Szeged 2026: medaliści Halifaxu znów razem na ME juniorów i U23

Published

2026-07-21T12:18:12+00:00

Pełne wyniki zawodów: ECA Junior & U23 Canoe Sprint European Championships - Szeged

Mistrzostwa Europy juniorów i U23 w sprincie kajakowym ruszają 23 lipca 2026 roku na torze Maty-ér w węgierskim Szeged, a lista startowa wygląda jak zjazd absolwentów: zaledwie trzy tygodnie po mistrzostwach świata juniorów i U23 w Halifaksie zawodnicy, którzy zapełnili tamto podium nad jeziorem Banook, znów stają na starcie. Ponad 650 kajakarzy i kanadyjkarzy z 36 państw powalczy w 42 finałach przez cztery dni — to największe tegoroczne zgromadzenie europejskiej młodzieży i najbardziej wiarygodny papierek lakmusowy formy, jaki można sobie wyobrazić.

Przegląd

Szeged to miejsce, w którym buduje się reputacje, a ta stawka jest na tyle głęboka, by zbudować ich kilka naraz. Program obejmuje 42 konkurencje w kategoriach junior i U23 — K1, K2 i K4 w kajaku, C1, C2 i C4 w kanadyjce, do tego mieszane C4 500 — na dystansach 200, 500 i 1000 m. Największą ekipę przywozi Hiszpania, Węgry ścigają się u siebie z drugą co do liczebności, a Polska melduje się jako trzecia siła stawki i realne zagrożenie medalowe w kanadyjkach.

Za pierwszą piątką rozpiętość robi wrażenie: Czechy (33 zawodników), Serbia (32), Słowacja (30), Portugalia (29) i Niemcy (26) wystawiają pełne programy, a łącznie 36 federacji ma na wodzie przynajmniej jedną osadę. Maty-ér — Narodowe Centrum Olimpijskie Kajakarstwa i Wioślarstwa, tor o długości 2400 metrów z dziewięcioma torami, dwa kilometry na południe od miasta — cztery razy gościł seniorskie mistrzostwa świata (1998, 2006, 2011 i 2019) i uchodzi za jeden z najszybszych i najbardziej sprawiedliwych akwenów regatowych świata. Spokojny lipiec na Wielkiej Nizinie Węgierskiej sprzyja szybkim czasom; kilku z nich należy się spodziewać.

Gwiazda stawki: Sára Fojt, medalistka olimpijska w gronie U23

Najbardziej utytułowane nazwisko na liście startowej nie należy do juniorskiego objawienia, lecz do seniorskiej medalistki olimpijskiej. Sára Fojt, urodzona 3 grudnia 2003 roku, zdobyła w Paryżu 2024 dwa brązowe medale — w K2 500 kobiet u boku Noémi Pupp oraz w węgierskiej czwórce K4 500 — zanim jeszcze wyrosła z kategorii U23. Trzy tygodnie temu w Halifaksie dołożyła do tej kolekcji tytuł mistrzyni świata U23 w K1 1000 i srebro w K1 500. Teraz ściga się u siebie w Szeged, zgłoszona do U23 K1 500 i K4 500.

Jej obecność zmienia optykę całego programu U23 w kajaku kobiet. Zawodniczka, która stanęła na olimpijskim podium, jest na papierze o klasę wyżej od stawki, która dopiero uczy się dwa razy w miesiącu wchodzić w szczyt formy — a jednak wyścig na domowych mistrzostwach kontynentu trzy tygodnie po globalnych to dokładnie ta niewiadoma, która z faworytów robi przestrogi. Jeśli Fojt jest świeża, K1 500 może tylko przegrać. Jeśli Halifax zebrał swoje żniwo, drzwi otwierają się dla pościgu — a węgierscy kibice będą na tyle głośni, by tak czy inaczej mieć znaczenie.

