Anežka Paloudová: cztery złota na mistrzostwach Czech 2026

Published

2026-08-04T15:42:38+00:00

Pełne wyniki zawodów: Czech Canoe Sprint National Championships 2026

Sprint kajakowy rzadko rozdaje idealne weekendy, ale Anežka Paloudová była o jeden wyścig od takiego właśnie. Na mistrzostwach Czech w sprincie kajakowym 2026 w Račicach 27-latka z Univerzitního sportovního klubu Praha wygrała w czwartek K1 500 m, w piątek K1 1000 m, a w sobotę zarówno K2 500 m, jak i K4 500 m — cztery złote medale w cztery dni i najbogatszy indywidualny dorobek całych seniorskich mistrzostw.

Anežka Paloudová w Račicach — bilans startów

Wyniki Paloudovej na mistrzostwach Czech 2026

Więcej niż liczba medali mówią przewagi. W K1 500 m wyprzedziła Barborę Sovovą o 1,45 sekundy — na dystansie olimpijskim to przepaść. W piątek rozciągnęła tę samą rywalizację na kilometr i wygrała o 2,34 sekundy. Sobota należała do osad: z Zuzaną Hanusovą wygrała K2 500 m o 0,86 sekundy przed Kateřiną Zárubovą i Štěpánką Sobíškovą, a następnie poprowadziła czwórkę Univerzitního sportovního klubu Praha — dopełnioną przez Eliškę Betlachovą i Hanusovą — po złoto w K4 z przewagą ponad trzech sekund.

Opór postawiła tylko niedziela. W finale K1 200 m finiszowała piąta, w 0:43.17 — 0,61 sekundy za Sobíškovą i Zárubovą, które podzieliły się tytułem po identycznym czasie 0:42.56. Przez cztery dni Paloudová wystąpiła w pięciu finałach i od 500 metrów wzwyż nie przegrała niczego. Takiego rachunku nie przedstawił w Račicach żaden inny kajakarz ani kajakarka, co dobrze widać w pełnym podsumowaniu wyników mistrzostw.

Od tytułów mistrzyni świata w zjeździe do torów regatowych

Dominacja z Račic wygląda na mniejszą niespodziankę, im dalej cofnąć się w jej karierze. Urodzona 19 stycznia 1999 roku w Českim Krumlovie Paloudová była zawodniczką światowej klasy, zanim w ogóle wystartowała w regatach na wodzie stojącej — w kajakarstwie zjazdowym, w którym między 2016 a 2019 rokiem zebrała sześć złotych medali mistrzostw świata. A potem niemal całkowicie zmieniła sport.

„Kiedy zaczęłam trenować sprint, to było dziwne uczucie — zaczynać nową dyscyplinę. Nie spodziewałam się powołania do reprezentacji" — przyznawała w rozmowie dla Międzynarodowej Federacji Kajakowej. Powołanie jednak przyszło, a krzywa nauki okazała się stroma we właściwą stronę: już w sezonie 2024 zdobywała srebra Pucharu Świata i w K1 500 m, i w K1 1000 m.

Kajakarstwo zjazdowe, w którym wyrosła — najpierw w barwach SK Vltava Český Krumlov, nad rzeką, od której klub wziął nazwę — to dyscyplina rozgrywana z nurtem rzeki, w dwóch odmianach: klasycznej, na kilkunastominutowych trasach, i sprinterskiej, na krótkich, technicznych odcinkach. Zawodniczka nie ma tam torów ani równej wody; ma nurt, kamienie i decyzje podejmowane w ułamkach sekundy. To szkoła czucia łodzi, jakiej nie da żadna równa woda — ale też zupełnie inny profil wysiłku niż osiem torów regatowych i start spod belki. W zjeździe wygrywa się głową i linią przejazdu, w sprincie — mocą rozłożoną co do setnej sekundy na z góry znanym dystansie.

