MŚ w kajakarstwie oceanicznym 2026 – podsumowanie: dublet Jemmy Smith, drugi tytuł Harbrechta
- Published
- 2026-10-12T11:08:47+00:00
- Author
- PaddleStats
Pełne wyniki zawodów: ICF Canoe Ocean Racing World Championships - Vilajoyosa
Mistrzostwa świata w kajakarstwie oceanicznym 2026 w hiszpańskiej La Vila Joiosa zakończyły się dubletem Australijki Jemmy Smith. Niemiec Gordan Harbrecht po raz drugi w karierze został mistrzem świata w jedynce surfski (SS1), startując w kategorii masters 40–44. Do piątkowych i sobotnich wyścigów zgłoszono 959 osad w 43 kategoriach. Metę osiągnęło 929 z nich.
W piątek Smith wygrała SS1 kobiet z przewagą 2:29,74. W sobotę razem z Corym Hillem zwyciężyła w mieszanej dwójce SS2. O zwycięstwie zdecydowało zaledwie 4,40 s — najmniejsza przewaga wśród zwycięzców konkurencji seniorskich. Harbrecht okazał się najszybszy spośród 567 mężczyzn, którzy ukończyli wyścig SS1. Francuza Pierre'a Vilellę wyprzedził o 42,62 s.
Podia mistrzostw świata 2026
| Konkurencja | Złoto | Srebro | Brąz |
|---|---|---|---|
| SS1 open mężczyzn | Gordan Harbrecht (GER) 1:13:51,35 | Pierre Vilella (FRA) +42,62 | Cory Hill (AUS) +1:02,32 |
| SS1 open kobiet | Jemma Smith (AUS) 1:21:08,15 | Kira Bester (RPA) +2:29,74 | Rosie Edwards (GBR) +3:24,95 |
| SS2 open mikst | Jemma Smith / Cory Hill (AUS) 1:07:15,05 | Jade Wilson / Hank McGregor (RPA) +4,40 | Robert Hart / Georgia Singe (RPA) +10,26 |
| SS2 open mężczyzn | Joshua Fenn / Matthew Fenn (RPA) 1:05:34,54 | Nicolo Razeto / Francesco Balsamo +3:06,82 | Maik Dimitrov / Antonio Gil (ESP) +3:26,80 |
Klasyfikacja open obejmuje wszystkie osady danego wyścigu, niezależnie od kategorii wiekowej. O tytule mistrza świata decyduje więc czas, a nie metryka. W SS1 mężczyzn wygrał zawodnik z kategorii 40–44, który wyprzedził wszystkich seniorów, młodzieżowców i juniorów.
Rywalizację rozegrano w ciągu dwóch dni. W piątek ścigały się jedynki w 22 kategoriach: kobiety wystartowały o 13:30, mężczyźni pół godziny później. W sobotę przyszła kolej na dwójki w 21 kategoriach. Nie było podziału na eliminacje i finały — o wszystkim rozstrzygał jeden wyścig. Na tej samej trasie rywalizowali więc mistrzowie świata, juniorzy i zawodnicy po siedemdziesiątce, a ich wyniki trafiały później do osobnych klasyfikacji wiekowych.
Trasa biegła wzdłuż wybrzeża. Jedynki wystartowały w piątek z plaży w La Vila Joiosa, a metę miały na wodzie w El Campello. Dwójki pokonały w sobotę tę samą trasę w przeciwnym kierunku, ze startem na wodzie i metą na plaży. Według Paddle Europe morze było niemal spokojne, z niewielką falą i słabym wiatrem. Zamiast surfowania z wiatrem liczyły się więc tempo i wytrzymałość. Wyniki wszystkich kategorii można znaleźć w serwisie MŚ Vila Joiosa 2026 i na stronie zawodów.
Jemma Smith wraca po dwóch latach i zdobywa dwa złota
Smith triumfowała w SS1 w 2022 i 2023 roku, po czym opuściła dwie kolejne edycje mistrzostw świata. Do rywalizacji wróciła w La Vila Joiosa, gdzie czas 1:21:08,15 dał jej trzeci tytuł. – Szybko złapałam swój rytm, skupiłam się na sobie i nie zastanawiałam się, gdzie są inne dziewczyny – powiedziała po wyścigu w rozmowie z ICF.
