Olympic Hopes 2026: 16 tytułów Węgrów i dwa złota Polaków w Bratysławie

Published: 2026-09-20T17:34:17+00:00
Author: PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: Olympic Hopes Regatta

Węgrzy wygrali 16 z 52 konkurencji podczas Olympic Hopes Regatta 2026 w Bratysławie. Regaty zakończyły się w niedzielę na torze Zemník dwunastoma finałami na 5000 m. Czworo zawodników zdobyło po trzy złote medale, a Brazylijka Lorrane Santos Souza wywalczyła ich łącznie pięć — najwięcej spośród wszystkich uczestników. Polacy zakończyli zawody z dwoma złotymi, trzema srebrnymi i pięcioma brązowymi medalami.

Węgrzy stanęli na podium w 34 z 52 konkurencji

W Bratysławie rozdano 156 medali — po trzy w każdej z 52 konkurencji. Zdobyło je 137 zawodników, z których 57 sięgnęło po złoto. Węgrzy wywalczyli 45 medali w 34 różnych konkurencjach, a ich 16 tytułów rozłożyło się po równo: osiem w konkurencjach kajakowych i osiem w kanadyjkowych.

Reprezentacja	Złote	Srebrne	Brązowe	Razem
Węgry	16	15	14	45
Niemcy	9	5	6	20
Brazylia	7	4	6	17
Kanada	6	5	4	15
Słowacja	4	1	0	5
Francja	2	4	1	7
Czechy	2	3	6	11
Polska	2	3	5	10
Portugalia	1	4	1	6
Dania	1	3	1	5
Turcja	1	2	2	5
Wielka Brytania	1	0	2	3
Mołdawia	0	2	0	2
Belgia	0	1	0	1
Włochy	0	0	3	3
Hiszpania	0	0	1	1

Pięć z dziewięciu niemieckich tytułów przypadło na konkurencje kanadyjkowe. Brazylia przywiozła do Bratysławy dziesięcioro zawodników i wygrała siedem konkurencji — wszystkie kanadyjkowe. Kanada, jedyna pozaeuropejska reprezentacja w ścisłej czołówce, wywalczyła sześć złotych medali, w tym cztery w konkurencjach kanadyjkowych. Za pierwszą czwórką stawka była znacznie bardziej wyrównana. Mołdawia, Belgia, Włochy i Hiszpania zdobyły medale, ale nie wygrały żadnej konkurencji. Ostatecznie po tytuły sięgnęli reprezentanci dwunastu krajów, a na podium stanęli zawodnicy z szesnastu spośród czterdziestu państw uczestniczących w regatach.

Czworo zawodników zdobyło po trzy złote medale

Urodzona w 2009 roku Santos Souza rywalizowała w kategorii 17 lat. Wygrała C1 na 500 m (2:07,58), C1 na 5000 m (26:52,96) oraz C2 na 500 m razem z Emille Santaną Da Conceição (2:05,04). Zdobyła również srebro na 200 m i brąz w czwórce. Wystartowała pięć razy i za każdym razem stanęła na podium. W lipcu Brazylijka została w C1 na 500 m mistrzynią świata juniorek podczas mistrzostw świata w Halifaksie, uzyskując czas 2:23,22.

W kategorii 16 lat Kanadyjka Alexandra Sangster wygrała C1 na 200 m (0:50,26) oraz C1 na 5000 m, w którym uzyskała przewagę 37,51 s. Trzeci tytuł zdobyła w czwórce, która pokonała osady Francji i Brazylii. Jedyną konkurencją, której nie wygrała, było C1 na 500 m — lepsza okazała się Anna Trencsényi.

Trencsényi, również urodzona w 2010 roku, wygrała ten finał z czasem 2:09,85. Następnie wystartowała w starszej kategorii i zdobyła tytuł w C1 na 200 m wśród 17-latek (0:47,77), wyprzedzając Santos Souzę o 0,48 s. Po trzecie złoto sięgnęła w C2 na 500 m razem ze Zsófią Nikolettą Fodor. W lipcu w Halifaksie zajęła trzecie miejsce w C1 juniorek na 500 m, rywalizując z zawodniczkami starszymi nawet o dwa lata.

