ME w slalomie kajakowym 2026, dzień 2: Franklin wygrywa C1 o 0,03 s, żaden mistrz nie obronił tytułu

Published

2026-09-27T09:21:31+00:00

Author

PaddleStats

Pełne wyniki zawodów: ECA Canoe Slalom European Championships - Ivrea

W piątek 25 września w Ivrei rozstrzygnięto cztery finały indywidualne mistrzostw Europy w slalomie kajakowym. Najbardziej zacięta była walka o złoto w C1 kobiet: Brytyjka Mallory Franklin wyprzedziła Francuzkę Doriane Delassus zaledwie o 0,03 s. W K1 triumfowali Klaudia Zwolińska i Czech Jakub Krejčí, a w C1 mężczyzn zwyciężył Francuz Yohann Senechault.

Nikt z czworga mistrzów Europy z Vaires-sur-Marne z maja 2025 roku nie obronił tytułu. Czech Jiří Prskavec zajął czwarte miejsce w K1 po karze za dotknięcie bramki. Reprezentantka Andory Mònica Dòria była dwunasta w C1 z karą 50 s, Hiszpan Miquel Travé odpadł w półfinale C1, a Niemka Ricarda Funk nie startowała.

Francja prowadzi w tabeli medalowej, Włosi najczęściej na podium

Po dwóch dniach mistrzostw Europy w Ivrei i ośmiu konkurencjach medalowych w klasyfikacji prowadzi Francja z trzema złotymi medalami. Najwięcej medali łącznie — siedem — zdobyli Włosi. Zestawienie obejmuje cztery czwartkowe konkurencje drużynowe i cztery piątkowe finały indywidualne. Każdy medal drużynowy jest liczony jako jeden medal reprezentacji.

Do czterech medali drużynowych z pierwszego dnia, w tym dwóch złotych, Francuzi dołożyli w piątek złoto i srebro. Czesi zdobyli tego dnia po jednym medalu każdego koloru: Krejčí wygrał K1, Lukáš Kratochvíl był drugi w C1 mężczyzn, a Tereza Kneblová trzecia w C1 kobiet.

Gospodarze wywalczyli w piątek cztery medale w trzech konkurencjach, ale nie wygrali żadnego finału. Lucia Pistoni i Xabier Ferrazzi zdobyli srebro w K1 kobiet i mężczyzn, a Giovanni De Gennaro i Elio Maiutto — brąz w K1 i C1 mężczyzn. Jedynym złotym medalem Włoch pozostaje czwartkowy tytuł drużynowy w C1 kobiet.

Franklin zapewniła Wielkiej Brytanii pierwsze złoto w Ivrei, po brązowych medalach drużyn K1 mężczyzn i C1 kobiet. Brąz Emily Apel w K1 kobiet jest na razie jedynym medalem Niemiec.

Finały K1: Zwolińska poniżej 95 sekund, Krejčí z największą przewagą

Zwolińska była jedyną zawodniczką, która w finale K1 zeszła poniżej 95 s. Mistrzyni świata z 2025 roku w K1 i C1 pokonała trasę bez kar w 94,69 s. Pistoni straciła do niej 0,99 s (95,68 s), a Apel — 1,21 s (95,90 s). Czwarta Dòria uzyskała 96,37 s. Żadna z pierwszych czterech zawodniczek nie otrzymała kary. Apel awansowała na podium po piątym miejscu w półfinale, w którym uzyskała 99,05 s.

Polka zbudowała przewagę w środkowej części trasy. Na pierwszym międzyczasie najszybsza była Pistoni: miała 21,57 s wobec 22,27 s Zwolińskiej. Polka pokonała jednak drugi odcinek najszybciej ze wszystkich (23,86 s) i objęła prowadzenie. Na trzecim międzyczasie wyprzedzała Włoszkę o 0,47 s, a do mety powiększyła przewagę do 0,99 s.

Pistoni w obu piątkowych przejazdach uzyskała identyczny wynik — 95,68 s. W półfinale wystarczył on do zwycięstwa z przewagą 1,73 s, a w finale dał srebro. Szwajcarka Alena Marx miała czwarty czas samego przejazdu (96,32 s), ale po doliczeniu 2 s za dotknięcie bramki zajęła piąte miejsce z wynikiem 98,32 s.

Już w półfinale odpadła jedna z bohaterek czwartku, Słowaczka Eliška Mintalová. Po zwycięstwie w eliminacjach K1 i złocie drużynowym zajęła trzynaste miejsce z karą 4 s. Do awansu do dwunastoosobowego finału zabrakło jej jednej pozycji.

Krejčí wygrał finał K1 mężczyzn z największą przewagą spośród piątkowych zwycięzców. Pokonał trasę bez kar w 82,41 s i wyprzedził Ferrazziego o 1,97 s. Miał też najlepszy czas samego przejazdu. Brąz zdobył De Gennaro (85,33 s), który wcześniej wygrał półfinał z wynikiem 86,26 s. K1 mężczyzn było jedyną konkurencją, w której gospodarze zdobyli w piątek dwa medale.