Broniąca tytułu Kira Bester z RPA zajęła drugie miejsce z czasem 1:23:37,89. O brązie zdecydowały sekundy. Rosie Edwards z Wielkiej Brytanii uzyskała 1:24:33,10 i wyprzedziła Jade Wilson z RPA o 7,33 s. Edwards powtórzyła tym samym trzecie miejsce z ubiegłorocznych mistrzostw w Durbanie. Obroniła także tytuł w kategorii U23. Saskię Hockly wyprzedziła o 1:39,38, a trzecia była Georgia Singe. Między startami w Durbanie i La Vila Joiosa Edwards zdobyła też mistrzostwo Europy w Breście — według ICF zarówno w klasyfikacji open kobiet, jak i w U23. Pełne wyniki są w klasyfikacji U23 kobiet.
Piąte miejsce w klasyfikacji open zajęła Michelle Burn z kategorii masters 40–44 (1:24:50,53), przed Nowozelandką Rebeccą Cole i Hiszpanką Judit Vergés. Na liście startowej SS1 kobiet znalazły się 163 zawodniczki, z których 155 ukończyło wyścig. Pełne wyniki zawiera strona SS1 kobiet.
W sobotę Smith po raz pierwszy wystartowała w dwójce z Hillem. – Nie byliśmy pewni, jak nam się będzie razem płynęło, bo to był nasz pierwszy raz – przyznała. Na ostatnich 500 metrach Smith i Hill oderwali się od Jade Wilson i Hanka McGregora. Wygrali z czasem 1:07:15,05. Według ICF Australia nigdy wcześniej nie zdobyła złota w mieszanej dwójce SS2. Hill zachwiał się przy wysiadaniu z łodzi na plażowej mecie, ale Australijczycy utrzymali prowadzenie.
Hill wyjechał z La Vila Joiosa z dwoma medalami: brązowym w piątkowej jedynce i złotym w sobotniej dwójce. McGregor również zaliczył udany weekend. W jedynce był czwarty w klasyfikacji open i wygrał kategorię 45–49, a w dwójce zdobył srebro.
Nie wszystkim piątkowym medalistom udało się w sobotę włączyć do walki o podium. Harbrecht popłynął w mieszanej dwójce z Kateriną Milovą i zajął 37. miejsce w klasyfikacji open. Edwards w parze z Ryanem Larkiem była dziewiąta, 2:01,50 za Smith i Hillem. Bester, druga w piątkowej jedynce, w sobotę wraz z Kennym Rice'em straciła do brązowych medalistów 5,73 s.
Cztery czołowe dwójki dzieliło na mecie zaledwie 15,99 s. Za Australijczykami przypłynęli Wilson z McGregorem, Robert Hart z Singe oraz Bester z Kennym Rice'em. Portugalczycy Sara Sotero i Bernardo Pereira, według Paddle Europe aktualni mistrzowie Europy w mieszanej dwójce, zajęli piąte miejsce ze stratą 39,83 s do zwycięzców. Tuż za nimi finiszowali Vilella i Margaux Bouteloup. Pełną listę 42 dwójek seniorskich zawiera klasyfikacja SS2 mikst.
Harbrecht triumfuje jako zawodnik masters, Vilella znów drugi
Harbrecht wygrał SS1 w 2024 roku na Maderze. Według ICF był to jedyny z 18 wcześniejszych tytułów w SS1 kobiet i mężczyzn, który zdobył reprezentant Europy. Pozostałe 17 zdobyli zawodnicy z Australii, Nowej Zelandii i RPA. W La Vila Joiosa Niemiec wygrał ponownie, z czasem 1:13:51,35. – Nie mam słów, to szaleństwo. Myślałem o rodzinie. Ciągle wyjeżdżam z domu, ale dziś było warto – mówił na mecie.
Vilella drugi rok z rzędu sięgnął po srebro — w 2025 roku w Durbanie uległ Hillowi. W osobnej klasyfikacji seniorów Francuz był natomiast najszybszy. Drugiego w tej kategorii Nicholasa Nottena z RPA wyprzedził o 1:27,36.
Hill, mistrz świata z 2025 roku, zdobył brąz z czasem 1:14:53,67. W kategorii masters 35–39 zwyciężył z przewagą 5:15,47. Czwarty był McGregor (1:15:08,81), piąty Hiszpan Walter Bouzán. Szóste miejsce zajął Pereira, nadal startujący w kategorii młodzieżowej. Portugalczyk wygrał rywalizację U23 mężczyzn. Drugi był Francuz Marin Lanee, który stracił 46,43 s, a trzeci Levi Mayes z RPA.