Vince Faragó-Tóth wygrał każdą konkurencję, w której wystartował. Węgier triumfował w C1 na 1000 m w kategorii 17 lat (4:14,83), a razem z Hunorem Levente Harisem zwyciężył również w obu konkurencjach dwójek — na 500 i 1000 m.

Cztery z sześciu dubletów w jedynkach zdobyli 16-latkowie

Po dwa dystanse w jedynkach wygrało sześcioro zawodników, w tym czworo startujących w kategorii 16 lat. Słowak Adam Kišš zwyciężył w K1 na 500 i 1000 m. Kanadyjka Elizabeth Fanok wygrała obie te konkurencje wśród dziewcząt, a Brazylijczyk Rafick Silva Dos Santos triumfował w C1 na 500 i 1000 m. W tej samej kategorii Sangster zwyciężyła na 200 i 5000 m. Poza nimi po dwa dystanse w jedynkach wygrały Santos Souza — na 500 i 5000 m — oraz Trencsényi, jedyna zawodniczka, która zdobyła tytuły w dwóch różnych kategoriach wiekowych.

Dwa tytuły Francji, oba zdobyte przez Télio Le Petita

Francja wyjechała z Bratysławy z dwoma tytułami. Oba zdobył Télio Le Petit: w piątek wygrał K2 na 500 m razem z Tao Zwillerem (1:34,55), a w sobotę triumfował w K1 na 500 m wśród 17-latków (1:41,49). Podczas mistrzostw świata juniorów w Halifaksie do srebra w K1 na 500 m zabrakło mu zaledwie czterech setnych sekundy.

Polacy zdobyli dziesięć medali, gospodarze — cztery tytuły

Maciej Bargiel i Bartosz Kulpa z KS GPower Gorzów wygrali K2 na 1000 m w kategorii 17 lat. Uzyskali czas 3:26,84 i wyprzedzili Niemców Tamila Bachema i Jannika Brehmera o 0,160 s. W żadnym innym finale tych regat różnica między pierwszym a drugim miejscem nie była mniejsza. W niedzielę do Bargiela i Kulpy dołączyli Michał Słowiński oraz Szymon Witkowski. Polska czwórka wygrała wyścig na 500 m z czasem 1:26,63, wyprzedzając osady Mołdawii i Włoch. Bargiel i Kulpa zdobyli ponadto srebro w K2 na 500 m. W lipcu w Szegedzie Bargiel wywalczył dwa brązowe medale mistrzostw Europy juniorów i młodzieżowców — w K1 i K2 na 500 m.

Jedyną reprezentantką Polski, która zdobyła dwa medale w konkurencjach indywidualnych, była Magdalena Turowska z Dojlid Białystok. Wśród 15-latek wywalczyła srebro na 200 m, tracąc 1,52 s do Kanadyjki Maelle Girard, oraz brąz na 500 m. Kinga Chojnacka i Milena Włodarczyk zajęły drugie miejsce w K2 na 500 m wśród 17-latek. Do Panni Hudi-Kadler i Helki Borbáli Németh straciły 0,675 s. Obie wystartowały również w czwórce, która razem z Martyną Kowalską i Zofią Maczkowską zdobyła brąz. Pozostałe brązowe medale dla Polski wywalczyli Milena Janiak w K1 na 1000 m, Mikołaj Kleist w K1 na 5000 m oraz Maczkowska, również w K1 na 5000 m. Każdy z dziesięciu polskich medali pochodził z innej konkurencji.

Gospodarze wygrali cztery konkurencje, wszystkie kajakowe

Pięć medali dla Słowacji zdobyło czworo zawodników. Kišš wygrał K1 na 500 i 1000 m w kategorii 16 lat. Tomáš Kocúr zwyciężył w K1 na 5000 m wśród 17-latków z czasem 20:50,79, natomiast Paulína Sůvová z KRK Vinohrady Bratislava triumfowała na tym samym dystansie wśród 15-latek (23:51,18). Wynik Kocúra był najlepszy ze wszystkich dwunastu niedzielnych wyścigów na 5000 m. Martin Uhrík dołożył srebro na tym dystansie. Słowacja jako jedyna reprezentacja z czołowej ósemki klasyfikacji nie zdobyła ani jednego brązowego medalu.