Czech nie prowadził od początku. Na pierwszym międzyczasie najszybszy był De Gennaro (19,20 s), a na drugim prowadził Ferrazzi (40,80 s), wyprzedzając Krejčíego o 0,22 s. Decydujący okazał się trzeci odcinek: Czech przepłynął go w 12,03 s, o 1,22 s szybciej od Włocha, i objął prowadzenie. Na ostatnim odcinku również był najszybszy ze wszystkich (29,36 s).

Obrońca tytułu Prskavec uzyskał drugi czas samego przejazdu — 84,11 s. Dwie sekundy kary powiększyły jednak jego wynik do 86,11 s, co oznaczało czwarte miejsce i stratę 0,78 s do De Gennara. Bez doliczonej kary jego czas byłby lepszy od wyniku srebrnego medalisty.

Krejčí sięgnął po europejskie złoto rok po zdobyciu srebra mistrzostw świata w Sydney, gdzie pokonał go Francuz Titouan Castryck. Aktualny mistrz świata, który w czwartek zdobył w Ivrei złoto drużynowe, w piątkowym półfinale zajął dopiero 25. miejsce z karą 2 s.

Finały C1: trzy setne sekundy między złotem a srebrem

Franklin zajęła drugie miejsce w czwartkowych eliminacjach C1, tracąc 0,43 s do Alsu Minazovej, a do finału awansowała z piątym wynikiem półfinału. W decydującym przejeździe uzyskała 100,47 s bez kar. Delassus również nie dotknęła żadnej bramki i ukończyła trasę w 100,50 s. Trzecia Kneblová miała 100,93 s — wszystkie trzy medalistki zmieściły się więc w 0,46 s.

Czeszka prowadziła na każdym z trzech międzyczasów. Na ostatnim wyprzedzała Franklin o 0,35 s, a Delassus o 1,23 s. O kolejności na podium zdecydował odcinek do mety. Francuzka pokonała go najszybciej w finale (35,29 s), Brytyjka uzyskała 36,14 s, a Kneblová — 36,95 s. Delassus startowała jako pierwsza i utrzymała prowadzenie aż do przejazdu Franklin, ósmej na liście startowej.

Pierwsza dziesiątka finału C1 kobiet obyła się bez kar. Otrzymały je tylko Taisiia Pospelova (AIN), jedenasta z karą 6 s, oraz broniąca tytułu Dòria, która po doliczeniu 50 s zajęła dwunaste miejsce.

Wyniki półfinału nie wskazywały na taki skład podium. Delassus i Kneblová awansowały z dwóch ostatnich premiowanych miejsc — odpowiednio dwunastego i jedenastego. Dla Francuzki srebro było poprawą ubiegłorocznego wyniku z Vaires-sur-Marne, gdzie zdobyła brąz. Zwolińska, najszybsza w półfinale C1 (101,15 s), w finale zajęła siódme miejsce (104,30 s).

W C1 mężczyzn zwyciężył Senechault, który uzyskał 90,26 s bez kar i miał najlepszy czas samego przejazdu. Srebro zdobył Kratochvíl (91,70 s), zwycięzca półfinału z wynikiem 90,18 s, a brąz — Maiutto (92,45 s). Francuz Nicolas Gestin, mistrz świata z 2025 roku, zajął czwarte miejsce (92,69 s). Do podium zabrakło mu 0,24 s.

Podobnie jak w finale kobiet, losy złota rozstrzygnęły się na ostatnim odcinku. Senechault był dziewiąty na pierwszym międzyczasie, ze stratą 1,96 s do lidera. Na trzecim awansował już na trzecią pozycję, ale wciąż tracił 0,94 s do Kratochvíla. Odcinek do mety pokonał jednak w 31,54 s, podczas gdy Czech potrzebował 33,92 s.

Słowak Marko Mirgorodský miał trzeci czas samego przejazdu w finale (91,57 s). Szybsi byli tylko Senechault i Francuz Jules Bernardet, który uzyskał 91,39 s przed doliczeniem 4 s kary. Mirgorodský również nie uniknął błędu: dotknięcie bramki kosztowało go 2 s i ostatecznie zajął piąte miejsce.

W półfinale C1 mężczyzn o awansie także zdecydowały trzy setne sekundy. Brytyjczyk Ryan Westley, wicemistrz świata z 2025 roku, zajął trzynaste miejsce z wynikiem 95,57 s. Ostatnim finalistą został Słowak Dominik Egyházy, który uzyskał 95,54 s.

Żaden z obrońców tytułu nie sięgnął po złoto

Travé wystartował także w K1, ale zakończył rywalizację na 31. miejscu w eliminacjach.

Spośród mistrzów świata z Sydney tylko Zwolińska zdobyła w Ivrei tytuł europejski w tej samej konkurencji — K1. Castryck odpadł w półfinale K1, Gestin był czwarty w C1, a Polka w finale C1 zajęła siódme miejsce.