W pierwszej piątce klasyfikacji open mężczyzn było czterech zawodników z kategorii masters i tylko jeden senior, Vilella.
Kategorię 45–49 wygrał McGregor. Bouzána pokonał o 33,53 s, a podium uzupełnił Dawid Mocke. W tej kategorii sklasyfikowano łącznie 58 zawodników.
Wśród nich znalazł się jedyny Polak na tych mistrzostwach, Sebastian Szubski. Zajął 27. miejsce z czasem 1:35:27,28. W klasyfikacji open mężczyzn był 283. na 567 zawodników, którzy dopłynęli do mety.
Bracia Fennowie najszybsi w sobotę, całe podium juniorów dla RPA
Spośród 213 sobotnich dwójek najszybsi byli bracia Fennowie. Joshua Fenn i Matthew Fenn wygrali SS2 mężczyzn z czasem 1:05:34,54. Zwyciężyli z przewagą 3:06,82 — największą wśród triumfatorów konkurencji seniorskich. Drudzy byli Nicolo Razeto i Francesco Balsamo, trzeci Hiszpanie Maik Dimitrov i Antonio Gil.
Całe podium SS1 juniorów zajęli reprezentanci RPA. Wygrał Samuel Mocke z czasem 1:16:51,16, co dało mu 13. miejsce wśród wszystkich 567 mężczyzn. Za nim przypłynęli Keegan Vogt i Ryley Smith. Dzień później Mocke wygrał mieszaną dwójkę U23 z Holly Smith, z przewagą 56,61 s. Vogt zwyciężył w mieszanej dwójce juniorów razem z Hanną Solomon.
Wśród juniorek tytuł w SS1 obroniła Hiszpanka Andrea Jiménez. Isabellę Strydom wyprzedziła o 2:01,23. Dwa kolejne tytuły zdobyły osady złożone z braci. Hiszpanie Asier Aizpurua i Haritz Aizpurua wygrali SS2 U23 mężczyzn. Drudzy byli Francuzi Gwendal Stephan i Mathis Roudaut, 8,45 s za zwycięzcami. Australijczycy Jasper Hunter i Kaelan Montgomery wygrali SS2 juniorów z przewagą 3:23,30.
Hiszpanie wygrali 12 kategorii i wystawili co trzecią osadę
Hiszpańskie osady wygrały 12 z 43 kategorii, w tym dziesięć w rywalizacji masters. Reprezentanci RPA zwyciężyli w siedmiu. Gospodarze mieli też najliczniejszą reprezentację: na 959 zgłoszonych osad 332 reprezentowały Hiszpanię. Drugą pod względem liczby zgłoszeń ekipą była Wielka Brytania z 91 osadami. Łącznie wyścigi ukończyło 929 osad, 27 nie wystartowało, a trzy nie dotarły do mety.
Przed zawodami ICF poinformowała, że zgłoszono rekordową liczbę 809 zawodników z 40 krajów. To najwięcej w historii dziesięciu edycji mistrzostw. Hiszpania gościła tę imprezę po raz pierwszy od 2021 roku, kiedy rywalizacja odbyła się na Lanzarote. Na liście ICF znalazło się 248 Hiszpanów, czyli prawie jedna trzecia wszystkich zgłoszonych zawodników.
Najbardziej wyrównane podium w rywalizacji masters miała konkurencja SS1 mężczyzn 60–64: zwycięzcę i trzeciego zawodnika dzieliło zaledwie 11,95 s. Francuz Roland Lebeau wygrał z czasem 1:28:19,26. Greg Goodwin z RPA stracił do niego 11,44 s, a Brytyjczyk Scott Wood kolejne 0,51 s. Wśród kobiet Hiszpanka Chloe Bunnett, mistrzyni świata w mieszanej dwójce z 2024 roku, wygrała kategorię 45–49 i była 11. w klasyfikacji open.
Największą przewagę w jedynkach kobiet masters wypracowała Michelle Burn, wygrywając kategorię 40–44 o 16:54,88. Francuzka Angie Le Roux wygrała kategorię 35–39 o 8:51,93 przed Brytyjką Leną Kraus i była 16. w klasyfikacji open kobiet. Dzień później Kraus wraz z Aaronem Butlerem zwyciężyła w mieszanej dwójce w kategorii łącznego wieku osady 70–79 lat.