Na 5000 m nie sklasyfikowano 63 osad

Niedzielne wyścigi długodystansowe zakończyły regaty i znacznie przerzedziły stawkę. Do dwunastu finałów zgłoszono 340 osad. Wystartowały 332, a sklasyfikowano 269. Zdyskwalifikowano 42 osady, natomiast 21 nie ukończyło wyścigu. Najwięcej zawodników odpadło w C1 na 5000 m wśród 16-latków — z 22 startujących sklasyfikowano tylko pięciu. Moritz Kebelmann wygrał z przewagą 66,88 s, największą podczas całych regat. Problemy dotyczyły przede wszystkim wyścigów chłopców: odnotowano w nich 35 z 42 wszystkich dyskwalifikacji oraz 14 z 21 nieukończonych startów.

Na krótszych dystansach nie wydarzyło się nic podobnego. We wszystkich finałach na 200, 500 i 1000 m tylko dwie osady nie dotarły do mety, a żadna nie została zdyskwalifikowana.

Najbardziej wyrównane finały: 0,160 s oraz dwukrotnie 0,240 s

W dwóch kolejnych pod względem najmniejszej różnicy finałach zwycięzcy wyprzedzili rywali o 0,240 s. Brazylijczyk Nicolas Emanuel Oliveira Da Luz wygrał C1 na 1000 m wśród 15-latków z czasem 4:27,18, pokonując Węgra Ádáma Kovácsa. Taką samą przewagę uzyskała Fanok nad Emmą Kramer-Bogą w K1 na 500 m. Jedyny tytuł dla Danii zdobyła Julie Matilde Fabricius, która wygrała K1 na 500 m wśród 15-latek. Wyprzedziła o 0,320 s Neddę Ágh, zwyciężczynię rozegranego dzień wcześniej finału na 1000 m.