Fojt jest filarem ekipy, która pod każdym względem jest najsilniejsza w stawce. Węgierski kajak mężczyzn U23 prowadzą Zalán Hidvégi i Péter Samu, mistrzowie świata z Halifaxu w K2 500 i K4 500, którzy obronili tytuł U23 w K4 500 wywalczony po raz pierwszy w 2025 roku. Dávid Uhrin (mistrz świata U23 w C4 500, brąz w C1 1000) przewodzi kanadyjce obok mistrzów świata C2 500 Iliásza Mitropoulosa i Milána Mészárosa. Wśród juniorów Vivien Leskó i Bianka Hofer przyjeżdżają jako podwójne mistrzynie świata z Halifaxu w K2 500 i K4 500, Lili Gazdag jako mistrzyni świata juniorek w K1 200, a Dávid Barna jako mistrz świata juniorów w C2 500. Na tej wodzie to Węgry są miarą, do której przymierzają się wszyscy inni.

Papierek lakmusowy z Halifaxu: kto jeszcze przywozi do Szeged tytuł mistrza świata

Wyjątkowość tych mistrzostw polega na tym, jak świeże są punkty odniesienia. W większości sezonów zapowiedź czempionatu Europy opiera się na wynikach sprzed roku; tutaj rozstrzygający papierek formy ma zaledwie trzy tygodnie.

W kanadyjce mężczyzn Czech Adam Rudolf wchodzi jako mistrz świata U23 w C1 500 i wicemistrz w C1 1000 — rzadki technik zgłoszony do obu dystansów jedynki. Hiszpan Raúl Fernández sięgnął w Halifaksie po tytuł U23 w C1 200 i dołożył brąz w C2 500; w Szeged staje na starcie C1 200 i C2 500. Polska kanadyjka (o niej niżej) może być najsilniejsza w całej stawce.

W kajaku mężczyzn Słowak Alex Gavlider jest mistrzem świata juniorów w K1 200 — tytuł podparł srebrem w K2 500, a rok wcześniej wywalczył srebro K1 200 na mistrzostwach świata 2025 — i płynie w Szeged na K1 200 oraz K2 500. Czech Tomáš Kapoun, mistrz świata juniorów 2025 w K1 500, awansował do U23 na dystansie K1 200. Serb Strahinja Dragosavljević przyjeżdża jako panujący mistrz świata U23 w K1 200 i jest zawodnikiem do pokonania na najkrótszym dystansie. Turek Rahmi Karahan, mistrz świata juniorów w K1 500, prowadzi wszechstronną turecką ekipę kajakową, a Resul Aydın dźwiga tureckie nadzieje w kanadyjce na wszystkich trzech dystansach U23 w C1.

Kajak kobiet to na poziomie juniorek dialog Włoch z Czechami. Włoszka Anastasia Insabella zdobyła w Halifaksie srebro w K1 500 i K1 1000, a w Szeged rzuca się na ambitny trójbój — K1 200, K1 500 i K1 1000 — plus K2 500. Jej bezpośrednią rywalką jest Czeszka Barbora Janotová, mistrzyni świata juniorek w K1 1000 i brązowa medalistka w K1 200, która staje na starcie tych samych trzech dystansów indywidualnych. Ich bezpośredni pojedynek może rozstrzygnąć trzy finały. W kategorii U23 Włoszka Sofia Zucca, mistrzyni świata juniorek 2025 w K1 200, przeniosła się do osad.

Perspektywa reprezentacji: polskie pokolenie kanadyjki

Polska przyjeżdża z 49 zawodnikami — trzecia co do wielkości ekipa — a najostrzejszą broń ma w kanadyjce. Numerem jeden jest Kacper Sieradzan, świeżo koronowany mistrz świata U23 w C1 1000 z Halifaxu, który dołożył też brąz w C1 500 na mistrzostwach świata 2025 i płynie w Szeged na C1 500 oraz C2 500. Nie jest sam: juniorska para Oskar Dekowski i Mateusz Augustyniak tworzyła polską czwórkę C4 500, która sięgnęła po tytuł mistrza świata w 2025 roku i po brąz w tegorocznym Halifaksie; w duecie ścigają się na C2 500 i C2 1000. Sandra Nowak prowadzi juniorskie zgłoszenia w kanadyjce kobiet na konkurencjach C1 i C2 po dominującym sezonie krajowym.