Dlatego przesiadka ze zjazdu do sprintu to jeden z najtrudniejszych transferów w sportach wiosłowych. Zjazd premiuje czytanie nurtu, kontrolę łodzi i długi wysiłek progowy na żywej wodzie; sprint rozlicza zawodnika z każdej setnej na płaskim torze. Paloudová przebudowała technikę po dwudziestym piątym roku życia — i mimo to w trzy sezony dotarła na największą scenę tej dyscypliny.

Paryż, Samarkanda i łódź dzielona z Dostálem

Nagroda przyszła w 2024 roku. Paloudová wywalczyła kwalifikację olimpijską w K1 500 m podczas europejskiego kwalifikatora w Segedynie — i została pierwszą czeską kajakarką na igrzyskach od 16 lat. W Paryżu wygrała swój ćwierćfinał czasem 1:49.43, w półfinale była czwarta (1:51.47) i olimpijski debiut zakończyła na 15. miejscu.

Kilka tygodni później, na mistrzostwach świata w Samarkandzie, stanęła na podium najważniejszej seniorskiej imprezy: brąz w K2 mikst na 500 m, czasem 1:38.34 — w osadzie z Josefem Dostálem, mistrzem olimpijskim z Paryża w K1 1000 m, sześciokrotnym mistrzem świata w K1 500 m i prywatnie jej narzeczonym. Ta para zaczęła się od wody: Dostál pomagał jej szlifować technikę, gdy zmieniała dyscyplinę, a reszta przyszła sama. W Račicach narzeczeni zgarnęli łącznie pięć tytułów mistrzów Czech — jego koronę na kilometrze (3:24.47) i jej cztery złota.

W Samarkandzie wystartowała także na dystansie nieolimpijskim: w K1 5000 m była szósta. To ten rodzaj wytrzymałościowej bazy, przy którym piątkowy kilometr w Račicach — wygrany od startu do mety w 4:17.27 — wyglądał na formalność.

Sezon po sezonie: liczby, które stoją za tą serią

Wystarczy zestawić trzy ostatnie sezony, by trajektoria stała się wyjątkowo czytelna. W 2024 roku zdobyła srebra Pucharu Świata w K1 500 m (1:50.84) i K1 1000 m (3:57.44), w Paryżu wygrała olimpijski ćwierćfinał czasem 1:49.43, a rok zamknęła brązem w K2 mikst z Samarkandy — na tych samych mistrzostwach, na których Dostál, filar Dukli Praha, dorzucił tytuł mistrza świata w K1 500 m. Międzynarodowy sezon 2026 zamienił z kolei indywidualne tory na miejsca w osadach, a finały B z Montrealu i Montemor-o-Velho były roboczymi wynikami łodzi, która dopiero się skleja.

Račice siedzą na szczycie tej sekwencji jako krajowy sprawdzian kontrolny — i zdała go z zapasem. Zwycięskie 1:51.88 w K1 500 m mieści się w granicach sekundy od jej srebrnego przejazdu z Pucharu Świata 2024, tyle że wykręcone w czwartym dniu maratonu startowego, a nie jako pojedynczy szczyt formy. Kilometr wygrany z przewagą 2,34 sekundy potwierdził zaś, że wytrzymałościowa baza budowana latami w zjeździe przetrwała transfer w całości. Ważny jest też kontekst rywalek: pokonane zawodniczki to nie krajowe tło, lecz trzon czeskiego programu międzynarodowego, co dobrze widać w tekście o mistrzostwach Dukli i w pełnych wynikach.

O co zapyta ją Poznań

Uczciwy kontekst czterech złot brzmi tak: w międzynarodowym sezonie 2026 indywidualne starty Paloudovej w K1 ustąpiły miejsca osadom. W Pucharze Świata w Montrealu zajęła drugie miejsce w finale B K2 500 m z Hanusovą i trzecie w finale B K4 500 m; na mistrzostwach Europy w Montemor-o-Velho czeska dwójka była piąta w finale B. W kraju nie do ruszenia, na świecie w przebudowie — to dwie różne tabele i Račice rozstrzygają tylko tę pierwszą.