Zwycięzcy wszystkich konkurencji Olympic Hopes 2026

Konkurencja	Zwycięzca / zwyciężczyni	Kraj	Czas
K1 500 m — chłopcy, 15 lat	Huba Tiba	Węgry	1:42,99
K1 500 m — chłopcy, 16 lat	Adam Kišš	Słowacja	1:44,77
K1 500 m — chłopcy, 17 lat	Télio Le Petit	Francja	1:41,49
K1 1000 m — chłopcy, 15 lat	Santiago Campos	Portugalia	3:52,18
K1 1000 m — chłopcy, 16 lat	Adam Kišš	Słowacja	3:53,06
K1 1000 m — chłopcy, 17 lat	Ramazan Canbek	Turcja	3:47,20
K1 5000 m — chłopcy, 15 lat	Máté Valastyán	Węgry	22:11,09
K1 5000 m — chłopcy, 16 lat	Ágoston Helmle	Węgry	21:43,30
K1 5000 m — chłopcy, 17 lat	Tomáš Kocúr	Słowacja	20:50,79
K2 500 m — chłopcy, 17 lat	Télio Le Petit, Tao Zwiller	Francja	1:34,55
K2 500 m — chłopcy, 15–16 lat	Jonathan Janda, Victor Lehmkuehler	Niemcy	1:37,45
K2 1000 m — chłopcy, 17 lat	Maciej Bargiel, Bartosz Kulpa	Polska	3:26,84
K2 1000 m — chłopcy, 15–16 lat	Nicolas Ecke, Anton Mueller	Niemcy	3:26,39
K4 500 m — chłopcy, 15–17 lat	Maciej Bargiel, Bartosz Kulpa, Michał Słowiński, Szymon Witkowski	Polska	1:26,63
C1 500 m — chłopcy, 15 lat	Thales Rufino Santos	Brazylia	1:55,70
C1 500 m — chłopcy, 16 lat	Rafick Silva Dos Santos	Brazylia	1:51,50
C1 500 m — chłopcy, 17 lat	Jonas Prehl	Niemcy	1:52,48
C1 1000 m — chłopcy, 15 lat	Nicolas Emanuel Oliveira Da Luz	Brazylia	4:27,18
C1 1000 m — chłopcy, 16 lat	Rafick Silva Dos Santos	Brazylia	4:12,99
C1 1000 m — chłopcy, 17 lat	Vince Faragó-Tóth	Węgry	4:14,83
C1 5000 m — chłopcy, 15 lat	Krisztián Juhász-Csordás	Węgry	25:06,82
C1 5000 m — chłopcy, 16 lat	Moritz Kebelmann	Niemcy	25:45,37
C1 5000 m — chłopcy, 17 lat	Paul Gimpel	Niemcy	24:30,87
C2 500 m — chłopcy, 17 lat	Vince Faragó-Tóth, Hunor Levente Haris	Węgry	1:47,77
C2 500 m — chłopcy, 15–16 lat	Jiří Havlík, Šimon Lukeš	Czechy	1:49,27
C2 1000 m — chłopcy, 17 lat	Vince Faragó-Tóth, Hunor Levente Haris	Węgry	3:48,36
C2 1000 m — chłopcy, 15–16 lat	Jiří Havlík, Šimon Lukeš	Czechy	3:48,22
C4 500 m — chłopcy, 15–17 lat	Kjell Brueck, Moritz Kirchbach, Jonas Prehl, Emil Weber	Niemcy	1:40,66
K1 500 m — dziewczęta, 15 lat	Julie Matilde Fabricius	Dania	1:57,69
K1 500 m — dziewczęta, 16 lat	Elizabeth Fanok	Kanada	1:58,40
K1 500 m — dziewczęta, 17 lat	Helka Borbála Németh	Węgry	1:54,70
K1 1000 m — dziewczęta, 15 lat	Nedda Ágh	Węgry	4:23,51
K1 1000 m — dziewczęta, 16 lat	Elizabeth Fanok	Kanada	4:23,25
K1 1000 m — dziewczęta, 17 lat	Nathalie Lange	Niemcy	4:20,27
K1 5000 m — dziewczęta, 15 lat	Paulína Sůvová	Słowacja	23:51,18
K1 5000 m — dziewczęta, 16 lat	Adele Munck	Niemcy	23:49,10
K1 5000 m — dziewczęta, 17 lat	Dianora De Bilio	Wielka Brytania	24:02,57
K2 500 m — dziewczęta, 17 lat	Panni Hudi-Kadler, Helka Borbála Németh	Węgry	1:50,80
K2 500 m — dziewczęta, 15–16 lat	Lili Leskó, Bíborka Brigitta Tihi	Węgry	1:51,18
K4 500 m — dziewczęta, 15–17 lat	Petra Andók, Reka Blenyesi, Réka Sára Katona, Lili Nelli Lengyel	Węgry	1:39,27
C1 200 m — dziewczęta, 15 lat	Maelle Girard	Kanada	0:49,87
C1 200 m — dziewczęta, 16 lat	Alexandra Sangster	Kanada	0:50,26
C1 200 m — dziewczęta, 17 lat	Anna Trencsényi	Węgry	0:47,77
C1 500 m — dziewczęta, 15 lat	Finja Hoppe	Niemcy	2:16,03
C1 500 m — dziewczęta, 16 lat	Anna Trencsényi	Węgry	2:09,85
C1 500 m — dziewczęta, 17 lat	Lorrane Santos Souza	Brazylia	2:07,58
C1 5000 m — dziewczęta, 15 lat	Boróka Kis	Węgry	28:09,44
C1 5000 m — dziewczęta, 16 lat	Alexandra Sangster	Kanada	26:59,79
C1 5000 m — dziewczęta, 17 lat	Lorrane Santos Souza	Brazylia	26:52,96
C2 500 m — dziewczęta, 17 lat	Lorrane Santos Souza, Emille Santana Da Conceição	Brazylia	2:05,04
C2 500 m — dziewczęta, 15–16 lat	Zsófia Nikoletta Fodor, Anna Trencsényi	Węgry	2:08,60
C4 500 m — dziewczęta, 15–17 lat	Katie Cooper, Alexandra Sangster, Grace Theunissen, Megan Thompson	Kanada	1:55,85

Co dalej: w 2027 roku zawodnicy z rocznika 2009 pożegnają się z Olympic Hopes

Te regaty zamykają sezon w kategoriach 15–17 lat. Za rok zawodnicy przejdą do kolejnych grup wiekowych: tegoroczni mistrzowie wśród 15-latków wystartują w kategorii 16 lat, natomiast rocznik 2009 zakończy udział w Olympic Hopes. Kilkoro z tych zawodników już teraz rywalizuje ze starszymi. Santos Souza, Trencsényi, Grace Theunissen i Bargiel wystartowali w lipcu w mistrzostwach świata juniorów w Halifaksie, a Le Petit zdobył tam medal.