W kajaku ostrzem U23 jest Weronika Marczewska, mistrzyni świata z Halifaxu w K2 500 i brązowa medalistka w K1 1000; startuje podwójnie — na K1 1000 i K2 500. Zuzanna Błażejczak wzmacnia czwórkę K4 kobiet U23, a juniorki Oliwia Borucka i Julia Piasecka — ta druga brązowa medalistka Halifaxu w długodystansowej mieszanej K1 — niosą nadzieje na K1 1000 i w osadach. Dla reprezentacji Polski w sprincie kajakowym Szeged to jednocześnie szansa medalowa i próba generalna trzy tygodnie przed sierpniowymi 41. Młodzieżowymi Mistrzostwami Polski i 25. Mistrzostwami Polski Młodzików u siebie.

Trendy, rekordy i czarne konie

60-osobowa ekipa Hiszpanii jest liderem liczb i ma nabój w kanadyjce: poza Fernándezem Silvia Gago (brąz mistrzostw świata juniorek w C4 500) i Lara Remigio (brąz mistrzostw świata juniorek 2025 w C2 200) prowadzą żeńską kanadyjkę, która po cichu może uzbierać więcej medali niż większe programy kajakowe, a Yaiza Novo napędza doświadczoną czwórkę K4 kobiet U23. Ukraińska kanadyjka też sięga głęboko — Vitalii Prystai współtworzył mistrzowską czwórkę C4 500 U23 z 2025 roku i dołożył w tym sezonie brąz z Halifaxu, a startuje na C2 500 i C1 200.

Prawdziwe czarne konie mieszkają w osadach, gdzie jedno mocne zestawienie klubowe potrafi zdetronizować faworyzowaną reprezentację. Portugalczyk Martim Conceição, mistrz świata juniorów w K2 500 z Halifaxu, kotwiczy wyzwanie na K2 i K4, które bije powyżej ogólnej wagi Portugalii. A mieszane C4 500 — jedna z najmłodszych konkurencji w programie ICF i ECA, rozgrywana od razu do finału A w obu kategoriach wiekowych — to joker tych regat: dyscyplina na tyle młoda, że żadna reprezentacja nie ma w niej ustalonej hierarchii, i dokładnie ten rodzaj wyścigu, w którym domowa osada przed publicznością Szeged może ukraść tytuł, którego nikt nie typował.

Dystanse opowiadają własną historię. Sprinty na 200 m premiują czystą szybkość takich zawodników jak Dragosavljević, Gavlider czy Aydın; wyścigi na 1000 m należą do wytrzymałościowych silników pokroju Sieradzana, Insabelli i Janotovej; a 500 m — dystans olimpijski i kręgosłup programu osadowego — to miejsce, gdzie znajdą się najgłębsze stawki i najcieńsze marginesy.

Co dalej

Dla najstarszych zawodników tej stawki Szeged to przystanek w drodze do ścigania seniorskiego i — docelowo — do cyklu olimpijskiego Los Angeles 2028, okna przejścia, które z mistrzów U23 robi olimpijskich pretendentów. Fojt ten skok już wykonała; pytanie, które stawiają te mistrzostwa, brzmi: kto pójdzie w jej ślady. Seniorski punkt odniesienia wyznaczyły w czerwcu mistrzostwa Europy seniorów w Montemor-o-Velho, a kilka nazwisk z tej listy startowej spędzi rok 2027 na próbach wejścia do tego grona.

