i 0:4 w finale.

Zawodniczki Avranches przegrały jeden mecz z ośmiu (0:5 z KRM Essen) i zajęły siódme miejsce. W grupie B oba kluby zremisowały ze sobą 2:2. O awansie zdecydowały mecze z KRM Essen: Burriana zremisowała 3:3, Avranches przegrało 0:5. Burriana awansowała do grupy o miejsca 1–6, a Avranches trafiło do grupy o miejsca 7–12. Tam wygrało wszystkie cztery mecze, w tym 10:0 z Ichnusą.

Raquel Calvente Reboll strzeliła 11 z 23 goli Burriany, czyli prawie połowę. Trzy z nich zdobyła w wygranym 5:2 półfinale z KRM Essen. Sara Calvente Reboll dołożyła jedną bramkę.

Król strzelców z drużyny na 23. miejscu

Królem strzelców turnieju został Erik Malmborg z Linköping, który zdobył 20 goli, choć jego drużyna zajęła dopiero 23. miejsce. Połowę z nich strzelił w dwóch meczach o miejsca, po pięć Setúbalowi (25. miejsce) i Branikowi (24.).

Shani Benkatti z Corbeil-Essonnes (7. miejsce) strzelił 17 goli, w tym sześć w jednym meczu. Nikt w Mediolanie nie zdobył więcej bramek w jednym spotkaniu. Najlepszym strzelcem mistrzów był Mats Pel z 16 golami. Spośród pięciu zawodników, którzy strzelili co najmniej 16 goli, tylko Pel stanął z drużyną na podium.

U kobiet dwie najlepsze strzelczynie grały w Pont-d'Ouilly, które zajęło ósme miejsce. Camille Mayer i Lise Guymarc'h zdobyły po 14 goli.

W drużynie Duisburga gole strzelało siedem zawodniczek, najwięcej Laura Saliou (11) i Katharin Grünevald (9). Grünevald strzeliła trzy gole w finale. Duisburg trzy razy nie stracił gola: wygrał 7:0 z Zurychem, 1:0 z Rovigo i 4:0 w finale.

Kartki: wyraźna różnica między turniejami

W 108 meczach mężczyzn sędziowie pokazali 123 kartki, w 60 meczach kobiet 19. Średnio daje to 1,14 kartki na mecz u mężczyzn i 0,32 u kobiet — w turnieju męskim kartki pokazywano około 3,6 razy częściej w przeliczeniu na spotkanie. Wszystkie pięć czerwonych kartek dostali mężczyźni. Według protokołów najczęściej karano nieprzepisowe zagranie wiosłem. Za to przewinienie sędziowie pokazali 67 ze 142 kartek. Najwięcej kartek, 11, dostało Napoli.

Polskie kluby: Powiśle 19., Team Poznań 16.

Rok temu w Kaniowie KS Powiśle Warszawa zajęło czwarte miejsce, w Mediolanie było dopiero 19. O występie Powiśla na mistrzostwach Polski pisaliśmy we wrześniu, a obie polskie drużyny przedstawiliśmy w zapowiedzi turnieju. Turniej Powiśle zaczęło od wygranej 5:4 z Ulsterem, który później doszedł do ćwierćfinału, i remisu 7:7 z Gentem. Z kolejnych pięciu meczów przegrało cztery. W półfinale o miejsca 17–20 przegrało 6:11 z drużyną z Deventer. Było to spotkanie z największą liczbą bramek w całym turnieju. Na koniec wygrało 5:4 z Dispersusem.

Jan, Juliusz i Stanisław Bulira zdobyli łącznie 19 z 39 bramek Powiśla: odpowiednio dziewięć, osiem i dwie. Powiśle obejrzało dziewięć kartek. Więcej dostało tylko Napoli, tyle samo męskie drużyny Avranches i Gentu.

Team Poznań zajął 16. miejsce. Wygrał ze Skovshoved 4:3, z Pragą 6:4 i z Kilkenny 6:1, zremisował 2:2 z KGV Essen. Jakub Maslak strzelił 11 z 27 goli drużyny. W półfinale o miejsca 13–16 poznaniacy przegrali 2:3 z Zurychem, a w meczu o 15. miejsce 4:5 z KGV Essen.

Polacy grali też w zagranicznych klubach. Dominika Sojka, reprezentantka Polski z mistrzostw świata w Duisburgu, strzeliła 13 goli dla kobiecej drużyny z Pragi. Ex aequo z Franziską Bartelt zajęła trzecie miejsce wśród strzelczyń turnieju. Reprezentacja Polski kobiet zajęła w Duisburgu czwarte miejsce, o czym pisaliśmy też w relacji z mistrzostw świata. W czeskim Braniku grał reprezentant Polski Łukasz Pilarz.

Wyniki i protokoły

Pełne wyniki, tabele grup oraz protokoły ze strzelcami i kartkami są dostępne na stronie zawodów PaddleStats. Informacje o terminie i miejscu mistrzostw podaje także oficjalna strona Paddle Europe.

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał klubowe mistrzostwa Europy w kajak polo 2026?

U mężczyzn Odysseus z Holandii, który pokonał w finale Málagę 4:3 po dogrywce. U kobiet Duisburg z Niemiec, który wygrał z Burrianą 4:0.

Jak wyglądał finał mężczyzn?

Na 28 sekund przed końcem regulaminowego czasu gry Málaga zaczęła odrabiać stratę z 1:3. Málaga strzeliła dwa gole i doprowadziła do remisu 3:3, a w dogrywce złotego gola dla Odysseusa zdobył Dylan Tough.

Kto był królem strzelców w Mediolanie?

U mężczyzn Erik Malmborg z Linköping, który strzelił 20 goli. U kobiet Camille Mayer i Lise Guymarc'h z Pont-d'Ouilly, po 14 goli.

Kto zdobył brązowe medale?

U mężczyzn Avranches, które wygrało z Chiavari 8:2. U kobiet KRM Essen, które pokonało Alaquas 5:2.

Jak wypadły kluby z włoskimi mistrzami świata w składach?

Czterech mistrzów świata z reprezentacji Włoch grało w Chiavari i Napoli, które zajęły czwarte i piąte miejsce. Odysseus zdobył tytuł z czterema zawodnikami z reprezentacji Holandii, siódmej na mistrzostwach świata.

Jak Burriana awansowała do finału, wygrywając tylko trzy mecze?

Burriana wygrała trzy mecze z ośmiu, a przegrała tylko dwa, oba z Duisburgiem. Zawodniczki Avranches przegrały raz i zajęły siódme miejsce, bo w grupie uległy KRM Essen 0:5, a Burriana zremisowała z tą drużyną 3:3.

Które miejsce zajął obrońca tytułu KSVH Berlin?

Wynik był słabszy niż rok temu: szóste miejsce zamiast złota. Berlińczycy stracili jednak najmniej goli w turnieju mężczyzn (14 w dziewięciu meczach) i odpadli w ćwierćfinale po porażce 0:1 z Málagą, która później zagrała w finale.

Jak wypadły polskie kluby?

KS Powiśle Warszawa zajęło 19. miejsce, rok po czwartym miejscu w Kaniowie. Team Poznań był 16.

View on PaddleStats