To właśnie wyniki z Halifaksu stanowią naturalny punkt odniesienia. Różnica między tytułem Olympic Hopes a medalem mistrzostw świata juniorów bywa mniejsza, niż sugerowałyby kategorie wiekowe. Trencsényi stanęła w Halifaksie na podium wśród rywalek starszych nawet o dwa lata, a Santos Souza wygrała tam C1 na 500 m. Osoby, które śledziły regaty już od zapowiedzi i publikacji list startowych, prawdopodobnie odnajdą większość tych nazwisk również na przyszłorocznych listach.

Najczęściej zadawane pytania

Kto zdobył najwięcej medali podczas Olympic Hopes 2026?

Brazylijka Lorrane Santos Souza — pięć: trzy złote w C1 na 500 m, C1 na 5000 m i C2 na 500 m, srebro na 200 m oraz brąz w C4 na 500 m. Wszystkie zdobyła w kategorii 17 lat.

Który kraj wygrał klasyfikację medalową?

Węgry — z 16 tytułami i 45 medalami. Drugie miejsce zajęli Niemcy z dziewięcioma tytułami, a trzecie Brazylia z siedmioma.

Jakie medale zdobyli Polacy?

Dwa złote, trzy srebrne i pięć brązowych — każdy w innej konkurencji. Udział w zdobyciu obu tytułów mieli Maciej Bargiel i Bartosz Kulpa: wygrali K2 na 1000 m, a następnie triumfowali w czwórce na 500 m razem z Michałem Słowińskim i Szymonem Witkowskim.

Który finał był najbardziej wyrównany?

K2 na 1000 m w kategorii 17 lat, wygrany przez Bargiela i Kulpę przewagą 0,160 s. W dwóch kolejnych finałach różnica między pierwszym a drugim miejscem wyniosła 0,240 s.

Jaki był najszybszy czas na 5000 m?

20:50,79 Tomáša Kocúra w K1 wśród 17-latków. Był to jedyny wynik poniżej 21 minut w dwunastu niedzielnych wyścigach na tym dystansie.

Czy Węgrzy zdominowali te regaty?

Zdecydowanie wygrali klasyfikację medalową, choć nie była to dominacja absolutna. Zwyciężyli w 16 z 52 konkurencji, czyli w mniej niż jednej trzeciej, a tytuły zdobyli reprezentanci dwunastu krajów. Węgrów wyróżniała przede wszystkim wszechstronność: stanęli na podium w 34 konkurencjach, a złote medale rozłożyli po równo między konkurencje kajakowe i kanadyjkowe.

W której kategorii wiekowej było najwięcej podwójnych zwycięzców?

W kategorii 16 lat. Czworo z sześciorga zawodników, którzy wygrali po dwa dystanse w jedynkach — Kišš, Fanok, Silva Dos Santos i Sangster — rywalizowało właśnie w tej grupie. Trencsényi, również urodzona w 2010 roku, dodatkowo zwyciężyła w wyścigu C1 na 200 m wśród 17-latek.

Czy w C1 na 5000 m wśród 16-latków naprawdę sklasyfikowano tylko pięciu zawodników?

Tak — pięciu z 22 startujących. W całym niedzielnym bloku wyścigów na 5000 m wystartowały 332 osady, z których sklasyfikowano 269. Zdyskwalifikowano 42 osady, a 21 nie ukończyło wyścigu.

Węgrzy objęli prowadzenie w klasyfikacji medalowej już podczas piątkowej sesji i nie oddali go do końca regat. Po zawodach w Bratysławie szczególnie zapamiętamy trzy historie: Santos Souzy, która pięć startów zamieniła w pięć medali, w tym trzy złote; Alexandry Sangster, która tylko raz musiała uznać wyższość rywalki; oraz polskiej dwójki Bargiel–Kulpa, która zdobyła złoto przewagą 0,160 s. Wyniki wszystkich 322 wyścigów znajdują się na stronie Olympic Hopes Regatta 2026.

View on PaddleStats