Właśnie dlatego najbliższy miesiąc jest tak ciekawy. 26 sierpnia zaczynają się mistrzostwa świata w kajakarstwie klasycznym i parakajakarstwie w Poznaniu, a kobiece osady, które wymiotły finały w Račicach — dwójka z Hanusovą i czwórka z Betlachovą oraz Sobíškovą — to łodzie, pod które budowany był cały jej sezon. Osada wygrywająca krajowy finał K2 o 0,86 sekundy z wicemistrzyniami świata do lat 23 Zárubovą i Sobíškovą ma punkty odniesienia z najwyższej półki. Czeskiej flagi nie poniesie zresztą sama: Martin Fuksa, mistrz olimpijski w C1 1000 m, i Denisa Řáhová z Klubu vodních sportů Praha — potrójna mistrzyni kanadyjkowa z Račic — staną przed tym samym testem przełożenia krajowej dominacji na międzynarodową.

Najczęściej zadawane pytania

Kim jest Anežka Paloudová?

Czeska kajakarka urodzona 19 stycznia 1999 roku w Českim Krumlovie, zawodniczka Univerzitního sportovního klubu Praha. W latach 2016–2019 zdobyła sześć złotych medali mistrzostw świata w kajakarstwie zjazdowym, po czym przeszła do sprintu; startowała na igrzyskach w Paryżu 2024 w K1 500 m, a na mistrzostwach świata 2024 wywalczyła brąz w K2 mikst z Josefem Dostálem.

Ile złotych medali zdobyła Paloudová na mistrzostwach Czech 2026?

Cztery: K1 500 m (1:51.88), K1 1000 m (4:17.27), K2 500 m z Zuzaną Hanusovą (1:46.91) i K4 500 m (1:37.93). W K1 200 m zajęła piąte miejsce.

Dlaczego Paloudová nie wygrała K1 200 m w Račicach?

Dwusetka była jedynym dystansem, na którym obroniły się specjalistki od sprintu: Paloudová finiszowała piąta w 0:43.17, 0,61 sekundy za Štěpánką Sobíškovą i Kateřiną Zárubovą, które po identycznym czasie 0:42.56 podzieliły się złotem.

Czy Paloudová startowała na igrzyskach w Paryżu?

Tak — kwalifikację w K1 500 m zdobyła na europejskim kwalifikatorze w Segedynie i jako pierwsza czeska kajakarka od 16 lat wystąpiła na igrzyskach, kończąc debiut na 15. miejscu.

Czy zamiana zjazdu na sprint już się opłaciła?

W kraju — bez dyskusji: cztery tytuły mistrzyni Czech na jednych mistrzostwach, do tego srebra Pucharu Świata 2024 w K1 500 m i K1 1000 m oraz brąz mistrzostw świata w K2 mikst. Do zdobycia pozostaje indywidualny finał A wielkiej imprezy w konkurencji olimpijskiej.

Gdzie znaleźć pełne wyniki Paloudovej z mistrzostw Czech 2026?

Kompletne wyniki wszystkich jej wyścigów — eliminacji, półfinałów i finałów — są dostępne na stronie mistrzostw Czech w sprincie kajakowym 2026, obok pozostałych finałów czterech dni zawodów.

Co łączy Paloudovą i Josefa Dostála?

Są zaręczeni — i są partnerami z łodzi. Dostál pomagał Paloudovej w nauce techniki, gdy przechodziła ze zjazdu do sprintu, a w 2024 roku wspólnie zdobyli brąz mistrzostw świata w K2 mikst na 500 m w Samarkandzie. W Račicach zgarnęli razem pięć seniorskich tytułów.

Cztery złota, wspólna historia z najbardziej utytułowanym czeskim kajakarzem swojego pokolenia i zestaw osad wycelowany prosto w Polskę: Anežka Paloudová opuszcza Račice jako twarz czeskiego kobiecego kajakarstwa. Kolejne pytania padną od 26 sierpnia — na mistrzostwach świata w Poznaniu.

Źródła: oficjalne wyniki Czeskiego Związku Kajakowego (kanoe.cz), Międzynarodowa Federacja Kajakowa (canoeicf.com), Wikipedia.

View on PaddleStats