Złota nie zdobyli też zwycięzcy wcześniejszych rund w swoich konkurencjach. Czwartkowe eliminacje wygrali Mintalová w K1 kobiet, Ferrazzi w K1 mężczyzn, Alsu Minazova (AIN) w C1 kobiet i Maiutto w C1 mężczyzn. Ferrazzi zakończył rywalizację ze srebrem, a Maiutto z brązem. Mintalová i Minazova odpadły w półfinałach, zajmując odpowiednio trzynaste i siedemnaste miejsce. Nikt z czworga nowych mistrzów Europy nie wygrał wcześniej ani eliminacji, ani półfinału w swojej zwycięskiej konkurencji.

Najbardziej wyrównana walka o awans toczyła się w półfinale K1 mężczyzn. Dwunastu finalistów dzieliło łącznie 3,19 s — od De Gennara (86,26 s) do Czecha Jana Bárty (89,45 s). Odpadli Castryck i Anatole Delassus, członkowie francuskiej drużyny, która dzień wcześniej zdobyła złoto. Delassus po karze 50 s zajął 27. miejsce.

Pięć zawodniczek wystąpiło w obu piątkowych finałach kobiet. Zwolińska wygrała K1 i była siódma w C1, a Marx zajęła piąte miejsce w obu konkurencjach. Słowaczka Zuzana Panková była ósma w K1 i czwarta w C1, a Słowenka Eva Alina Hočevar — odpowiednio szósta i dziesiąta. Dòria zajęła czwarte miejsce w K1 oraz dwunaste w C1, po karze 50 s.

Na zakończenie kayak cross

Ostatni dzień mistrzostw, sobota 26 września, będzie należał do kayak crossu. Przejazdy indywidualne na czas zaplanowano na 14:20 dla kobiet i 15:05 dla mężczyzn czasu miejscowego.

Francja przystąpi do finałowego dnia z trzema złotymi medalami — o dwa więcej niż każda z pozostałych reprezentacji. Włosi mają najwięcej medali, siedem, ale nadal czekają na pierwsze złoto indywidualne. W piątek wszyscy czterej medaliści gospodarzy zajmowali drugie lub trzecie miejsce.

Pełne wyniki są dostępne na stronie mistrzostw Europy. O finałach drużynowych można przeczytać w relacji z pierwszego dnia.

Najczęściej zadawane pytania

Kto zdobył tytuły indywidualne na mistrzostwach Europy w slalomie kajakowym 25 września 2026 roku?

Klaudia Zwolińska wygrała K1 kobiet z czasem 94,69 s, Jakub Krejčí — K1 mężczyzn (82,41 s), Mallory Franklin — C1 kobiet (100,47 s), a Yohann Senechault — C1 mężczyzn (90,26 s). Wszyscy zwycięzcy pokonali trasę finałową bez kar.

W którym finale złoto i srebro dzieliła najmniejsza różnica?

W C1 kobiet. Franklin wyprzedziła Doriane Delassus o 0,03 s, a trzecia Tereza Kneblová straciła do zwyciężczyni 0,46 s.

Kto prowadził w klasyfikacji medalowej po dwóch dniach?

Francja z trzema złotymi, dwoma srebrnymi i jednym brązowym medalem. Najwięcej medali łącznie zdobyli Włosi — siedem, przed Francją z sześcioma i Czechami z pięcioma.

Ile medali zdobyli Włosi na własnym torze?

Po dwóch dniach mieli siedem medali: cztery indywidualne z piątku i trzy drużynowe z czwartku. Jedyne złoto zdobyła drużyna C1 kobiet.

Czy któryś z mistrzów Europy z 2025 roku obronił tytuł?

Nie. Najwyższe miejsce zajął Prskavec, czwarty w K1 po karze 2 s. Dòria była dwunasta w C1, Travé nie awansował do finału C1, a Funk nie startowała.

Czy zwycięzcy półfinałów wygrali również finały?

Żaden nie zwyciężył w finale tej samej konkurencji. Pistoni i Kratochvíl zdobyli srebro, De Gennaro brąz, a Zwolińska — najszybsza w półfinale C1 — zajęła w jego finale siódme miejsce. Polka wygrała za to finał K1.

Komu kara odebrała szansę na medal?

Prskavec w K1 i Mirgorodský w C1 uzyskali czasy samego przejazdu lepsze od końcowych wyników srebrnych medalistów. Po doliczeniu 2 s za dotknięcie bramki znaleźli się jednak poza podium. Wszyscy medaliści czterech finałów ukończyli przejazdy bez kar.

Co pozostało do rozegrania po piątkowych finałach?

Kayak cross w sobotę 26 września. Przejazdy indywidualne na czas kobiet zaplanowano od 14:20, a mężczyzn od 15:05 czasu miejscowego.

View on PaddleStats