Najbliższy kalendarz pędzi dalej. Polska ekipa przechodzi wprost do 41. Młodzieżowych Mistrzostw Polski i 25. Mistrzostw Polski Młodzików na początku sierpnia, a dublet Halifax–Szeged będzie kształtował selekcje reprezentacyjne na całym kontynencie do końca roku. Cokolwiek wydarzy się na Maty-ér, linia formy biegnąca od Halifaxu przez Szeged to najwierniejsza mapa tego, kim będzie następne olimpijskie pokolenie Europy.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie i kiedy odbywają się mistrzostwa Europy juniorów i U23 2026?

Na torze Maty-ér w węgierskim Szeged, od 23 do 26 lipca 2026 roku. To czterodniowe regaty obejmujące 42 finały w kategoriach junior i U23.

Kto jest największym nazwiskiem listy startowej?

Węgierka Sára Fojt, podwójna brązowa medalistka olimpijska z Paryża 2024 (K2 500 i K4 500), a od Halifaxu panująca mistrzyni świata U23 w K1 1000. Ściga się u siebie na U23 K1 500 i K4 500.

Które reprezentacje przywożą najsilniejsze ekipy?

Hiszpania zgłasza najwięcej zawodników (60), Węgry jako gospodarz drugą co do wielkości ekipę (55), a Polska trzecią (49). Pełne programy wystawiają też Ukraina, Włochy, Czechy, Serbia, Słowacja, Portugalia i Niemcy.

Czy ktokolwiek zatrzyma Węgry u siebie?

Będzie trudno. Poza Fojt Węgry mają tytuły mistrzów świata z Halifaxu w K2 i K4 mężczyzn U23 (Zalán Hidvégi, Péter Samu), w kanadyjce U23 (Dávid Uhrin, Iliász Mitropoulos) i w kilku klasach juniorskich. Domowa publiczność i znajoma woda Maty-ér tylko powiększają przewagę — ale trzytygodniowy odstęp od mistrzostw świata to jedyna zmienna, która może ją wyrównać.

Czy polska kanadyjka jest najsilniejsza w historii?

Dowody są mocne. Kacper Sieradzan jest mistrzem świata U23 w C1 1000, a juniorzy Oskar Dekowski i Mateusz Augustyniak pomogli sięgnąć po tytuł mistrza świata juniorów w C4 500 w 2025 roku. Trzech aktualnych medalistów światowej rangi w kanadyjce w jednej ekipie jednego pokolenia to rzadka głębia i to ona czyni polską kanadyjkę zespołem, który trzeba śledzić w Szeged.

Który mistrz świata jest najbardziej zagrożony?

Każdy, kto wszedł w szczyt formy w Halifaksie. Ściganie globalnego i kontynentalnego czempionatu w odstępie trzech tygodni jest bezlitosne, a juniorski pojedynek K1 między Anastasią Insabellą a Barborą Janotovą — obie zgłoszone na trzy dystanse indywidualne — to najczystszy sprawdzian, kto zregenerował się najlepiej.

Jakie znaczenie ma tor w Szeged?

Maty-ér to jeden z najlepszych akwenów płaskiej wody na świecie — tor o długości 2400 m z dziewięcioma torami, w standardzie olimpijskim, który cztery razy gościł seniorskie mistrzostwa świata. Szybka i sprawiedliwa woda sprzyja szybkim wyścigom, dlatego reprezentacje traktują mocny wynik w Szeged jako poważny wskaźnik formy.

Szeged nie koronuje seniorów, ale powie nam, kto jest następny w kolejce. Obserwuj Sárę Fojt na U23 K1 500, obserwuj polskie kanadyjki i obserwuj medalistów Halifaxu, którzy przekonają się, ile im jeszcze zostało — bo to zwycięzcy tych regat będą tymi, na których Europa zacznie liczyć, gdy droga skręci ku Los Angeles.

View on PaddleStats