Najszybszą dwójkę masters stworzyli Patrick Dolan i Borys Markin, startujący w kategorii 80–89 lat. Ich czas 1:08:45,42 był lepszy od wyników zwycięzców SS2 U23 mężczyzn i SS2 juniorów. W dwójkach mężczyzn masters Hiszpanie triumfowali w czterech z siedmiu kategorii. Manuel Melara, drugi w piątek w jedynce 55–59, w sobotę razem z Joxemarim Villagarcią wygrał kategorię 100–109.
Co dalej: Tahiti w 2027 roku, Francja w 2028
ICF zatwierdziła gospodarzy dwóch kolejnych edycji mistrzostw świata w kajakarstwie oceanicznym: Tahiti w 2027 roku i Francję w 2028. Kalendarz ICF nie podaje jeszcze dat zawodów na Tahiti. Smith będzie mogła bronić tam dwóch tytułów, Hill jednego, a Harbrecht tytułu w SS1. Więcej o piątkowych wyścigach można przeczytać w relacji z rywalizacji SS1, a o faworytach przed startem w zapowiedzi mistrzostw.
Najczęściej zadawane pytania
Kto został mistrzem świata w kajakarstwie oceanicznym w 2026 roku?
W SS1 mężczyzn wygrał Gordan Harbrecht (Niemcy) z czasem 1:13:51,35, a w SS1 kobiet Jemma Smith (Australia) z czasem 1:21:08,15. Mieszaną dwójkę SS2 wygrali Smith i Cory Hill (1:07:15,05), a dwójkę mężczyzn bracia Joshua i Matthew Fennowie z RPA (1:05:34,54).
Jak zawodnik z kategorii masters może zostać mistrzem świata w kajakarstwie oceanicznym?
Klasyfikacja open obejmuje wszystkie osady danego wyścigu, niezależnie od kategorii wiekowej. Harbrecht startował w kategorii 40–44, ale był najszybszy spośród 567 mężczyzn, którzy ukończyli wyścig. Zdobył więc tytuł mistrza świata w open i jednocześnie wygrał swoją kategorię wiekową.
Gdzie odbyły się mistrzostwa świata 2026 i jak wyglądała trasa?
W La Vila Joiosa na Costa Blanca, 9 i 10 października 2026 roku. Jedynki płynęły z La Vila Joiosa do El Campello, a dwójki dzień później z powrotem, z metą na plaży.
Ile osad zgłoszono do mistrzostw w La Vila Joiosa?
Do 43 kategorii zgłoszono 959 osad: 746 jedynek na piątek i 213 dwójek na sobotę. Wyścigi ukończyło 929 z nich.
Czy Jemma Smith wróciła na szczyt po dwóch latach przerwy?
Tak. Po opuszczeniu mistrzostw w 2024 i 2025 roku wygrała w La Vila Joiosa SS1 z przewagą 2:29,74, a dzień później także mieszaną dwójkę SS2. To jej trzeci tytuł w SS1, po zwycięstwach w 2022 i 2023 roku.
Czy RPA wciąż jest potęgą w surfski?
Pod względem liczby zwycięstw RPA ustąpiła gospodarzom: jej osady wygrały siedem kategorii, a hiszpańskie 12, w tym dziesięć w rywalizacji masters. Zawodnicy z RPA zajęli jednak całe podium SS1 juniorów i zdobyli srebro oraz brąz w mieszanej dwójce. Tytuły open w SS1 przypadły natomiast Niemcowi i Australijce.
Jak wypadł jedyny Polak, Sebastian Szubski?
Sebastian Szubski zajął 27. miejsce wśród 58 zawodników kategorii masters 45–49 z czasem 1:35:27,28. W klasyfikacji open mężczyzn był 283. na 567 sklasyfikowanych.
Gdzie odbędą się kolejne mistrzostwa świata w kajakarstwie oceanicznym?
ICF zatwierdziła Tahiti na 2027 rok i Francję na 2028 rok.
Mistrzostwa w La Vila Joiosa zapamiętamy przede wszystkim dzięki triumfowi Harbrechta, startującego w kategorii masters, i dubletowi Jemmy Smith. Wyniki wszystkich 43 kategorii, od juniorów po mężczyzn powyżej 75 lat, można znaleźć w serwisie wyników kajakarstwa oceanicznego. Kolejne mistrzostwa odbędą się w 2027 roku na Tahiti.